ฝึกสติฝึกตน (คนเหนือโลก) สติเป็นธรรม เครื่องตื่นอยู่ในโลก หมดทุกข์โศก สุขสมปราถนา จงฝึกสติ เจริญภาวนา สันโดษสมถะ กลางกายาของเรา

 ฝึกสติฝึกตน
(คนเหนือโลก)

สติเป็นธรรม เครื่องตื่นอยู่ในโลก

หมดทุกข์โศก สุขสมปราถนา

จงฝึกสติ เจริญภาวนา

สันโดษสมถะ กลางกายาของตน

วิตกวิจาร หรือตรึกตรอง

คำทั้งผอง ล้วนฝึกสติ

ระลึกไว้ในตน คนสติดี

ณ ศูนย์กลางกายี นั่นเอง

 
คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ

อย่างเหลือเชื่อ แต่เป็นความจริง

ด้วยบุญ อจินไตย เหนือทุกสิ่ง

บุญอันยิ่ง คือฝึกสติ

ทานศีลภาวนา ทางบุญ

คนไม่คุ้น ภาวนา

สันโดษสมถะ เป็นคำพระ

ใจหยุด หลุดจากตัณหาอุปาทาน

คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข

ส่วนสนุก คนไร้สติ

สนุก แต่ทุกข์ถนัด ระวังให้ดี

ตัณหาโลกีย์ เหยื่อล่อ

มีสติ ใจหยุด ที่สุดบุญ

ใจอบอุ่น ปีติสุข

มีเมตตา นำพาสาธุชนพ้นทุกข์

นี่แหละ พุทธศาสนา

คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน

ด้วยบุญนั้น คืออริยทรัพย์

ทำคนให้เหนือคน หลุดพ้นบาป

สั่งสมอริยทรัพย์ ทุกวัน

;;;;;;;;;;

ปราชญ์ไม่ประมาท (สุดชีวาตฝึกสติ) ผู้ใดเป็นพาล รู้ตัวว่าเป็นพาล ผู้นั้น พอนับได้ว่าเป็นบัณฑิต แต่ผู้ที่ สำคัญตนผิด ว่าตนเป็นบัณฑิต คนพาลแท้

 ปราชญ์ไม่ประมาท
(สุดชีวาตฝึกสติ)

ผู้ใดเป็นพาล รู้ตัวว่าเป็นพาล

ผู้นั้น พอนับได้ว่าเป็นบัณฑิต

 แต่ผู้ที่ สำคัญตนผิด

ว่าตนเป็นบัณฑิต คนพาลแท้

อันว่าบัณฑิตนั้น ดีแน่

แต่ว่าบัณฑิต เลยเถิดไปก็ไม่ดี

คือไม่สงวนท่าที

บัณฑิตแท้ ที่ดี สงบสง่า

 บุรุษ จะเป็นบัณฑิต

 ในทุกทิศ ทุกที่ก็หาไม่

สตรี คิดการได้ฉับไว

ก็เป็นบัณฑิตได้ เช่นกัน

คนนั่งนิ่ง เขาก็นินทา
คนมากวาจา ก็ไม่พ้นแน่
แม้แต่คนพูดพอประมาณ ก็นั่นแหละ
คนไม่ถูกนินทา นั้นแน่ ไม่มีในโลก

เป็นบัณฑิต หรือไม่เป็นบัณฑิต
ดูที่ กรณียกิจ ฝึกตน
มีปัญญา กตัญญุตา เปี่ยมล้น
รู้คุณบุญกุศล จึงแสวงบุญ

ความไม่ประมาท เป็นทางไม่ตาย
ฝึกตน คนไม่ประมาท
ฝึกใจหยุดใจนิ่ง ในตน ไม่ขาด
บัณฑิต มีชีวาต เพื่อฝึกตน

ปราชญ์ บันเทิงในความไม่ประมาท

รักษาสุดชีวาต ฝึกสติ

เป็นทรัพย์ประเสริฐสุด ของชีวี

เกิดมานี้ ทำพระนิพพานให้แจ้ง

;;;;;;;;;

ผู้ฝึกตน (คนศักดิ์สิทธิ์) ไม่ควรฟัง คำกร้าวร้าว ที่เราขมขื่น ไม่ระรื่นหู ตั้งสติ ใช้ขันติสู้ เชื่อคำครู ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป

