แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บูชาข้าวพระ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บูชาข้าวพระ แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2566

บูชาข้าวพระ (มาที่ศูนย์หรือที่วัด) โลกมนุษย์ แดนนักโทษประหาร เป็นที่สำราญ ก่อนการลงโทษ กินนอน ตามใจ ก่อนตายกำหนด หมู่มารโฉด ต้อนไป อบายภูมิ

 บูชาข้าวพระ
(มาที่ศูนย์หรือที่วัด)

โลกมนุษย์ แดนนักโทษประหาร
เป็นที่สำราญ ก่อนการลงโทษ
กินนอน ตามใจ ก่อนตายกำหนด
หมู่มารโฉด ต้อนไป อบายภูมิ
มีน้อยนิด ที่ หนีรอดได้
ไม่ตามใจตน ทนทำดี
รอดมือหมู่มาร ด้วยบุญบารมี
เป็นคนดี มีศรัทธา
แสวงบุญบารมี จึงหนีรอด
ไปที่ปลอด คือสวรรค์
ในวงบุญพิเศษ เขตผู้ปราบมาร
ติดตามท่าน สู่สุดธรรม
เป็นบุญพิเศษ บูชาข้าวพระ 
สำหรับผู้ที่จะ ไปสุดธรรม
ชาติต่อๆไป มีบุญค้ำ
ประพฤติธรรม อย่างเดียว
บูชาข้าวพระ มาที่วัด
สถานที่จัด ศักดิ์สิทธิ์
แดนบริสุทธิ์ ของสงฆ์สถิตย์
ทุ่มชีวิต ฝึกตน
วัดคือแดน พระนิพพาน
บุญไม่มีอั้น พระนิพพานส่งมา
เหมือนฝนตกใหญ่ ทั่วฟ้า 
แสวงบุญ บูชาข้าวพระ จึงต้องมาวัด
ปัจจัยสี่สำคัญ ของชีวิต
ผู้มีสิทธิ์ ผู้บูชาข้าวพระ
ตามติดทุกชาติ ที่เกิดมา
สุขสมปราถนา ถึงสุดธรรม
เสบียง คณะ ศรัทธา กัลยาณมิตร
สี่อย่างนี้ เป็นชีวิต ที่สมบูรณ์
จึงต้องบูชาข้าวพระ ให้คุ้น
มาที่ศูนย์ หรือที่วัดเท่านั้น

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2566

บูชาข้าวพระ (จะไปสุดธรรม) มนุษย์มาจากไหน น่าสงสัยจริงๆ กระทั่งทุกสิ่ง ในอนันตจักรวาล เป็นระบบระเบียบ เนี๊ยบใครจัดการ ช่างอัศจรรย์ พันลึก

บูชาข้าวพระ
(จะไปสุดธรรม)

