ความอยาก
(ละได้ยากในโลก)
อยากได้อยากมี เพราะดำริ
นี้ เป็นกามกิเลส ของคน
ใคร่ได้ ใคร่มี เหลือล้น
เป็นปุถุชน คนโง่เขลา
สิ้งทั้งหลายที่เที่ยง ไม่มี
ที่..เป็นอัตตา เที่ยงแท้ มีแต่บุญ
ติดตามค้ำชู เกื้อหนุน
ให้ความอบอุ่น ดุจมารดา
ความอิ่มด้วยกาม ไม่มี
เหมือนไฟที่ ไม่อิ่มเชื้อ
มีมากเท่าใด ก็ไม่เบื่อ
ช่างเหลือเชื่อ ยิ่งมีมากยิ่งหิวมาก
ความอิ่มในกาม ไม่มี
แม้ทรัพย์ที่มี มากล้น
มากนัก แม้ปานเม็ดฝน
ปุถุชน ก็ไม่อิ่ม
ทุกข์ ยิ่งกว่ากามไม่มี
ความใคร่นี้ เหมือนถูกไฟลน
สุขสงบ ไม่มีในปุถุชน
หนีไม่พ้น อบายภูมิ
แม่น้ำ เสมอด้วยตัณหา ไม่มี
พัดพาชีวี ไปอบาย
ปุถุชน ขัดขืนไม่ได้
ไหลตามกันไป อย่างสนุก
ความอยาก ละได้ยากในโลก
เหมือนปลา ถูกโยนบก ดิ้นรน
อยากกลับลงน้ำ เหลือล้น
แม้ตาย ก็ไม่สน ขอลงน่ำ
;;;;;;;;;;