 ผู้ฝึกตน
(คนศักดิ์สิทธิ์)

ไม่ควรฟัง คำกร้าวร้าว

ที่เราขมขื่น ไม่ระรื่นหู

ตั้งสติ ใช้ขันติสู้

เชื่อคำครู ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป

ไม่ควรมองดูการงาน ของใคร

ที่เขาทำแล้ว หรือยังไม่ได้ทำ

ควรดูแต่การงานของตน จงจำ

ที่ทำแล้ว หรือยังมิได้ทำเท่านั้น

เรามีหน้าที่ ให้กำลังใจ

ให้เขามีฉันทะ รักใคร่ ในการงาน

ไม่ใช่เข้าไป จุ้นจ้าน

การหวังดีนั้น มันต้องมีศิลปะ

หมู่คณะแตกความสามัคคี

เพราะผู้หวังดี ไม่มีศิลปะ

เรื่องของเรื่อง ขาดความเมตตา

สติไม่รักษา ไม่ภาวนาฝึกตน

ความปราถนาดี ต้องมีเมตตา

มิฉนั้น จะเป็นว่า มันเกินดี

ดูกาละเทศะ มิฉนั้น เป็นไปจุ้นไปจี้

ทำดีไม่ได้ดี ด้วยไม่มีสติปัญญา

ผู้ฝึกตน น่าเคารพบูชา

กล่าววาจา ที่ศักดิ์สิทธิ์

ใครไม่ทำตาม มีกรรมตามติด

วาจามีฤทธิ์ อานุภาพ

ผู้ไม่ฝึกตน แม้พูดถูก คนไม่ฟัง

เหมือนไปสั่ง ไปสอน

การฝึกตน จึงดีสุด แน่นอน

คำสั่งสอน เป็นคำศักดิ์สิทธิ์

;;;;;;;;;;

ธรรม (มีใจนำหน้า) ธรรม มีใจนำหน้า ธรรม คอยระวังรักษา จิต จิต มีหน้าที่คิด ธรรม เป็นสติตามติด รักษา

 ธรรม
(มีใจนำหน้า)

ธรรม มีใจนำหน้า

ธรรม คอยระวังรักษา จิต

จิต มีหน้าที่คิด

ธรรม เป็นสติตามติด รักษา

หัวหน้ามีธรรม นำสังคม

ไม่จ่อมจม อยู่กับ อำนาจราชศักดิ์

มหาชน ปรีเปรมยิ่งนัก

ความจงรักภักดี ย่อมมีมาเอง

ฝึกใจ ฝึกสติ สุดสำคัญ

ผู้ที่ฝึกตนดีแล้วนั้น คือบัณฑิต

แสวงบุญสร้างบารมี กรณียกิจ

ทุ่มชีวิต ทำพระนิพพานให้แจ้ง

การเข้าวัด ปฏิบัติธรรม

เลิศล้ำ มีกัลยาณมิตร

มีหมู่คณะ สามัคคี รวมจิต

ต้านภัยทุกทิศ มีสุขร่วมกัน

เข้าวัดปฏิบัติธรรม อุดมการณ์ชีวิต

ด้วยมีมารตามติด ชีวิตไม่ปลอดภัย

เหมือนหมูไปเป็นหมู่ สู้เสีอได้

อยู่นอกวัด อันตราย จากภัยมาร

ภัยร้ายสุด คือวัฏฏสงสาร

คุกประหาร สำหรับผู้ไม่เข้าวัด

ตายไปเจอแน่ เด็ดขาด

ปุถุชนน่าอนาถ ประมาทชีวิต

ใจไม่มีธรรมะ จะเผด็จการ

สติไม่มั่น ต่อต้านไม่สำเร็จ

ใจไม่หยุดไม่นิ่ง อธรรมเป็นเหตุ

บาปกิเลส ตัณหาอุปาทาน

;;;;;;;;;;

ฝึกตนฝึกจิต (เป็นกิจกรณีย์) ผู้มีปัญญา จะไม่ขาดสติ กิจกรณีย์ ฝึกจิตตน พัฒนาสติ นั่งสมาธิ กระตือลือล้น เป็นชน มีปัญญา รู้ค่าของสติ

