ประพฤติธรรม (นำสุขสม) ผู้ประพฤติธรรม บุญค้ำ เป็นสุข บาป ให้ทุกข์ สนุกสนาน มีกินมีใช้ อยู่ไม่นาน สิ้นบุญ ก็สิ้นกาล เป็นมนุษย์

 ประพฤติธรรม
(นำสุขสม)

ผู้ประพฤติธรรม บุญค้ำ เป็นสุข

บาป ให้ทุกข์ สนุกสนาน

มีกินมีใช้ อยู่ไม่นาน

สิ้นบุญ ก็สิ้นกาล เป็นมนุษย์

ปุถุชน ไม่ประพฤติธรรม

บุญไม่มีค้ำ ตกต่ำ อบายภูมิ

บาป เหยื่อล่อ น้ำลายสอชุ่ม

ตกหลุม ตัณหา ความตระหนี่

ผู้ประพฤติธรรมได้ ไม่ธรรมดา

มีบุญนักหนา ดวงปัญญาสว่าง

มีกัลยาณมิตร คอยชี้นำทาง

ศรัทธาประดัง แสวงบุญสร้างบารมี

เป็นผู้อยู่ อย่างไม่ประมาท

รักษาสติไม่ขาด อยู่ในตน

ทุกอิริยาบถ ฝึกฝน

ปีติล้น ท่วมท้นใจ

เป็นผู้มีปีติ เป็นภักษาหาร

เหมือนกัน กับเทวดา

มีกินมีใช้ ได้ง่ายๆ ด้วยบุญญา

นี่หละ ที่เรียกว่า เทวดาเดินดิน

เส้นทางธรรม เส้นทางบุญ

ปุถุชน ไม่คุ้น ทำยาก

ต้องสละตระหนี่ ที่เหมือนปลัก

ยากยิ่งนัก จักออกได้

สิ่งที่มีที่เป็นที่ได้ ในปัจจุบัน

กรรมวิบากจัดสรร จากอดีต

หนึ่งสมองสองมือ อย่าคิด

บุญบาปจากอดีต ลิขิตชีวิตและโลก

 ;;;;;;;;;;

คนเทวดา (มีปีติเป็นภักษาหาร) ชาวสวรรค์สะบาย ไม่ต้องทำมาหากิน แต่มนุษย์บนดิน ต้องดิ้นรน หาเลี้ยงชีวี ด้วยชาวสวรรค์นั้น มีอาหาร คือปีติ คอยบันดาล ให้เกิดมี ตามใจปราถนา

คนเทวดา
(มีปีติเป็นภักษาหาร) 

ชาวสวรรค์สะบาย ไม่ต้องทำมาหากิน
แต่มนุษย์บนดิน ต้องดิ้น หาเลี้ยงชีวี
ด้วยชาวสวรรค์นั้น มีอาหาร คือปีติ
คอยบันดาล ให้เกิดมี ตามใจปราถนา

คนเราก็ปีติได้ ด้วยทำใจ ให้เลื่อมใสศรัทธา
แล้วตั้งใจแสวงบุญญา สุดชีวิต
ทานศีลภาวนา สม่ำเสมอ สุดขีด
ทุ่มชีวิต สร้างบารมี

หลวงปู่ฯขอเพียงว่า มีสัจจะ เป็นคนจริง
จริงแสนจริง อย่างยิ่ง แล้วละก็
จะเป็นอัศจรรย์ ไม่ใช่ฝัน ไม่ต้องขอ
จะมีเกินพอ สมปราถนา ทุกประการ

เดินทางบุญ ใจย่อมอบอุ่น มีปีติ
สุขสมปราถนา ย่อมเกิดมี มาเอง
เป็นเทวดาเดินดิน ทั้งเก่งและเฮง
มันเป็นไปเอง ด้วยบุญเป็นอัตตา

จริงแค่ไหน หลวงปู่ฯบอกให้ เท่าชีวิตซิ
ชีวิตนี้ อุทิศให้พระศาสนา 
ไม่ลด ไม่เลิก อดทนฟันฝ่า
วิริยะ อุตสาหะ ฝ่าฟัน

คุณธรรมสัจจะ พาให้ได้บารมี
มีความปีติ เปรมปรี หาที่เปรียบไม่ได้
เป็นคนใหม่ ไม่ใช่คนเดิม กลับกลาย
ชีวิตพลิกผันได้ กลายเป็นคนมหัศจรรย์

คนมหัศจรรย์ แม่นมั่น คือคนเหนือฟ้า
แม้เทวดา ยังลงมากราบไหว้
ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟก็ไม่ไหม้
เป็นคนอจินไตย สุขสมปราถนา ทุกประการ

;;;;;;;;;;

ปีติเป็นภักษา (ของเทวดาเดินดิน) เทวดาอายุยืนนาน ด้วยอาหาร คือปีติ อยู่ด้วยบุญที่มี ให้ปีติ จึงอยู่ได้ ขาดบุญ ขาดปีติ ก็จะจุติ ลงทันใด เทวดาต้องการหลาย บุญอุทิศ

 ปีติเป็นภักษา
(ของเทวดาเดินดิน)

เทวดาอายุยืนนาน ด้วยอาหาร คือปีติ

อยู่ด้วยบุญที่มี ให้ปีติ จึงอยู่ได้

ขาดบุญ ขาดปีติ ก็จะจุติ ลงทันใด

เทวดาต้องการหลาย บุญอุทิศ

 มนุษย์เท่านั้นหละ จึงจะแสวงบุญได้
หลังตาย แม้เทวดายศใหญ่ เพียงอยู่เสวยผล
และติดตามรักษา เพื่ออนุโมทนากุศล
ร่างของคน กายมนุษย์ จึงสุดวิเศษแสวงบุญ

เทวตาพลี มีกล่าวไว้ที่ ในพลีห้าประการ
ย่อมสุดสำคัญ พระพุทธองค์ท่าน จึงตรัสไว้
เทวดาจะลงรักษา ปานมารดารักบุตร สุดใจ
เทวตาพลี จึงมีคุณหลาย ต่อชีวิต

มนุษย์ ก็มีปีติ เวลาที่ ทำบุญ
ใจอบอุ่น มีสติ คิดดีพูดดีทำดี
สุขสมปราถนา อันตราย ยากจะมี
ปีตินี้ จึงเป็นที่ปราถนา ทั้งเทวดา และมนุษย์

ปีติ เป็นเงื่อนไข ในชีวิตที่ดี
ปีติจะมี ก็ด้วยการทำความดีเท่านั้น
ทานศีลภาวนา จึงต้องมา พร้อมกัน
เดินทางสายกลางเท่านั้น ทางแห่งความดี

ใจปีติได้ง่ายๆ ถ้าเรานั้นไซร้ มีศรัทธา
ซึ่งเป็นผลของปัญญา ฝึกฝนตนมา เจริญสติ
หนีไม่พ้น เป็นคน นั่งสมาธิ
เจริญสติฝึกตน ทนฝึก ทุกค่ำเช้า

สำคัญหลาย ศูนย์กลางกาย ต้องรู้
มีสติระลึกอยู่ ภายใน กายตน
นี้เป็นเคล็ดลับยอดสุด กายมนุษย์ จึงดีล้น
เป็นถนน สายกลาง ทางปีติ มีชัยชนะ

;;;;;;;;;;