เมื่อใจตก (นรกถามหา) อย่าปล่อยให้ใจตก นรกถามหา อุปสรรคนาๆ เข้ามาใกล้ แม้ชีวิต ก็รักษาไว้ไม่ได้ อยู่ในช่วงอันตราย ให้ระวัง

 เมื่อใจตก
(นรกถามหา)

อย่าปล่อยให้ใจตก นรกถามหา

อุปสรรคนาๆ เข้ามาใกล้

แม้ชีวิต ก็รักษาไว้ไม่ได้

 อยู่ในช่วงอันตราย ให้ระวัง

โลก อันจิตนำไป พึงระวังจิต
ไม่ปล่อยให้คิด..พูดทำ ตามใจอยาก
การฝึกสติ จึงต้องย้ำมากๆ
ทำพระนิพพานให้แจ้ง เป็นหลัก..ชีวิต

การฝึกสติ นี้คือการยกใจ
ให้พ้นกระแสอันตราย กิเลสตัณหา
หรือกิเลสกรรมวิบาก ของมารา
พ้นกระแสบาปหนา มาสู่กระแสธรรม

กระแสธรรม สว่างล้ำ ทางสายกลาง
 สุดสว่าง ที่ศูนย์กลางกาย
สัมมาสติ นั่นแหละใช่
หลักชัย เข้าถึงพระรัตนตรัย ในตัว

คนทั้งหลาย ไม่ควบคุมจิต
ถูกหรือผิดไม่รู้ ลู่ตามสังคม
เหมือนน้ำ ไหลตามกันไป ที่คนนิยม
สุดระทม น่าสลด ทั้งหมดไปอบาย

ยกเว้น คนเข้าวัด ศรัทธาพระศาสน์
ฝึกสติยกใจ ไม่ขาด เป็นอาจิน
แสวงบุญสร้างบารมี สุดชีวิน
มีปีติกิน เป็นภักษา มนุสสเทโว

มีจำนวนน้อยแสนน้อย เท่า เขาวัว
ที่รู้ตัว เข้าวัดปฏิบัติธรรม
ส่วนขนนั้นมากนัก ชอบทางต่ำ
ไม่ฟังคำ..พระ ไม่ละมิจฉาทิฏฐิ

;;;;;;;;;;

การฝึกจิต (ชีวิตเจริญ) จิตเศร้าหมองได้ ไปสู่ทุคติ ทุกชีวี ไม่อาจหนีกฎแห่งกรรม ทำชั่วได้บาป มืดดำ ไหลลงต่ำ คราคร่ำ ความเพลิน

 การฝึกจิต
(ชีวิตเจริญ)

จิตเศร้าหมองได้ ไปสู่ทุคติ

ทุกชีวี ไม่อาจหนีกฎแห่งกรรม

ทำชั่วได้บาป มืดดำ

ไหลลงต่ำ คราคร่ำ ความเพลิน

จิตผ่องใส ไปสุคติ
ซึ่งยากเหลือที่ จะไปได้
สรรพสัตว์ จมปลักตัณหา จัญไร
จักออกได้ ยากยิ่งกว่ายาก 

โลกชีวิต อันจิตนำไป
ใช่.. โอกาศโลก สังขารโลก สัตวโลก
เป็นระบบระเบียบ น่ารู้ ดูตลก
คนโมเม ยก..ให้พระเจ้า

การฝึกจิต ให้ปราณีต
กรณียกิจ ของชีวิต สรรพสัตว์
สุขสม พ้นภัย สังสารวัฏฏ์
เป็นมนุษย์จึงอาจ สามารถฝึกจิต

จิตฝึกดีแล้ว เป็นแก้ว นำสุขมาให้
ฝึกใจ ให้หยุดให้นิ่ง ในตน
ตามทางสายกลาง ทางกุศล
ทางธรรม ทางหลุดพ้น กฏแห่งกรรม

จิตที่คุ้มครองแล้ว นำสุขมาให้
นิ่งสนิทสดใส อยู่ในตน
อยู่ที่ศูนย์กลางกายได้ เลิศล้น
กุศลใหญ่ เข้าถึงพระธรรมกายในตัว

ประพฤติตามใจตน ย่อมลำบาก
ด้วยจิตนั้น จมปลัก..ตัณหา
เป็นคน ไม่ต่างจากไก่กา
เราเกิดมา เพื่อแสวงบุญสร้างบารมี

;;;;;;;;;;