มนุษย์มาจากไหน น่าสงสัยจริงๆ
กระทั่งทุกสิ่ง ในอนันตจักรวาล
เป็นระบบระเบียบ เนี๊ยบใครจัดการ
ช่างอัศจรรย์ พันลึก
การสร้างบารมี นี้ มีสองระดับ
หนีวัฏฏะ กับ รื้อวัฏฏสงสาร
ระดับธรรมดา หนีวัฏฏะ เท่านั้น
เข้านิพพาน หลังพ้นกิเลส
ระดับรื้อวัฏฏะ ไม่เข้านิพพาน
สร้างบารมี ปราบมาร ต่อไป
เมื่อหมดอายุ พักอยู่ ดุสิตบุรีได้
ไม่ต้องเวียนว่าย ในวัฏฏะ
เป็นวงบุญพิเศษ เขตของหลวงปู่ฯ
ท่านมากู้ ธรรมธาตุ ขจัดมาร โดยเฉพาะ
จะลงมา ณ เวลาเหมาะ
 จำเพาะ มาสร้างบารมี
 ผู้รู้จักสร้างบารมี เท่านั้น
 ไม่เข้าคุกประหาร วัฏฏะ
นักสร้างบารมี ผู้บูชาข้าวพระ
จะหนีวัฏฏะ บูชาข้าวพระ สำคัญ
การบูชาข้าวพระ
มาพร้อม วิชชาธรรมกาย
เข้าถึงพระนิพพาน จึงบูชาได้
ส่วนขอถึงพระรัตนตรัย นั้นเข้าไม่ถึง
เกิดชาติหน้า สร้างบารมีอย่างเดียว
ไม่ต้องแลเหลียว ทำมาหากิน
พร้อมสมบัติใหญ่ ตักไม่รู้หมดสิ้น
ทุ่มชีวิน แสวงบุญ
หลวงปู่ฯ ค้นพบวิชชาธรรมกาย
 เฉพาะใช้ ปราบมาร
 นำคณะทำวิชชา ทั้งคืนทั้งวัน
วนเวียนกัน ไม่ขาดตอน
ท่านเดินใน กลางของกลาง
จนกระทั่ง ไปรู้ไปเห็น
พระธรรมกาย สามองค์ เป็นๆ
ดังเช่น สามพี่น้อง
สีต่างกัน ขาวใส ดำ และเทา
นิ่งเนา อย่างสงบ อยู่ภายใน
กุสลาธัมมา อกุสลาธัมมา อัพยากตาธัมมา ใช่
ญาณวิเศษของไท้ บอกอย่างนั้น
ท่านรู้ว่า องค์ดำเล่นไม่ซื่อมานาน
สร้างคุกประหาร วัฏจักร
 สร้างกฎ กติกา กำหนดชีวา ส่ำสัตว์
 นิยาม๕ถูกบัญญัติ สรรพสัตว์จำยอม
สรรพสัตว์ ทุกข์ถนัด น้ำตานอง
องค์ขาวใส จีงต้องคิดแก้ไข
 วิธีธรรมดาไม่ไหว
จึงคิดได้ สร้างสัตว์ พันธุ์ชาติมนุษย์
สร้างโลกให้อยู่
แต่มารนกรู้ ตามรังควาน
 ใส่กิเลส กีดกัน
ทำอายุให้สั้น ปานฟองน้ำฝน
 
เริ่มแรกมนุษย์ มหาบุรุษลักษณะ
แต่ว่าฤทธิ์มาร จึงบิดเบี้ยว
อานุภาพธรรมกาย เหลือนิดเดียว
พระกับมาร จึงพอขับเคี่ยว กันได้
รื้อวัฏฏสงสาร ต้องทำเป็นคณะ
เข้าถึงพระธรรมกาย ทุกคน
หลวงพ่อจึงขับเคี่ยว เข้มข้น
ให้พระทุกรูป ทุกตน ฝึกฝนให้ได้

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2566

โชคดีหลาย (ได้บูชาข้าวพระ) เผยแผ่ศาสนา รักษาพระศาสน์ ทุกข์โศกขจัด ให้สรรพสัตว์ทั้งผอง สรรพสัตว์ทั้งหลาย ใช่ ญาติพี่น้อง เคยเกี่ยวข้อง มีสายสัมพันธ์

โชคดีหลาย
(ได้บูชาข้าวพระ)

เผยแผ่ศาสนา รักษาพระศาสน์ 
 ทุกข์โศกขจัด ให้สรรพสัตว์ทั้งผอง
สรรพสัตว์ทั้งหลาย ใช่ ญาติพี่น้อง
เคยเกี่ยวข้อง มีสายสัมพันธ์
เผยแผ่ศาสนา สร้างบารมี
กิจกรณีย์ สะสมสะเบียง เลี้ยงชีวิต
เดินทางไกล เร็วไว สุดขีด
 ชีวิตมนุษย์น้อยนิด ได้สิทธิ์ แสวงบุญฯ
หลังตาย เวียนว่ายในวัฏฏะ
 ไม่อาจจะ กลับมาเกิดได้
 นักสร้างบารมี เลือกเกิดได้ตามใจ
ติดตามไท้ ไปสวรรค์ ชั้นดุสิต
พุทธศาสนา วิชชา พระพุทธเจ้า
ไม่ใช่ด้นเดา แต่จากการตรัสรู้
เห็นแจ้ง รู้แจ้ง ของพระบรมครู
 ทรงรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง
 พระ นักรบกองทัพธรรม
 มีศรัทธาล้ำ ทำพระนิพพานให้แจ้ง
 นำพาหมู่ญาติ บุญแสวง
 แกร่งกล้า ท้าพญามาร
 เป็นมนุษย์นั้น มันสุดยาก 
 รู้จัก รักตน อดทนอดกลั้น
ไม่หลงเหยื่อเบ็ด ของมาร
ติดตามมหาปูชนียาจารย์ สร้างบารมี 
ไม่ให้ห่าง ตามท่านให้ทัน
ปราบมาร ถึงที่สุดธรรม
บูชาข้าวพระ สำคัญ ต้องทำ
มีบุญใหญ่ค้ำ ชีวิตเลิศล้ำ สะบาย
มีแต่ทางนี้ ไม่มีทางอื่น
ชีวิตราบรื่น ชีวีปลอดภัย
ชีวิตในสังสารวัฏฏ์ ประมาทไม่ได้
ต้องใส่ใจ ประโยชน์ตน และท่าน
 สร้างบารมียากนัก มารขวาง
ขันติตั้ง ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป
ไปเป็นคณะ รักสามัคคี สู้ภัยได้
ติดตามไท้ มหาปูชนียาจารย์

