แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อ่อนโยน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อ่อนโยน แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2565

คนกตัญญู (คือผู้กล้าหาญ) พระเอกกับผู้ร้าย ต่างกันไกล ในสัจจะ พระเอกนั้น หาญกล้า สละชีวา รักษาความดี

คนกตัญญู
(คือผู้กล้าหาญ)



พระเอกกับผู้ร้าย ต่างกันไกล ในสัจจะ
พระเอกนั้น หาญกล้า สละชีวา รักษาความดี
ผู้ร้าย คล้ายฉลาด ได้โอกาส เอาเปรียบทันที
การทุ่มชีวี รักษาความดี เรียกว่า สัจจะ


ทองคำแท้ แม้ถูกไฟ ก็ไม่กลาย ไปเป็นอื่น
ยังรักษา ความแช่มชื่น สดใส ใจเมตตา
  รักษาปณิธาน เป็นคนดี มีสัจจะ
ยึดมั่นพระรัตนตรัย ยิ่งชีวา เป็นอุดมการณ์ 
 

สัจจะ จริงจัง จริงใจ ในทุกคน
ไม่สับสน แม้เขาเป็นคน ไม่ดี
เหมือนพระพุทธองค์ กับองคุลีมาล ก่อนกี้
พระชินสีห์ มีแต่ความเมตตา
 
องคุลีมาล  สติพลันแจ่มใส
คุณธรรมสัจจะ จริงจังจริงใจ ยิ่งใหญ่แท้
ศัตรูกลายเป็นมิตร ร่วมคิดร่วมแก้
คนพาลแพ้..พ่าย เหมือนคนไข้ แพ้น้ำเย็น 
 
ตัดบ่วงกรรม เลิกทำร้าย ใครทั้งนั้น
อธิษฐานมั่น ไม่ทำร้ายใคร ไปทุกชาติ
เกิดชาติหน้าฟ้าใหม่ จะได้องอาจ
เป็นนรชาติ ได้โอกาศ แสวงบุญสร้างบารมี
พระเอกกตัญญู คล้ายผู้ อ่อนแอ
ไม่ใช่แน่ แต่เป็น อ่อนโยน
คนกตัญญู เป็นผู้บริสุทธิ์ เมตตาคน
จิตอ่อนโยน ละมุนละไม ไม่มีเว้น


กตัญญูกล้าหาญ ต่างกันกับอ่อนแอ
คนพาลนั่นแหละ อ่อนแอ ไม่กล้าหาญ
ไม่กล้่าเสียสละ มีแต่
จะเอา เจ้าคนพาล
การงานก็เกียจคร้าน ล้างผลาญสังคม
ระเบิดพลีชึพนั่นหนา คล้ายกล้าหาญ
แต่มัน..ไม่ใช่เสียสละ แต่บ้าบิ่น 
มัวเมาลัทธิ ปัญญาสิ้น
เป็นมิจฉาทิฏฐิ ด่าวดิ้น สู่อบาย
 
;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2563

ขยันขาดปัญญา (เรียกว่า ก้าวก่าย) :: คนทั้งหลาย ขาดสุขภายในและใจปีติ ตัดอยากไม่ได้ มีใจร้อนรน มองออกไปนอกตัวเป็นปกติ ขี้บ่น อดทนไม่ไหว แพ้ภัยตนเอง

ขยันขาดปัญญา
(เรียกว่า ก้าวก่าย)
คนทั้งหลาย ขาดสุขภายใน
จึงตัดอยากไม่ได้ มีใจร้อนรน
มองออกไปนอกตัวเป็นปกติ ขี้บ่น
 อดทนไม่ไหว แพ้ภัยตนเอง
เมื่อใจสว่างมีปัญญา จะมีสุขภายใน
ปีติใจจะมา เมตตาจะมี
ใจอ่อนละมุน อุ่นละไม สุขี
มหาชนนิยมเปรมปรี รักสามัคคี ได้ที่พึ่ง
 คนทั้งหลาย ไม่รู้ตัวว่า ประมาทขาดสติ
คือ ไม่เอาใจไว้ที่ ในตัว
แต่มองออกข้างนอก จึงเมามัว
ลืมตัว ลืมกลัวภัยอบายภูมิ
 
