สมณะ (สง่าสงบ) สมณะ สงบวาจา สงบสง่า ไม่ว่าร้ายใดใด ไม่ยกไม่กด ธรรมของตนหรือของใคร อันเป็นเหตุให้ ทะเลาะวิวาท

 สมณะ
(สง่าสงบ)

สมณะ สงบวาจา

สงบสง่า ไม่ว่าร้ายใดใด

ไม่ยกตนข่มท่าน สำคัญหลาย

อันเป็นเหตุให้ ทะเลาะวิวาท

 ผู้ถึงพร้อมด้วย สัมมัปปธานสี่

อันมีสติปัฏฐาน เป็นอารมณ์

ดาดาษด้วยดอกวิมุตติ สุขสม

พ้นระทม อาสวะ จักปรินิพพาน

พระนิพพาน อันพระพุทธองค์แสดง

แจ้มแจ้ง ไม่มีโศก ปราศจากธุลี

เป็นที่ดับทุกข์ เกษมเปรมปรี

สุขเหลือที่ ไม่ถอนถอย

ไม่ควรเสพ ธรรมที่เลว

 ไม่ควรเหลวไหล ประมาท

ไม่ควรเสพมิจฉาทิฏฐิ วิบัติ

ไม่ควรเป็นสัตว์ รกโลก

 บุคคล เข้าถึงความเป็นกษัตริย์

สุดคาด ด้วยพรหมจรรย์ อย่างต่ำ

 เป็นเทวดา อย่างกลาง ชื่นฉ่ำ

 จะบริสุทธิ์ล้ำ ด้วยพรหมจรรย์อย่างสูง

แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา ไม่มี

แสงแห่งปัญญานี้ ไม่มีที่เปรียบ

ขจัดความมืด ของกิเลส เฉียบ

สุดเนียบ มองเห็นธรรม

ปัญญา เป็นแสงสว่าง 

 เห็นกระจ่าง กิเลสตัณหา

เห็นบุญเห็นบาป วิบากมารา

สำคัญนักหนา เป็นสัมมาทิฏฐิ

;;;;;;;;;;

ความเพียรถึงพร้อม (ย่อมนิพพาน) สัมมัปปทาน ท่านต้องรู้ ชีวิตต้องสู้ จึงควรรู้เพียรสี่ประการ หนึ่ง บาปอกุศล เพียรป้องกัน สอง เพียรขจัดมัน ทุกขณะ

 ความเพียรถึงพร้อม
(ย่อมนิพพาน)

 สัมมัปปทาน ท่านต้องรู้

ชีวิตต้องสู้ จึงควรรู้ เพียรสี่ประการ

 หนึ่ง บาปอกุศล เพียรป้องกัน

สอง เพียรขจัดมัน ทุกขณะ 

สาม เพียรเจริญกุศล ให้เกิดมี

 สี่ เพียรประคองกุศลที่มี ไม่หยุดยั้ง

เพียรสี่ประการ สุดกำลัง

ใช้สติตั้ง เพียรไป ไม่ถอนถอย

โดยมีสติปัฐฐาน เป็นอารมณ์

ไม่จ่อมจม ในโลกโลกีย์

พิจาณา กายเวทนาจิตธรรม เต็มที่

 กิเลสตัณหาตัวดี ไม่มีที่อยู่

จะดาดาษด้วยดอกไม้ วิมุตติ

เข้าสู่ทางที่..หลุดพ้น

ที่สำคัญ ตั้งสติมั่น ในกายตน

อย่าสับสน ทางสายกลาง

สติปัฏฐาน ตั้งมั่น ในตน

เดินถนน สายกลางแท้

ตั้งมั่นภายนอก ไม่ใช่แน่

ไม่ได้พบเห็นแท้ พระนิพพาน

หาอาสวะมิได้ จึงปรินิพพาน

สิ้นกิเลสเมื่อใด เมื่อนั้น อัตตโนมัติ

เป็นมิติพิเศษ ธรรมชาติ

 เจิดจรัส อมตะ อจินไตย

พระนิพพาน อมตะ อัตตาแท้

 แน่ๆ พ้นกฎแห่งกรรม

 พ้นกฎไตรลักษณ์ พ้นมารระห่ำ

แผ่บารมีเลิศล้ำ ช่วยส่ำสัตว์

;;;;;;;;;;