สร้างวัดนับว่ายาก (รักษายากยิ่งกว่า) การสร้างวัด นับว่ายาก แต่การรักษา ยากยิ่งกว่า ทำวัดให้เป็นวัด คนศรัทธา เป็นแหล่งบุญญา สั่งสมวาสนาบารมี

สร้างวัดนับว่ายาก
(รักษายากยิ่งกว่า)

การสร้างวัด นับว่ายาก

แต่การรักษา ยากยิ่งกว่า

ทำวัดให้เป็นวัด คนศรัทธา

เป็นแหล่งบุญญา สั่งสมวาสนาบารมี

การสร้างวัด ใช้สมบัติมาก

ทุ่มเทกายใจนัก ไม่จริงทำไม่ได้

เป็นคนจริง มีสัจจะ จึงไหว

มหาชนรวมใจได้ ไม่ธรรมดา

การสร้างวัด ให้เป็นวัด

ไม่เพียงศาสนสถาน เท่านั้น 

ศาสนบุคคล สุดสำคัญ

บริหาร กิจการ งานต่างๆ

ศาสนธรรม เลิศล้ำสุด

ประดุจ หัวใจ

ธรรมปฏิบัติ เข้าถึงพระภายใน

มหาชน หลั่งไหลเข้าวัด

ผู้บำรุงศาสนา ได้ชื่อว่ารักษาวัด

มาไม่ขาด สม่ำเสมอดี

แสวงบุญสร้างบารมี

ทุ่มชีวี ทำพระนิพพาน ให้แจ้ง

วัด กับบ้าน ประสานใจ

ธรรมชาติสดใส ปานสวรรค์

มีสุขถ้วนหน้า สมปราถนาร่วมกัน

โลกกับสวรรค์ ไม่ต่าง

อุดมการณ์ชีวิต ฝึกตน

ฝึกฝนทุ่มชีวี พัฒนาสติ มิขาด

ได้ชื่อว่า สุดยอดบำรุงวัด

บำรุงพระศาสนา รักษาวัดนั่นเอง

;;;;;;;;;;

ธรรมสัตบุรุษ (สุดวิเศษ) ธรรมสัตบุรุษ ไม่คร่ำคร่า บุญนั่นหนา ไม่มีเก่า ทันสมัยอยู่เสมอ ประพฤติเอา ไม่มีเก่า ไม่มีแก่ อนัตกาล

 ธรรมสัตบุรุษ
(สุดวิเศษ)

ธรรมสัตบุรุษ ไม่คร่ำคร่า

บุญนั่นหนา ไม่มีเก่า

ทันสมัยอยู่เสมอ ประพฤติเอา

ไม่มีเก่า ไม่มีแก่ อนันตกาล

ธรรมสัตบุรุษ ประดุจทองคำ

ไม่คร่ำคร่า ราคาไม่ตก

ส่วนบาปอธรรม ทองเก๊ ซกมก

คนพาล ทองเก๊ ลงนรกแน่

ธรรม บุญดีงาม นำสุข

อธรรม บาปนำทุกข์ สุขประเดี๋ยว

แต่คนพาล ชอบเปลี้ยว

ไม่อาจไม่เคี้ยว จึงทุกข์

บุญ หอมหวาน พาลไม่ชอบ

มันไม่กรอบ ของชอบคนพาล

มันเป็นนิสัย ของมัน

เหมือนแมลงวัน กับแมลงภู่

กอบกู้ธรรมธาตุ เป็นหน้าที่

ของนักสร้างบารมี คนเก่ง

ติดตามหลวงปู่ฯ สู้มาร นักเลง

มารตัวเป้ง กลัวเกรง พลังสามัคคี

การสร้างวัด จึงจำเป็น

วัดนั้นเป็นเช่น กองกำลัง

ฝึกปฏิบัติ เคร่งครัด ตามสั่ง

นั่งตัวตั้ง ปฏิบัติธรรม

ธรรมสัตบุรุษ สุดวิเศษ

ป้องกันภัยเพท ทุกชนิด

มหาชนปรีเปรม เกษมจิต

ธรรมชาติ ทั่วทิศ สว่างใส

;;;;;;;;;;

เวลาสุดดี (สร้างบารมี ที่โลกมนุษย์):: มดปลวกตัวน้อย ค่อยๆ ทำรัง จนกระทั่ง เป็นรังใหญ่ ต้านภัยได้

เวลาสุดดี

(สร้างบารมี ที่โลกมนุษย์)

มดปลวกตัวน้อย

ค่อยๆ ทำรัง

จนกระทั่ง

เป็นรังใหญ่ ต้านภัยได้

เป็นงานหลัก

พร้อมพักตร์ จึงพ้นภัย

การสร้างวัดใหญ่

เป็นจอมปลวกใหญ่ ของคน

น้ำหยดทีละน้อย

ค่อยๆก่อตัว เป็นตะกรัน

หยดจากเพดาน ถ้ำ

งามล้ำ หินย้อย

บารมี ก็เกิดจากที่

ทำดี บ่อยๆ

ทำทีละน้อย ค่อยๆโตใหญ่

งามหลาย บารมี

งานสร้างวัด

รวดเร็วลัด สร้างบารมี

ทำยากเต็มที

สร้างบารมี ร่วมกัน

ร่วมพักตร์

ร่วมแรง ผูกพัน

ร่วมฝ่าฟัน

ไม่หวั่น ภัยใด

ทั้งผึ้งและมดปลวก

เป็นจำพวก รักรวงรัง 

แต่แปลกจัง

มนุษย์ไม่รู้จักบ้าง สร้างบารมี

ทุกตัวทำงาน

ไม่เกียจคร้าน รู้หน้าที่

 สร้างรวงรังทั้งชีวี

รักษาอย่างดี พร้อมเพียง

ส่วนมนุษย์ตัวใหญ่

ไม่ใส่ใจ สร้างที่พึ่ง

ด้วยไม่ซึ้ง

ถึงคำว่า บารมี

จึงหาเรื่อง สนุกสนาน

ผลาญเวลานาที

ไม่รู้จัก การสร้างบารมี

ซึ่งได้ที่ โลกมนุษย์นี้ เท่านั้น

;;;;;;;;;;