 ฝึกตนฝึกจิต
(เป็นกิจกรณีย์)

ผู้มีปัญญา จะไม่ขาดสติ

กิจกรณีย์ ฝึกจิตตน

พัฒนาสติ นั่งสมาธิ กระตือลือล้น

เป็นชน มีปัญญา รู้ค่าของสติ

เอาสติไว้ในตน พ้นโลกีย์

เป็นอุบายที่ดี หนีตัณหา

กระทั่งใจหยุดนิ่ง สันโดษสมถะ

ปีติ สุขอุรา หาในโลกไม่ได้

 เพียรติดต่อ เป็นสาย

เกิดมาใช้..ชีวิต เพื่อกิจอันนี้

 เป็นมนุษย์ สุดโชคดี

มนุษย์นี้ เท่านั้น สู้ตัณหาได้

อัศจรรย์ยิ่งนัก กายมนุษย์

ธรรมะจึงผุด ขึ้นได้

กายอื่น โง่หลาย

แต่คนส่วนใหญ่ เป็นไก่ได้พลอย

สันโดษสมถะ ใจหยุด ใจดับ

 กลับเคลื่อนได้ ไปสู่ทิศพระนิพพาน

 อันปลอดโยคะ สถาน

 พ้นภัยวัฏฏสงสาร ไม่กลับมาเกิด

หาธรรมอื่นยิ่งกว่า หาไม่ได้

รักษาจิตให้ใส ใส่ใจเพ่งพินิจ 

ประคับประคองสติ กรณียกิจ

ธรรมอื่น ไม่ต้องคิด ไม่มี

ฝึกสติ ฝึกตน คนเจริญแล้ว

เหมือนได้แก้ว ไร้ทุกข์ สุขสมปราถนา

ชีวิตพลิกผัน สุดพรรณา

เป็นที่พึ่งพา มหา..ประชาชน

;;;;;;;;;;

ทานศีลภาวนา (ทางสมบัติ) ทานการให้ ศีลการรักษา ภาวนา การฝึกใจให้สงบ สมบัติสาม ตามติด ทุกภพ บาปสยบ บุญสนอง ตามคลองธรรม

 ทานศีลภาวนา
(ทางสมบัติ)

ทานการให้ ศีลการรักษา

ภาวนา การฝึกใจให้สงบ

สมบัติสาม ตามติด ทุกภพ

บาปสยบ บุญสนอง ตามคลองธรรม

เกิดมาเพื่อให้ กินใช้ประหยัด

มีชีวาต เพื่อทำประโยชน์สูง

แสวงบุญสร้างบารมี ชีวีรุ่ง

ชีวิตพุ่ง..เร็วแรง พลิกผัน

มีแล้วต้องให้ แบ่งปัน

สุดสำคัญ ขจัดความตระหนี่

ได้ชื่อเป็นมนุษย์ หรือคนดี

เพื่อหนี กรรมวิบาก อบายภูมิ

ศีล รักษากายวาจา

หยดย้อย มารยาทงาม

คนระย่อ ยอมือไหว้ ใจฉ่ำ

มีมารยาทงาม ตามไปด้วย

ศีลมีอานุภาพ เช่นเกราะแก้ว

คลาดแคล้ว อันตรายทั้งปวง

ศีลเป็นสะพาน ให้ก้าวล่วง

พ้นจากบ่วง ของมาร

ภาวนา ฝึกใจ ให้มีสติปัญญา

เป็นไฟสว่างจ้า ส่องทาง

ชีวิต ปีติ สมหวัง

ชีวิตสว่าง ทางเจริญ

ภาวนา ฝึกใจ ให้สันโดษสมถะ

หลุดจากโลกียะ มาทางธรรม

นิ่งสงบ ภายในกาย ใจชื่นฉ่ำ

ใจดื่มด่ำ มีปัญญา ศรัทธาเกิด

;;;;;;;;;;

ไม่คบคนพาล (ด้วยการฝึกตน) เพราะความไว้ใจ ภัยจึงตามมา ในโลกตัณหา ไว้ใจไม่ได้ คนทั้งหลายประมาท ขาดการฝึกใจ อะไรก็เกิดชึ้นได้ ถ้าไม่ระวัง