 แม้ทุกข์โศก ก็ยังไม่ทิ้งโลก อยู่อย่างนั้น
 ด้วยพญามาร เอาอวิชชามาปิดบัง
 ดื้อรั้น มีมานะทิฏฐิ มิยอมฟัง
ช่างน่าชัง สมน้ำหน้า ล้วนญาติกาของเรา
คนทั้งหลาย เมามาย ในวัตถุ
เหมือนปลา ที่อยู่ในน้ำ
 ใช้ชีวี มิคำนึงถึงศีลธรรม
แม้ทุกข์กระหน่ำ เพียงไหน ก็ไม่ได้สติ
ไม่สนใจมองข้างใน มองแต่ข้างนอก 
ใจเป็นวอก รู้ถ้วนถี่ เรื่องไม่ดี ของคน
มีอารมณ์เปราะบาง คั่งค้าง บ่น
กลายเป็นคน ขี้บ่น นินทาชาวบ้าน
พ่อแม่ผู้ใหญ่ ใส่ใจ ลูกหลาน
เข้าไปบริการ แต่ลูกหลาน ขยาด
เมตตาเขา เอ็นเรา ขาด
ผิดคาด เหมือนชาวนา กะงูเห่า
อีกอย่าง ศีลไม่ถึง ใจจึง ไม่อ่อนโยน
สังเกตได้ เป็นคน รนราน
พูดกดๆ ข่มๆ ไม่อ่อนหวาน
เหมือนตำรวจทหาร พูดขวาน ผ่าซาก
ศีลดี อยู่ที่ สะอาดหมดจด
สะอาดหมด ถึงหยด สุดท้าย
ค่อยๆเช็ดถู ด้วยใจ ละมุนละไม
อย่าเร็วเกินไป จะกลายเป็น รน

ทำความสะอาด ไม่เอาเพียง สะอาด
แต่เอามารยาท ที่ อ่อนโยน
ใจนุ่มนวล ไร้ กังวล
เมตตาล้น คนเข้าหา อาสาทำงาน

;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2561

ความเมตตา:: เอนดูเขา เอ็นเราขาด จริงหรือ โบราณถือ กล่าวเตือนไว้ ให้ลูกหลาน

ความเมตตา

เอนดูเขา
เอ็นเราขาด จริงหรือ
โบราณถือ
กล่าวเตือนไว้ ให้ลูกหลาน

ดังชาวนา
กับงูเห่า อันธพาล
เตือนลูกหลาน
ให้ระวัง จงชั่งใจ

ช่วยเขานั้นดี
แต่อย่าสุ่มสี่ สุ่มห้า
จงใช้ปัญญา
รักษา ระยะห่าง

พาลมาก
ห่างมาก จง ปล่อยวาง
รักษา ระยะห่าง
ให้พอดี เหมือนที่ผิงไฟ

ความเมตตา
เกิดพร้อมปัญญา และแสงสว่าง
รู้กระจ่าง
ดีร้าย ไกลใกล้

คนอ่อนแอ
อ่อนไหว ดูคล้ายๆ
แต่ไม่ใช่
เมตตา คนละอย่าง

เมตตา
เป็นภาวะ ที่อ่อนโยน
ไม่ใช่คน
อ่อนแอ อ่อนไหว

เมตตา
เป็นความกล้าหาญ ชาญชัย
คุณธรรมผู้ใหญ่
ผู้เข้าใจ ชีวิต

เมตตามาก
จักนำมาหา กรุณา
คืออุ้มชูจนกว่า
จะ เข้มแข็ง

สองขายืน
ด้วยลำแข้ง ที่แข็งแรง
หน้ายิ้มแฉ่ง
ด้วยมุทิตา พาชื่นใจ

มุทิตาแท้
ใจแน่วแน่ อุเบกขา
เมื่อสมอุรา
หมดห่วงหา ใจหยุดนิ่ง

เป็นพระพรหมคุ้มครอง
ปกป้องแท้จริง
คนพักพิง
บูชากราบไหว้

เอนดูเขา
เอ็นเราไม่ขาดแน่
ถ้าไม่มีแต่ ไม่มีข้อแม้
เข้าวัดปฏิบัติธรรม

 ;;;;;;;;;;