ชีวิตสดใส (เพียงทำใจให้วิเวก) วิเวก คุณธรรมสูงสุดของพระอริยะ ทุกคนควรศึกษา เอาใจใส่ แต่อย่าถือตัว ว่าประเสริฐ เลิศกว่าใคร ผู้นั้นไซร้ เข้าใกล้พระนิพพาน

ชีวิตสดใส
(เพียงทำใจให้วิเวก)

 วิเวก คุณธรรมสูงสุดของพระอริยะ

 ทุกคนควรศึกษา เอาใจใส่

แต่อย่าถือตัว ว่าประเสริฐ เลิศกว่าใคร

ผู้นั้นไซร้ เข้าใกล้พระนิพพาน

เมื่อศึกษาวิเวก ลาภสักการะจะมา

นั่นหละ อาจใช่บ่วงมาร

ไม่อาจรักษาความสงบ นั้น

เกิดจิตฟุ้งซ่าน ปากนั้นไม่สงบ

กายวิเวก ปลีกตนอยู่ในป่า

อย่าหวังว่า จิตจะวิเวกตาม

จิตวิเวกได้ แม้อยู่ในเขตคาม

การปฏิบัติธรรม เน้นที่สม่ำเสมอ

อุปธิวิเวก ขจัดกิเลสได้ สูงสุด

นั่นคือ ทำใจหยุดใจนิ่ง

มีสันโดษสมถะจริงๆ

ใจนิ่งใจดับ ขยับสู่มิติใหม่

เหมือนเกิดใหม่ เป็นคนใหม่

ชีวิตเปลี่ยนไป เป็นคนละคน

จากปุถุชน เป็นสาธุชน

กระตือลือล้น แสวงบุญสร้างบารมี

การฝึกจิต อุปธิวิเวก

ชีวิตเหมือนเศก บุญบันดาล

จากหลังมือ เป็นหน้ามือ อย่างนั้น

ชีวิตสุขสันติ์ สมปราถนา

การทำพระนิพพานให้แจ้ง กรณียกิจ

มีชีวิต เพื่อสิ่งนี้

ฝึกจิตภาวนา สมาธิ

เป็นคุณธรรมสุดดี ของพระอริยะ

;;;;;;;;;;

โลกเป็นที่ขจัดทุกข์ (ไม่ใช่ที่สนุกสนาน) ผู้เห็นเหตุของทุกข์ ว่าเป็นกาม จึงพยายาม หนีกามให้ได้ ผู้รู้จักอุปธิ เครื่องข้องในโลก ตัวร้าย จึงใส่ใจ ศึกษา ขจัดอุปธิ

 โลกเป็นที่ขจัดทุกข์
(ไม่ใช่ที่สนุกสนาน)

ผู้เห็นเหตุของทุกข์ ว่าเป็นกาม

จึงพยายาม หนีกามให้ได้

ผู้รู้จักอุปธิ เครื่องข้องในโลก ตัวร้าย

จึงใส่ใจ ศึกษา ขจัดอุปธิ

เห็นกามเป็นทุกข์ ด้วยปัญญา

ใจมืดหนา เห็นไม่ได้

เห็นแต่ความสนุก ถูกใจ

ไม่เห็นเงาอันตราย ทมึน

กามให้สุขน้อย ทุกข์มาก

เหมือนกันนัก กับการครองเรือน

จึงได้ออกบวช ไม่แชเชือน

มีบุญ เป็นเพื่อนดี ที่วิเศษ

ผู้มีกาม มีความตระหนี่

เป็นเศรษฐี ใจร้าย

เป็นเผด็จการ อันตราย

โง่สุดใจ ทุกข์หลาย ในอบายภูมิ

อุปธิ สิ่งที่อยู่ในกฎไตรลักษณ์

ควรรู้จัก สิ่งที่ให้ทุกข์

เป็นเหยื่อล่อ ควรรู้ อย่าพันผูก

รักสนุก ทุกข์ถนัด โบราณว่า

โลกียทรัพย์ ล้วนอุปธิ

แต่คนทั้งหลาย ทุ่มชีวีหามัน

ทำมาหากินกัน ทั้งวัน

โลภโมโทสัน ไม่รู้จักบุญบาป

ผู้รู้จักอุปธิ จึงหนีมัน

ทานศีลภาวนา เป็นกรณียกิจ

เข้าวัดปฎิบัติธรรม เป็นนิจ

สุดชีวิต ทำพระนิพพานให้แจ้ง

;;;;;;;;;;