ไม่คบคนพาล
(ด้วยการฝึกตน)

เพราะความไว้ใจ ภัยจึงตามมา

ในโลกตัณหา ไว้ใจไม่ได้

คนทั้งหลายประมาท ขาดการฝึกใจ

อะไรก็เกิดชึ้นได้ ถ้าไม่ระวัง

เพราะอยู่ด้วยกัน นานเกินไป
ความแหนงหน่าย หนีไม่พ้น
ได้ใหม่ลืมเก่า นี้คือคน
เป็นผู้ไม่สน ธรรมปฏิบัติ เข้าวัดเข้าวา

อยู่กับอมิตรคืนเดียว ก็หน้าเหี่ยวแล้ว
มิตรจึงเป็นแก้ว ให้ชื่นใจ
เปลี่ยนศัตรูเป็นมิตร ด้วยเมตตาได้
คิดดีเข้าไว้ มองความดีของเขา

อยู่กับคนพาล เหมือนกัน อยู่กับศัตรู
นำทุกข์มาสู่ มาให้เสมอ
ผู้ประมาท จัดเป็นคนพาล มีเยอะ
คนไม่ฝึกตน นั่นแหละเธอ ผู้ประมาท

อยู่ร่วมกับปราชญ์ ไม่ขาดสุข
เหมือนหมู่ญาติ ขจัดทุกข์ นำสุขมาให้
นักปราชญ์ทางธรรม สร้างวัดใหญ่
คนศรัทธาหลาย หลั่งไหลมา

คบกับสัตบุรุษ คนดี มีแต่นำสุขมาให้
ความทุกข์สลาย ด้วยใจศรัทธา
มีแต่ความสุข ยินดีปรีดา
สุขสมปราถนา ด้วยว่า มีธรรม

ผู้คบคนเลว ย่อมเลวลง
คนพาลเป็นเสนียด อย่าหลง..คบ
ห่างให้ไกลสุดหล้า อย่าประสบ
การไม่คบ..ดีสุด คือการฝึกตน

;;;;;;;;;;

การฝึกจิต (ชีวิตเจริญ) จิตเศร้าหมองได้ ไปสู่ทุคติ ทุกชีวี ไม่อาจหนีกฎแห่งกรรม ทำชั่วได้บาป มืดดำ ไหลลงต่ำ คราคร่ำ ความเพลิน

 การฝึกจิต
(ชีวิตเจริญ)

จิตเศร้าหมองได้ ไปสู่ทุคติ

ทุกชีวี ไม่อาจหนีกฎแห่งกรรม

ทำชั่วได้บาป มืดดำ

ไหลลงต่ำ คราคร่ำ ความเพลิน

จิตผ่องใส ไปสุคติ
ซึ่งยากเหลือที่ จะไปได้
สรรพสัตว์ จมปลักตัณหา จัญไร
จักออกได้ ยากยิ่งกว่ายาก 

โลกชีวิต อันจิตนำไป
ใช่.. โอกาศโลก สังขารโลก สัตวโลก
เป็นระบบระเบียบ น่ารู้ ดูตลก
คนโมเม ยก..ให้พระเจ้า

การฝึกจิต ให้ปราณีต
กรณียกิจ ของชีวิต สรรพสัตว์
สุขสม พ้นภัย สังสารวัฏฏ์
เป็นมนุษย์จึงอาจ สามารถฝึกจิต

จิตฝึกดีแล้ว เป็นแก้ว นำสุขมาให้
ฝึกใจ ให้หยุดให้นิ่ง ในตน
ตามทางสายกลาง ทางกุศล
ทางธรรม ทางหลุดพ้น กฏแห่งกรรม

จิตที่คุ้มครองแล้ว นำสุขมาให้
นิ่งสนิทสดใส อยู่ในตน
อยู่ที่ศูนย์กลางกายได้ เลิศล้น
กุศลใหญ่ เข้าถึงพระธรรมกายในตัว

ประพฤติตามใจตน ย่อมลำบาก
ด้วยจิตนั้น จมปลัก..ตัณหา
เป็นคน ไม่ต่างจากไก่กา
เราเกิดมา เพื่อแสวงบุญสร้างบารมี

;;;;;;;;;;