แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เป็นมนุษย์ยากสุด แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เป็นมนุษย์ยากสุด แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2565

เป็นมนุษย์สุดยาก (หากไม่แสวงบุญ) ชีวิตสัตว์ เหมือนภาชนะดิน มีการพังพิน สลาย ไปเป็นที่สุด ความตายเป็นธรรมดา ไม่อาจหยุด ชีวิตมีสิ้นสุด จงเร่งรุด ทำความดี

 เป็นมนุษย์สุดยาก
(หากไม่แสวงบุญ)


ชีวิตสัตว์ เหมือนภาชนะดิน
มีการพังพิน สลาย ไปเป็นที่สุด
ความตายเป็นธรรมดา ไม่อาจหยุด
ชีวิตมีสิ้นสุด จงเร่งรุด ทำความดี

หลังตาย เวียนว่ายในวัฏฏะ
ยากมากๆ ที่จะ เกิดเป็นคนได้
 เป็นมนุษย์ สุดแสนยาก ท่านว่าไว้
ยากสุดใจ ยิ่งกว่าเต่าตาบอด

 ทุกร้อยปี ขึ้นมาที จากท้องทะเลลึก
หัวสวมฉึก เข้าในบ่วง พอดีได้
เป็นมนุษย์ ยากกว่านั้น อจินไตย
เป็นมนุษย์ โชคดีหลาย ได้ทำความดี

เว้นแต่ว่า เป็นนักสร้างบารมี
กิจกรณีย์ ติดตาม หลวงปู่ฯ
มีที่พักกลางทาง ดุสิตบุรี มีอยู่
แล้วลงมาสู่..โลก ในเวลาเหมาะสม

ทรัพย์สักนิด ก็ติดตาม ไปไม่ได้
รู้แล้วไซร้  
มิควรอาลัย ได้สติ
ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี
รีบทำความดี รักษาปีติ เข้าไว้

 บุญเท่านั้น ติดตามท่าน ดุจมารดา
ส่วนบาปนั่นหนา ประหนึ่งว่า ศัตรู
แสวงบุญสร้างบารมี จึงต้องรู้
เพื่อกอบกู้ชีวิต มีสิทธิ์ ไปสวรรค์

ทั้งคนมีคนจน หนีไม่พ้น ความตาย
จะช้าอยู่ใย ตัดอาลัยให้ขาด
แสวงบุญสร้างบารมี สุดสามารถ
ทำพระนิพพานให้แจ้ง ให้ชัด ปณิธาน

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565

เป็นมนุษย์ยากสุด (แทบเป็นสูญ) การได้กายมนุษย์ สุดที่จะมีบุญ ยากแทบเป็นสูญ จะเกิดได้ เต่าตาบอดใต้ทะเล ทุกร้อยปี โผล่หายใจ หัวลอดห่วงน้อยได้ ยังง่ายกว่า

 เป็นมนุษย์ยากสุด
(แทบเป็นสูญ)


การได้กายมนุษย์ สุดที่จะมีบุญ
ยากแทบเป็นสูญ จะเกิดได้
เต่าตาบอดใต้ทะเล ร้อยปี โผล่หายใจ
 หัวลอดห่วงน้อยได้ ยังง่ายกว่า

เกิดก็ยาก อายุยังสั้น ปานฟองน้ำฝน
อายุคน ปานแว๊ปเดียว อย่างนั้น
กายมนุษย์สุดวิเศษ ชนะมาร
  ไม่อาจต้าน การสร้างบารมี

มารเอาอวิชชา มาปิดบัง
ทำให้คนโง่งั่ง เกลียดชังร่างกายตน
ใช้อย่างกะข้าทาส น่าอนาถล้น
นี่หละคือคน ตัณหาปน ไม่ใช่มนุษย์

ควรได้สติ มีปณิธาน
มุ่งมั่น ทำพระนิพพานให้แจ้ง
เข้าวัด ไม่ขาด ด้วยเป็นแหล่ง
บุญแสวง สร้างบารมี

พระนิพพาน เท่านั้น พ้นวัฏฏะ
เป็นอมตะ สุขสมปราถนา ทุกประการ
เป็นกรณียกิจ ของชีวิต จงรู้กัน
 วัฏฏสงสาร สุดประมาณ อันตราย

แสวงบุญสร้างบารมี ชีวีปลอดภัย
เหมือนอยู่บนเรือใหญ่ เดินสมุทร
หรืออยู่บนเกาะ หนีพายุร้าย สะบายสุด
นี้คือ หน้าที่มนุษย์ สุดสำคัญ

สติสัมปชัญญะ มีได้ ในมนุษย์เท่านั้น
และสุดสำคัญ มีศูนย์กลางกาย
พระนิพพานจะแจ้ง ไม่ผ่านไม่ได้
เป็นธรรมกาย จึงจะได้ ไปนิพพาน

;;;;;;;;;;