ปุถุชน (คนไม่มีสัจจะ) การไม่ดี ไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ปุถุชน ทำได้ง่าย ตัณหาอุปาทาน ชุ่มใจ เป็นนิสัย ยากหลาย จะเปลี่ยน

 ปุถุชน
(คนไม่มีสัจจะ)

การไม่ดี ไม่เป็นประโยชน์แก่ตน

 ปุถุชน ทำได้ง่าย

ตัณหาอุปาทาน ชุ่มใจ

เป็นนิสัย ยากหลาย จะเปลี่ยน

การใดดี เป็นประโยชน์ต่อตน
 ปุถุชน ทำได้ยากยิ่ง
ด้วยมีกิเลส เป็นผีสิง
ยากจริงๆ เหมือนเอาปลาขึ้นบก

สุขสงบ คนชั่วไม่รู้จัก

ทำได้ยาก เหมือนพรากของเหม็น

แมลงวันชอบ นี้ช่างเป็น

ยากเหลือเข็น เพราะมันเป็นนิสัย

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

กฎแห่งกรรม ไม่มีมั่ว แน่แท้

คนพาลไม่เชื่อ ด้วยประมาท นั่นแหละ

คุกประหารมีแน่แท้ สังสารวัฏฏ์

สัตว์โลก ย่อมเป็นไปตามกรรม

ธรรมชาติ ธรรมดา

พระผู้รู้ ร่ำร้อง ให้ลืมตา

อย่าหลงกลมารา พญามาร

รู้ว่าการใด เป็นประโยชน์แก่ตน

 พึงกระตือลือล้น ทำการนั้น

ด้วยอายุมนุษย์ น้อยนิด สุดคาดฝัน

เมื่อเทียบกับกาล หลังตาย

ถ้าจะทำ ก็พึงทำการนั้น จริง ๆ

อย่าทำเป็นลิง หลอกจ้าว

มีสัจจะ เป็นคนจริง ไม่งี่เง่า

ไม่โง่เขลา ทำบาปกรรม

;;;;;;;;;;

กฎแห่งกรรมนำชีวิต (ไม่ใช่ลิขิตพระเจ้า) การไม่ดี คนทำง่าย ทำสะบายๆ ตามใจกิเลส สนุกสนาน เป็นอาเพท ก่อเหตุ เป็นเพทภัย ให้ชีวิต

 กฎแห่งกรรมนำชีวิต
(ไม่ใช่ลิขิตพระเจ้า)

การไม่ดี คนทำง่าย

 ทำสะบายๆ ตามใจกิเลส

 สนุกสนาน เป็นอาเพท

ก่อเหตุ เป็นเพทภัย ให้ชีวิต

การดี ทำได้ยาก
ขันติมาก สู้กับตัณหาอุปาทาน
กิเลสกรรมวิบาก แรงนัก ของมาร
ปลักโคลนดูด เหมือนกัน ยากออก

คนชั่ว ได้สนุก สุขไม่รู้จัก
สุดแสนยาก จักแนะนำ
มิจฉาทิฏฐิ ถือตัวล้ำ
ไหลตามกัน เหมือนน้ำ ลงทะเล

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
กฎแห่งกรรม ไม่มีมั่ว เที่ยงแท้
ทำดีได้บุญ ทำชั่วได้บาป แน่
ทำดีสุขแท้ ทำชั่วทุกข์แท้ แน่นอน

สัตว์โลก ย่อมเป็นไปตามกรรม
คิดพูดทำ มีผลติดตามชีวิต
บุญบาป ไม่ใช่พระเจ้าลิขิต
ชีวิต บุญบาปลิขิตให้

รู้ว่าการใด เป็นประโยชน์แก่ตน
จงอดทน รีบทำการนั้น
ทานศีลภาวนา สุดสำคัญ
อย่าหลงมัน มารโลกีย์

