เกิดมาไม่ทาน (แล้วท่านจะทำอะไร) ท่านว่า ทานและการรบ เสมอกัน จุดสำคัญ การมีศัตรู ต้องสู้ด้วยขันติ ทาน ต้องอดทน ต่อความตระหนี่ ขันติ ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป

 เกิดมาไม่ทาน
(แล้วท่านจะทำอะไร)

ท่านว่า ทานและการรบ เสมอกัน

จุดสำคัญ การมีศัตรู ต้องสู้ด้วยขันติ

ทาน ต้องอดทน ต่อความตระหนี่

ขันติ ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป

เมื่อจิตเลื่อมใส ในทักขิณาทาน
บุญนั้น ชื่อว่าน้อยย่อมไม่มี
สังฆทาน หรือทักขิณาทาน นี้
จึงเป็นบุญที่ อุทิศได้ ไปให้ผู้ล่วงลับ

การเลือกให้ พระสุคตสรรเสริญ
เลือกเนื้อนาบุญใหญ่ ใดไม่เกินสงฆ์
คือให้ ไม่เฉพาะเจาะจง
แต่เป็นสงฆ์ ในพุทธศาสนา

คนพาลเท่านั้น ไม่สรรเสริญทาน
การสังเกตคนพาล ดูการให้
คนพาลได้แต่เอา คนจัญไร
มีเท่าได ก็ไม่พอยัดไส้ ใช่คนพาล

ผู้ให้ ย่อมผูกไมตรีไว้ได้
ชีวิตต้องเดินทางไกล ต้องมีมิตร
หัวเดียวกระเทียมลีบ หมดสิทธิ์
ชีวิตทุกข์หลาย ในสังสารวัฏฏ์

ผู้ให้เป็นที่รัก คนหมู่มากย่อมคบเขา
ส่วนคนเขลา ตระหนี่ มีแต่ศัตรู
ขี่หลังเสือ ลงไม่ได้ และไม่อาจอยู่
กว่าจะรู้..สึกตัว ก็สายแล้ว

ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก เป็นธรรมดา
จิตเมตตา..นี้ มีอานุภาพ
กลับจิตกลับใจ คนสันดานหยาบ
เหมือนตื่นจากหลับ ชีวิตกลับ เป็นคนละคน

;;;;;;;;;;

ถ้าไม่ทาน (แล้วท่านจะทำอะไร) ให้ทาน นั้นเป็นเบื้องต้นก่อน จึงได้สุขสม ย้อน..มา ณ บัดนี้ เหมือนรดน้ำที่โคน ผลที่ปลาย..จึงมี นี่หละชีวี ที่มี กฎแห่งกรรม

 ถ้าไม่ทาน
(แล้วท่านจะทำอะไร)

ให้ทาน นั้นเป็นเบื้องต้นก่อน

จึงได้สุขสม ย้อน..มา ณ บัดนี้

เหมือนรดน้ำที่โคน ผลที่ปลายจึงมี

นี่หละชีวี ที่มี กฎแห่งกรรม

ห้วงน้ำที่เต็ม ย่อมไหล ไปเต็มสาคร
ทานที่ถวาย ย่อมแน่นอน ถึงผู้จากไป 
 เรื่องชีวิต สุดที่คน จะเข้าใจ
กัลยาณมิตรจึงยิ่งใหญ่ ผู้ให้แสงสว่าง

ผู้ให้ที่พักอาศัย รู้ไหม ไม่ธรรมดา
ท่านกล่าวว่า เท่ากับได้ ให้สิ่งทั้งปวง
ได้อานิสงส์ใหญ่ ย่อมได้ก้าวล่วง
ความเดือดร้อนทั้งปวง ทุกภพชาติ

ผู้ใดสอนธรรม เลิศล้ำ ให้อมตะ
ที่ทุกชีวา ปราถนา สุขนิรันดร์
สอนธรรมะ จะได้อานิสงส์ อย่างนั้น
การสอนสุดสำคัญ คือการปฏิบัติให้ดู

ผู้ให้ข้าวปลาอาหาร ท่านได้ ให้กำลัง
ถวายเป็นสัง..ฆทาน มีผลประมาณไม่ได้
ร่างกายแข็งแรง ปราศจากโรคภัย
สร้างบุญได้สบาย ดีหลายสุดสุด

ผู้ให้ผ้า ได้ชื่อว่า ให้ผิวพรรณ
งามเฉิดฉัน ผิวพรรณ เป็นหลัก
ถวายผ้าจีวร จึงสำคัญยิ่งนัก
ผู้มีปัญญา จึงรู้จัก ทำบุญกฐิน

ผู้ให้ยานพาหนะ ได้ชื่อว่าให้ความสุข
ปราศจากทุกข์ สุขสมปราถนา
ได้มาง่ายๆ เพียงให้ยานพาหนะ
เช่นให้นั่งม้าลา นำพาไปด้วย

ผู้ให้ประทีปโคมไฟ ได้ชื่อว่าให้จักษุ
ได้เป็นผู้ มีปัญญาบารมี
บรรลุธรรมได้ง่ายๆ สุดแสนดี
แสวงบุญสร้างบารมี ได้ดีที่สุด

ผู้ให้ของที่ชอบใจ ย่อมได้ของที่ชอบใจ
ผู้ให้ของที่เลิศ ย่อมได้รับของที่เลิศ
ผู้ให้ของที่ประเสริฐ ย่อมได้รับของที่ประเสริฐ
ผู้ให้ของดี ทุกภพชาติเกิด ย่อมได้รับของดี

;;;;;;;;;;