โภคทรัพย์ (ย่อมฆ่าคนโง่) โภคทรัพย์ ย่อมฆ่า คนโง่ ปุถุชน ปัญญาไม่โต ทั้งนั้น ผู้มีปัญญา มีทรัพย์ บำเพ็ญทาน ประหยัดสุด ประโยน์สูงเท่านั้น ใช้ทรัพย์

 โภคทรัพย์
(ย่อมฆ่าคนโง่)

โภคทรัพย์ ย่อมฆ่า คนโง่

ปุถุชน ปัญญาไม่โต ทั้งนั้น

ผู้มีปัญญา มีทรัพย์ บำเพ็ญทาน

ประหยัดสุดประโยน์สูงเท่านั้น ใช้ทรัพย์

ถ้าไม่ทาน ท่านก็ตระหนี่

กิเลสตัวดี ทำลายชีวี ของท่าน

ตกนรกหมกไหม้ โลกันต์

ความตระหนี่ เป็นมัน ปัญหาชีวิต

กิเลสตัณหา อุปาทาน

วัฏจักรมาร กิเลสกรรมวิบาก

เป็นกิเลส วัฏจักร

ปุถุชนคุ้นนัก เหมือนจมปลักโคลนดูด

ทำโลก ให้เป็น เช่นโรงละคร

วิบากสอน ให้คิดพูดทำ

ทุกสิ่ง ที่มีที่เป็นที่ได้ คืออดีตกรรม

ติดตามส่งผล เหมือนต้นผลไม้

กฎไตรลักษณ์ แน่นักของมาร

ทุกสิ่งอัน อนัตตา

เหมือนพยับแดด จับต้องไม่ได้ นั่นหละ

เมื่อตอนจะตาย จึงจะ เข้าใจดี

ทุกขัง ยังเป็นทุกข์

ได้แต่เพลินสนุก สุขไม่รู้จัก

ได้ใหม่ลืมเก่า ไม่มีอิ่ม มักมาก

ใฝ่สมอยาก ร้ายนัก อารมณ์

อนิจจัง เสื่อมได้ ไม่เที่ยงแท้

ใครยึดก็แย่ ของไม่แท้ ของเก๊

ดังนั้น อยู่ในโลก โลเก

ของเก๊ทั้งนั้น อย่ายึดมั่น โลกีย์

;;;;;;;;;;

คนเหนือคน (ฝึกฝนสมาธิ):: คนโง่ โต เป็นควาย ไม่มีจุดหมาย อยู่ไป อย่างนั้น ออกหากิน นอน ถ่าย สืบพันธุ์ เหมือนกัน กับกาไก่ ไร้ทิศทาง

คนเหนือคน
(ฝึกฝนสมาธิ)

คนโง่ โต เป็นควาย

ไม่มีจุดหมาย อยู่ไป อย่างนั้น

ออกหากิน นอน ถ่าย สืบพันธุ์

 เหมือนกัน กับกาไก่ ไร้ทิศทาง

คนฉลาด มักพลาด ด้วยแฉลบ

แสบ ด้วยตัณหา พาฉิบหาย

หนึ่งสมอง สองมือ อันตราย

จอดตอนท้าย แพ้ภัยตน

 
 คนมีปัญญา ศรัทธา พระพุทธองค์

 ดำรงตน บน ทางสายกลาง

 รีบรุด ทำนิพพานแจ้ง กระจ่าง

สติตั้ง อดทนสู้ หมู่มาร

คนมีปัญญา อดเปลี้ยว ไว้กินหวาน

ขยัน ประหยัด สัตย์ซื่อ

ถือสัจจะ เมตตา คนล่ำลือ

คนนับถือ ยกย่อง แซ่ซ้อง สรรเสริญ

มีปัญญา กล้าหาญ ชาญชัย

อุทิศกายใจ ให้ ส่วนรวม
ส่วนตัวปล่อยวาง ส่วนกลาง ร่วม
เป็นศูนย์รวม สร้าง ทางบารมี

คนดีมีปัญญา พัฒนาสติ เจริญภาวนา
จึงจะมีสัมมาคารวะ อ่อนน้อมถ่อมตน
มีเมตตากรุณา เหลือล้น
คนเหนือคน ฝึกฝน สมาธิ

;;;;;;;;;;