ความกตัญญูสำคัญนัก
(ก่อนจักมีคู่ครอง)
ผู้มีบุตร ย่อมเพลิดเพลินเพราะบุตร คำพูดเทวดา
องค์พระพุทธ ตรัสว่า จะเศร้าโศกา ต่างหาก
การประพฤติพรหมจรรย์ สุดสำคัญ จงรู้จัก
เพื่อหนีโลก หนีจาก ครัวเรือน
การครองเรือนนี้ มีธุรี เป็นอันมาก
ยากที่จัก ทำตนให้บริสุทธิ์ ดุจสังข์ขัดได้
การออกบรรพชา ประพฤติพรหมจรรย์ จึงยิ่งใหญ่
เป็นอุดมการณ์ชีวิต ของไท้ ท่านผู้รู้
การมีบุตรดี ที่ว่าอภิชาตบุตรนั้น
ยากกว่าการ งมเข็มในมหาสมุทร
การมีบุตรต้องเลี้ยงดู ให้เป็นมนุษย์
และตนเองต้องสุดๆ บำรุงบิดามารดา
การประพฤติพรหมจรรย์ เป็นอุดมการณ์ชีวิต
ประพฤติธรรม มุ่งสู่ทิศ พระนิพพาน
มีทางนี้ ทางเดียวเท่านั้น
จึงจะพ้นมือมาร พ้นกรรมวิบาก
พ้นวัฏฏสงสาร คุกประหาร สุดโหด
เป็นโกฏิๆ ปี ไม่มีสิ้นสุด
กิเลสกรรมวิบาก วัฏฏจักร ยิ่งกว่าปลักโคลนดูด
ไม่มีทางหลุด ถ้าองค์พระพุทธไม่อุบัติ
เป็นมิจฉาทิฏฐิ ดำดิ่ง วิ่งสู่ลึก
ไม่รู้สึก ไม่รู้สา ไม่ว่าจะอธิบายอย่างไร
ยิ่งหนีหน้า อาลวาด เป็นฟืนเป็นไฟ
นี่หละคนพาล คนจัญไร ต้องปล่อยไปตามกรรม
ถ้ามนุษย์ไม่สมสู่ คนไม่รู้ คิดว่าจะสูญพันธ์ุ
ไม่สูญก็แล้วกัน ไม่ต้องสืบพันธุ์ ก็เกิดได้
ก็เกิดแบบโอปปาติกะ นั่นไง
เกิดในดอกบัวก็ได้ คงเคยได้ยิน
การมีครอบครัว ด้วยลืมตัว หลงตัณหากามคุณ
ทุกข์หัวหมุน ด้วยกรรมวิบาก
จะมี อวชาติบุตรสุดแย่ กรรมนัก
ไม่รู้จัก ไม่เคารพรัก บิดามารดา
มีครอบครัวมีได้ แต่ไม่ง่าย ต้องเป็นบุตรกตัญญู
คือเป็นผู้ บำรุงบิดามารดา มาก่อน
ไม่เช่นนั้น จาบัลย์ แน่นอน
มีความทุกข์ เดือดร้อน เพราะบุตร
;;;;;;;;;;
