สุขทางธรรม (สุขล้ำ ทั้งตนและคนอื่น) ปีติในธรรม ล้ำสุข ไม่ใช่สนุก สุขโลกีย์ เพียงมีกินมีใช้ ไม่ได้ปีติ เมตตาไม่มี ปีติไม่เกิด

 สุขทางธรรม
(สุขล้ำ ทั้งตนและคนอื่น)

ปีติในธรรม ล้ำสุข

ไม่ใช่สนุก สุขโลกีย์

เพียงมีกินมีใช้ ไม่ได้ปีติ

เมตตาไม่มี ปีติไม่เกิด

สนุกสนาน เหมือนกันกับเกาตุ่ม

ใจไม่ชุ่ม ไม่ชื่น ไม่ปีติ

มีอารมณ์ เสพสม ลืมชีวี

สนุกเต็มที่ ลืมสติ นี้คือประมาท

อยู่คนเดียว เปล่าเปลี่ยวใจ

กระวนกระวาย ไม่เป็นสุข

ใจกระด้าง ไม่นุ่ม จึงทุกข์

ใจสุข ใจนุ่ม บำเพ็ญทาน

สุขจากทาน คนพาลไม่เข้าใจ

รักคนอื่นได้ ด้วยใจนุ่ม

สุขจากทาน ใจชื่นใจชุ่ม

ใจนวลใจนุ่ม คนรุมรัก

สุขทางธรรม สุขทั้งตนและคนอื่น

เหมือนตะวันขึ้น ยามอุษาสาง

หมู่นกกา เริงร่า กันจัง

ให้สุขสมหวัง อีกทั้งธรรมชาติงาม

สุขทางโลก ชุ่มโชกตัณหา

สุขของปลา หลงเหยื่อ

สติมาตอนใกล้ตาย จึงเชื่อ

ตอนดีดีนี้ เป็นเบื้อ ปัญญาอ่อน

บนเส้นทางธรรม สุขล้ำปีติ

มีแต่ทางนี้ ที่จะพ้นอบาย

พักบนสวรรค์ ก่อนเข้านิพพานได้

ไม่เวียนว่าย ในอบายภูมิ

;;;;;;;;;; 

ธรรม (นำสุข) ผู้ปีติในธรรม อยู่เป็นสุข ห่างไกลจากทุกข์ ด้วยใจปีติ ธรรม คือบุญ คุณความดี อุปถัมภ์ชีวี มีสุขสมปราถนา

ธรรม
(นำสุข) 

ผู้ปีติในธรรม อยู่เย็นเป็นสุข

ห่างไกลจากทุกข์ ด้วยใจปีติ

ธรรม คือบุญ คุณความดี

อุปถัมภ์ชีวี มีสุขสมปราถนา

ผู้ประพฤติธรรม อยู่เป็นสุข

เดินทางถูก ทางบุญ

ทานศีลภาวนา มีเมตตาการุณย์

ทางอบอุ่น ทั้งตนและคนอื่น

ธรรมแล ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
มีบุญค้ำ ไม่ตกต่ำ เป็นสุข
มีเทวดาลงรักษา หมดทุกข์
เดินทางถูก ทางธรรม ทางบุญ

ผู้ประพฤติธรรม ไม่ไปสู่ทุคติ

เป็นคนดี ฝึกสติ เป็นกิจวัตร

แสวงบุญสร้างบารมี สุดสามารถ

ไม่ไปอบายเด็ดขาด เป็นธรรมดา

เกียรติ ย่อมไม่ละผู้อยู่ในธรรม

กลิ่นศีล กลิ่นธรรม หอมล้ำยิ่งนัก

ขจรขจาย ถึงชั้นฟ้า เทวดารัก

มหาชนปกปัก เทวดาลงรักษา

ผู้ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมไม่ทำบาป

ด้วยมีสติกำกับ อยู่เสมอ

ไม่ประมาท ขยาดนรก ไม่อยากเจอ

เหมือนแมลงภู่ บินสูงเสมอ สู่ยอดไม้

สภาวธรรมทั้งปวง ไม่ควรถือมั่น

สิ่งที่เห็นที่เป็นอยู่นั้น มันอนัตตา

มีก็สักแต่มี ได้ก็สักแต่ได้ ให้จาคะ

มีเพื่อสละ เพื่อประโยชน์สูง คือบุญ

;;;;;;;;;;