ทรัพย์มีเพื่อให้ (ไม่ใช่เพื่อกินและเก็บ) สติดี จึงมีทรัพย์ ด้วยบุญ การทำงาน คุณ เพียงรับเงิน ทรัพย์ ให้แล้วปลื้ม ต่างจากเพลิน มีเงิน เพลินโลกีย์ สติขาด

  ทรัพย์มีเพื่อให้
(ไม่ใช่เพื่อกินและเก็บ)

สติดี จึงมีทรัพย์ ด้วยบุญ

การทำงาน คุณ เพียงรับเงิน

ทรัพย์ ให้แล้วปลื้ม ต่างจากเพลิน

มีเงิน เพลินโลกีย์ สติขาด

เงิน เหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด

ปลาไม่เข็ด แม้ต้องตาย

มิจฉาทิฏฐิ หนี สภาวะไม่ได้

คนทั้งหลาย คล้ายกับปลา

พระ ให้ห่างตัณหาอุปาทาน

ทรัพย์นั้น ใช้แสวงบุญสร้างบารมี

หลังตาย มันไม่ตาย ไม่อาจหนี

คุกประหารมี เป็นคนดี จึงหนีพ้น

 มีสติ ระลึก ไว้ที่ในตน

หลุดพ้น จากโลกภายนอก

หลุดจากตัณหา หลอก

จึงจะเชื่อพระบอก ให้แสวงบุญ

สติดี มีสันโดษสมถะ

สุขนักหนา อิ่มอกอิ่มใจ

มีเมตตา เสียสละ ได้ง่ายๆ

ยิ่งให้ก็ยิ่งได้ ยิ่งไหลก็ยิ่งมี

สันโดษสมถะ ใจหยุดนิ่ง

เกิดปัญญา รู้ยิ่ง มีศรัทธา

ประหยัดสุดประโยชน์สูง นั่นหละ

ไม่ใช่เพียงว่า อยู่ในป่าในเขา

แสวงบุญสร้างบารมี กรณียกิจ

สุดชีวิต ทำพระนิพพานให้แจ้ง

ศูนย์กลางกาย คือแหล่ง

สว่างแจ้ง พระรัตนตรัยในตัว

;;;;;;;;;;

สมบัติต่อสมบัติ (จึงไม่อาจตระหนี่ได้):: มีทรัพย์ ขึ้นอยู่กับ ขยันหา นอนคอยถ้า กินบุญเก่า ตายเปล่าดาย เอาบุญต่อบุญ สมบัติจึงมาได้ ขยันเข้าไว้ ล้มแล้วลุก ปลุกตนเอง

สมบัติต่อสมบัติ
(จึงไม่อาจตระหนี่ได้)
อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนํ

คนขยัน ย่อมหาทรัพย์ได้

มีทรัพย์ ขึ้นอยู่กับ ขยันหา
นอนคอยถ้า กินบุญเก่า ตายเปล่าดาย
เอาบุญต่อบุญ สมบัติจึงมาได้
ขยันเข้าไว้ ล้มแล้วลุก ปลุกตนเอง

ล้มร้อยครั้ง ก็ยังสู้ต่อ ไม่ท้อไม่ถอย
บุญไม่น้อย อานุภาพวิริยะและขันติ
ให้เชื่อมั่นในบุญบารมี
บุญบาป แย่งพื้นที่ ส่งผล ต่อชีวิต

ทรัพย์สมบัติ แน่นขนัด อยู่ทางสายกลาง
สุขสมหวัง ทางพระ สมปราถนาง่ายๆ
ทางอื่น ทางมาร วิบัติ อย่าใกล้
ส่งผลให้ชีวิตเลวร้าย ไปอบายภูมิ

ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง
ทาน เพื่อมุ่งหวัง ขจัดตระหนี่
เราต้องทาน ไม่ว่าจนหรือมี
ตักบาตร รักษาศีล สวดมนต์นั่งสมาธิ ทำได้ทุกวี่วัน

ทานบารมี อยู่เบื้องหลังเศรษฐีใจบุญ
เมตตาการุณ ใจกว้าง
 เป็นที่รักใคร่ของมหาชน คนตัวอย่าง
 เป็นความหวัง มหาชน 

คนพาลอัปมงคล
(พาลในตน ร้ายสุด)
พาโล อปริณายโก
คนโง่ คนพาล ไม่ควรเป็นผู้นำ

คนโง่คนพาล สันดาลดิบ
อย่าวางใจ ให้รีบหนีไป ไกลหมื่นโยชน์
เห็นคนทั้งหลาย คล้ายนักโทษ
มีอารมณ์โกรธ หงุดหงิด ผิดมนุษย์มนา

โง่แล้วขยัน ดื้อรั้น ปานกระบือ
ซื่อบื้อ เถรตรง หลงตนเอง
เป็นคนเหมือนเปรต กินบ้านกินเมือง ตัวเป้ง
คนเสงเครง เป็นผู้นำ กรรมของประชาชน

คนพาลตัวกลั่น ตัวฉันเอง
อย่ามัวเพ่ง มัวเล็ง ว่าคนอื่น
ปราบพาลในตน เป็นคนดีน่าคบ คนชมชื่น
ปราบพาลอื่น เป็นหมื่นได้ ไม่สู้ปราบพาลในตนคนเดียว

;;;;;;;;;;

สุดเค็ม:: มีทรัพย์ ยิ่งให้ ก็ยิ่งมี มหานที ไม่หยุดไหล น้ำเต็มฝั่ง

สุดเค็ม

มีทรัพย์

ยิ่งให้ ก็ยิ่งมี 

มหานที

ไม่หยุดไหล น้ำเต็มฝั่ง

คลองน้อย

คลองใหญ่ ล้วนประดัง

ไหลหลั่ง

สู่มหานที สีธันดร

มีทรัพย์

ไม่ให้ ก็ไม่ได้ 

น้ำหยุดไหล

ดินไม่ไป น้ำตื้นเขิน

คลองน้อยใหญ่

ไม่ไหลเข้า เปลี่ยนทางเดิน

ไม่นานเกิน

พังพินาศ อนาถคน

ไม่มีทรัพย์

จิตเลื่อมใส ใจเกินร้อย 

แม้มีน้อย

ไม่ด้อย วาสนา

เชื่อมั่น

ในบุญญา และศรัทธา

ดังมหาทุคตะ

ยิ่งใหญ่ ในพุทธกาล

ทรัพย์คนดี

มีน้อย พลอยได้พึ่ง

เหมือนน้ำบึง

น้ำบ่อ พออาศัย

ทรัพย์คนชั่ว

มากมี ตระหนี่ใน

ดื่มไม่ได้

น้ำสมุทร มันสุดเค็ม

มีทรัพย์

ให้ทาน การกุศล

รวยจน

ต้องให้ คลายตระหนี่

มากใช้

สุรุ่ยสุร่าย ตัณหามี

ใช้พอดี

พอประทัง ยั้งชีวิต

;;;;;;;;;;