 พีงทำการนั้น อย่างขันติ
ทำเต็มที่ ด้วยจาคะ
ทั้งสุข ทั้งสนุก ด้วยบุญญา
ชีวิตคุ้มค่า เกิดมาเป็นมนุษย์

;;;;;;;;;;

ทำดีได้ดีแน่ (แต่ต้องมีศิลปะ) ทำดี แล้วได้ดี ต้องมีศิลปะ ไม่ใช่สักแต่ว่า ทำๆ ตามเขาไป ทำดี ถูกดี ถึงดี และพอดี จึงจะใช้ได้ ทำดีไม่ง่าย ไม่ใช่สักแต่ทำ

ทำดีได้ดีแน่
(แต่ต้องมีศิลปะ)

ทำดี แล้วได้ดี ต้องมีศิลปะ
ไม่ใช่สักแต่ว่า ทำๆ ตามเขาไป
ทำดี ถูกดี ถึงดี และพอดี จึงจะใช้ได้
ทำดีไม่ง่าย ไม่ใช่สักแต่ทำ

เมื่อทำดี ตามระลึกนึกถึงทีไร ปีติใจไม่หาย

บุญขยาย สุขใจเหลือประมาณ
ทำแล้วได้บุญมาก เกิดปีติซาบซ่าน
อยู่บนโลก เหมือนสวรรค์ สุขสันติสมปราถนา

ทำดีถูกดี คือเนื้อนาบุญมีให้ทำ

อินทกมานพ ได้บุญล้ำ เพียงตักบาตรหนึ่งทับพี
มากกว่าอังกุรมานพ แจกจ่ายมากมายทุกวัน นานสองหมื่นปี
เนื้อนาบุญ หรือทักขิไณยบุคคลนี้ มีในพระพุทธศาสนา

  ทำดีถึงดี คือเป็นผู้ที่ มีศีล
รักษาศีลเป็นอาจิน มีใจใส ไม่ขุ่นไม่ขี้โกรธ
รักความสะอาดมีระเบียบ มีมารยาทเนี๊ยบ ไม่เพ่งโทษ
คนพาลสลด ระย่อ ยอมือไหว้

 

ทำดีพอดี คือเป็นผู้ที่ มีศรัทธา
มีปัญญา ใช้ทรัพย์ ประโยชน์สุด ประโยชน์สูง
มีชีวา เกิดมาหมายมุ่ง
ชีวิตรุ่ง ด้วยทานศีลภาวนา

แม้สละทรัพย์หมดสิ้น ไม่มีจะกิน ก็ไม่เป็นไร
เมื่อศรัทธาหลาย จะไม่เดือดร้อน
ได้ปรมัตถบารมี สุขีแน่นอน
เทวดาเดือดร้อน ต้องเข้ามาช้อนมาอุปถัมภ์

แม้สละทรัพย์หมดสิ้น ถ้าศีล ไม่รักษา
เรียกว่า ทำบุญเอาหน้า บุญญาไม่ได้
เหมือนตุ่มรั่ว เอามารองรับน้ำ โง่หลาย

บุญไม่ได้ แต่กิเลสตัณหาฟูใหญ่ สมบัติเป็นพิษ

ระเบิดพลีชีพ อุทิศชีวิต เพื่อชาติ
หรือแม้แต่ทหารที่องอาจ ฆ่าอริราชศัตรู
มิจฉาทิฏฐิ นี่หละกล้า แต่บ้าบิ่น ไม่รู้
ศิษย์ไม่มีครู ขาดผู้รู้ กัลยาณมิตร

ชีวิตนี้มีอันตราย กัลยาณมิตรเท่านั้นช่วยได้ จึงยิ่งใหญ่นัก

พระพุทธองค์ ทรงแจ้งประจัก ตรัสรับรอง
กัลยาณมิตร เป็นทุกสิ่งของพรหมจรรย์ ไม่มีสอง
เราจึงแซซร้อง..หลวงปู่ฯ ผู้กอบกู้ธรรมกาย

 ;;;;;;;;;;