;;;;;;;;;;

วันจันทร์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2562

ชาติมนุษย์ (ยอดสุดในภพสาม):: สร้างบารมีไม่ได้ ถ้าไม่ใช่มนุษย์ คณะหลวงปู่ฯ ยอดสุด ลงมาจากดุสิตบุรี มาในกาล เปลี่ยนผ่านพอดี หมู่พาลี ยิ้มเก้อ เมื่อเจอตอ

ชาติมนุษย์
(ยอดสุดในภพสาม)
สร้างบารมีไม่ได้ ถ้าไม่ใช่มนุษย์
 คณะหลวงปู่ฯ ยอดสุด ลงมาจากดุสิตบุรี
มาในกาล เปลี่ยนผ่านพอดี
หมู่พาลี ยิ้มเก้อ เมื่อเจอตอ
หมาเจอเต่า ได้แต่เห่า ทำอะไรไม่ได้
ทำดีเรื่อยไป ไม่สู้ไม่หนี
เต่ามีกระดอง เป็นของดี
พระมี บารมี อุเบกขา
สละชีวา รักษาพระศาสตร์
ได้บารมีปรมัตถ์ อุเบกขา
อานุภาพสุดสุด อาวุธปราบมารา
ทำดีสุดชีวา ชนะโลก
สวรรค์ชั้นดุสิต ที่สถิตย์ของพระโพธิสัตว์
แต่ไม่อาจ ลงได้ตามใจ
ยกเว้นพระโพธิสัตว์ผู้เที่ยงแท้ไว้
กับวงบุญพิเศษ ของไท้ หลวงปู่ฯ 
สร้างบารมีหนีวัฏฏะ เข้าพระนิพพาน
หรือ ติดตามท่าน หลวงปู่ฯ ไปสู่สุดธรรม
กินอยู่พอประทัง ยับยั้งตัณหา พาต่ำ
เลิศล้ำ คือชีวิตพระ สมถะสันโดษ
 สร้างบารมี ไม่ได้ ถ้าไม่มีศรัทธา
ตระหนัก แสวงบุญญา คือชีวิต
ทุ่มชีวา เสียสละ สุดขีด
ตามติด หมู่คณะ สร้างบารมี
บารมี เป็นที่พึ่ง ประหนึ่งมารดา
ติดตามรักษา ลูกยา ไม่ห่าง
ภัยใดๆ เข้ามาไม่ได้ อย่าหวัง
เหมือนดัง แม่ไก่ ไม่กลัวตาย ไล่เหยี่ยว
วัฏฏสงสาร ยาวนานหลาย
แทบเป็นไปไม่ได้ ที่จะได้ เป็นมนุษย์
โอกาสน้อยกว่า เต่าตาบอด สอดหัว ยากสุด
มุดเข้าบ่วงน้อย ลอยอยู่กลางทะเล
ทุกร้อยปี เต่าตัวนี้ โผล่ขึ้นมาหายใจ
เกิดเป็นมนุษย์นั้นไซร้ ยากกว่านั้น
การสร้างบารมี จึงสุดที่จะสำคัญ
สร้างบารมีเท่านั้น มีสิทธิ์ฝัน เป็นมนุษย์
สร้างบารมี ยอมพลี ชีวิต
อุทิศทุกอย่าง กระทั่ง ศีรษะและดวงตา
และอธิษฐาน ตั้งมั่น สัจจะ
จักปราบมารา ให้ลือชา ถึงสุดธรรม 

;;;;;;;;;;