ผู้ไม่ฝึกตน (คนทารก) จิต เศร้าหมอง ทุคติ เป็นอันต้องหวัง กฎแห่งกรรม ทรงพลัง ทุกสิ่งอย่าง มีจิตนำไป

 ผู้ไม่ฝึกตน
(คนทารก)

จิต เศร้าหมอง

ทุคติ เป็นอันต้องหวัง

กฎแห่งกรรม ทรงพลัง

ทุกสิ่งอย่าง มีจิตนำไป

 จิต ไม่เศร้าหมอง

สุคติ ไม่เรียกร้อง ก็หวังได้

กฎแห่งกรรม ยิ่งใหญ่

บุญบาปอยู่ในใจ คอยกำกับ

  โลก อันจิตย่อมนำไป

 กำกับอยู่ภายใน คือบุญบาป

สงครามภายนอก จงทราบ

 บุญกับบาป กำกับ อยู่ภายใน

 การฝึกจิต เป็นความดี

ฝึกให้หยุดให้นิ่ง ที่ ในตน

สันโดษสมถะ ฝึกฝน

คนเหนือคน ปนเทวดา

 จิตที่ฝึกแล้ว นำสุขมาให้

เกิดปัญญาใส เป็นที่พึ่ง

มีบุญบารมี มารสะพรึง

จึง มีสุขสมปราถนา ทุกประการ

 จิตที่คุ้มครองแล้ว นำสุขี

มีสติ สัมปชัญญะ อยู่ในตน

มีอานุภาพ หมดทุกข์ทน

กลายเป็นคน พ้นภัยวัฏฏะ

ผู้ประพฤติ ตามอำนาจจิต

ไม่คิด ฝึกตน

ย่อมลำบากลำบน

เป็นคน เหมือนทารก

;;;;;;;;;; 

แสวงบุญสร้างบารมี (ชีวีพลิกผัน) ใจเหมือนเด็กทารก ซุกซน เราทุกคน จึงต้องมีสติ ด้วยการฝึกตน ทนทำดี ทานศีลภาวนา นี้ ทางสายกลาง

แสวงบุญสร้างบารมี
(ชีวีพลิกผัน)

ใจเหมือนเด็กทารก ซุกซน

เราทุกคน จึงต้องมีสติ

ด้วยการฝึกตน ทนทำดี

ทานศีลภาวนา นี้ ทางสายกลาง

ทางสายกลาง ทางบุญ

มีสติกระตุ้น ทำบุญเป็นสาย

เป็นเหมือน แม่น้ำใหญ่

นี่แหละใช่ กลายเป็นบารมี

ชีวีพลิกผัน ปานเทพเดินดิน

พลิกชีวิน จากดิน เป็นฟ้า

จากหลัง เป็นหน้า

สุขสมปราถนา มหาชนได้พึ่ง

ฝึกสติ ฝึกตน คนมีปัญญา

ปุถุชนกิเลสหนา กล้าทำลายสติ

ปล่อยจิตปล่อยใจ ลืมชีวี

เหมือนเด็กน้อยที่ ไม่มีมารดา

สติดี เข้าวัด ปฎิบัติธรรม

ใจชื่นฉ่ำ ด้วยศรัทธา

การทำความดี ต้องมีหมู่คณะ

สามัคคี เป็นพละ ฝ่ากิเลส

คนสติดีน้อยนัก สักเท่าเขาวัว

ขนทั้งตัว คือผู้ประมาท

คนเข้าวัด จึงคล้ายตัวประหลาด

กอบกู้ธรรมธาตุ พ้นมาร

ชีวิต ต้องเดินทางไกล

หลังตาย ต้องเดินทางต่อ

มาหยุดในโลกนี้ หาเสบียงเท่านั้นหนอ

สรรพสัตว์ ถูกตัณหาล่อ ลงอบาย

;;;;;;;;;;

ใจเป็น (เช่นเด็กทารก) ใจเป็น เช่นเด็กทารก ไม่รู้จักสกปรก หรือสะอาด วิ่งไปทั่วทิศ ปลูดปลาด เฉลียวฉลาด น่ารักน่าถนอม

ใจเป็น
(เช่นเด็กทารก)

ใจเป็น เช่นเด็กทารก

ไม่รู้จักสกปรก หรือสะอาด

วิ่งไปทั่วทิศ ปลูดปลาด

เฉลียวฉลาด น่ารักน่าถนอม

ต้องมีมารดาบิดา รักษา

ไม่ให้ห่างสายตา ดูแล

จิตของคน ยิ่งซนแท้

ต้องมีสติ เป็นพ่อแม่ ติดตาม

การฝึกตนฝึกสติ กรณียกิจ

 ชีวิต แน่แท้ ขาดไม่ได้

นำความสุขความเจริญ มาให้

จงอย่าปล่อยใจ ไปตามยถากรรม

คนพาลไม่ฝึกฝน ไม่ทนตัณหา

เป็นอสุรา ยักษา โหดร้าย

ฟาดงวงฟาดงา เอาแต่ใจ

ก่อเวรกรรม อย่างใหญ่ ให้แก่ตน

ปุถุชน คนทั้งหลาย

ไหลตามกันไป คล้ายน้ำ

ปล่อยตัวตามใจ ไปทางต่ำ

เป็นทางที่มืดดำ ทางโลกีย์

ตายนั้นก็กลัว แต่ไม่เตรียมตัวตาย

ยังไงๆก็ต้องตาย ขอใช้ชีวิต

หาโลกียสุข สนุกสนาน สุดขีด

นี้เป็นความคิด ของนักโทษประหาร

สังสารวัฏ แน่ชัด คุกประหาร

ปุถุชน แม่นมั่น ไปอบายภูมิ 

 แสวงบุญสร้างบารมี นั้น ผู้มีบุญ

ไม่ต้องลุ้น แน่นอนได้ ไปสวรรค์

;;;;;;;;;;