ไม่ควรไว้ใจใคร (ล้วนเป็นนักเรียนใหม่ฝึกตน) ไม่ควรไว้ใจ ในคนไม่คุ้นเคย แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรไว้ใจ ด้วยทุกคน เหมือนนักเรียนใหม่ ยังต้องฝึกฝนนิสัย บารมี

 ไม่ควรไว้ใจใคร
(ล้วนเป็นนักเรียนใหม่ฝึกตน)

ไม่ควรไว้ใจ ในคนไม่คุ้นเคย

 แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรไว้ใจ

ด้วยทุกคน เหมือนนักเรียนใหม่

ยังต้องฝึกฝนนิสัย บารมี

เมื่อคบหา คนพาล

อันพาท่าน ใฝ่ต่ำ

ทำแต่บาป บุญไม่ทำ

ย่อมนำมา แต่ความฉิบหาย

ไม่ควรไว้ใจ คนทำบาป

ที่เหมือนกับ อย่าไว้ใจสัตว์ร้าย

หนีให้ห่างคนพาล อันตราย

อย่าเห็นแก่ได้ เหยื่อล่อ

ไม่ควรไว้ใจ คนพูดพล่อย ๆ 

พูดจ้อยๆ กระทบคน

ได้ยินได้ฟังแล้ว ใจสับสน

บุญกุศล หนีหายสิ้น

ไม่ควรไว้ใจ คนเห็นแก่ตัว 

เป็นผู้ที่มัว แต่ทำมาหากิน

เป็นคนตระหนี่ วัวลืมตีน

ลืมสิ้น ลืมคุณคน

ระวังคน เสแสร้งสงบเสงี่ยม

เสือร้าย เอี้ยมเฟี้ยม คอยเหยื่อ

อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน ทุกเมื่อ

อย่าหลงเชื่อ คนพาล

ไม่ควรคบ กับคนสิ้นคิด

คนที่ เห็นผิด เป็นชอบ

ไร้วินัย อยู่นอกกรอบ

ประพฤติมิชอบ ผิดศีลธรรม

;;;;;;;;;;

ไม่คบคนพาล (สำคัญสุดขีด) ชีวิต คือการเดินทางไกล ทุกข์สุขอย่างไร อยู่ที่เพื่อนสนิท ไม่คบคนพาล มงคลชีวิต สำคัญสุดขีด มงคลที่หนึ่ง

 ไม่คบคนพาล
(สำคัญสุดขีด)

ชีวิต คือการเดินทางไกล

ทุกข์สุขอย่างไร อยู่ที่เพื่อนสนิท

ไม่คบคนพาล มงคลชีวิต

สำคัญสุดขีด มงคลที่หนึ่ง

คนพาล มีทรัพย์มีอำนาจ

เป็นคนฉลาด ขาดฉลียว

ในยุคของคนพาล คนเปลี้ยว

ปุถุชนหน้าเขียว ทุกข์ยาก

คนดีมีบุญ พ้นภัย

เหมือนอยู่บนเรือใหญ่ แสนสะบาย

หมดทุกข์หมดโศก หมดโรคภัย

เป็นอจินไตย อัศจรรย์

เพื่อนดี นำ ทำพระนิพพานให้แจ้ง

บุญแสวง สร้างบารมี

 เพื่อนชั่ว ที่น่ากลัว อยู่ในตัวเรานี้

 ใจขาดสติ คิดชั่ว

ฝึกสติ สร้างเพื่อนดี ในตน

พาหลุดพ้น โลกโลกีย์

เดินทางธรรม สุขล้ำ ชีวี

สุขสมปราถนา บังกิดมี แน่แท้

ยอดกัลยาณมิตร จิตที่ฝึกดีแล้ว

เป็นดังแก้ว สารพัดนึก

บัณฑิตฝึกตน ทนฝึก

สุดคาดนึก ของคนทั่วไป

บัณฑิต คือคนดี ที่ฝึกตน

เป็นคน..อาชาไนย แกล้วกล้า

เก่งเกินคน ล้นศักดา

นำชาวประชา แสวงบุญสร้างบารมี

;;;;;;;;;;

อกตัญญูร้ายสุด (ผุดจากนรก) ให้แผ่นดินทั้งหมด แก่คนอกตัญญู ก็หารู้คุณ และจงรักภักดีไม่ เหมือนทับพี ไม่รู้รสอะไร สุดเสียดาย ตายเปล่า

อกตัญญูร้ายสุด
(ผุดจากนรก) 

ให้แผ่นดินทั้งหมด แก่คนอกตัญญู
ก็หารู้..คุณ และจงรักภักดีไม่
เหมือนทับพี ไม่รู้รสอะไร
สุดเสียดาย แก่ตายเปล่า

กตัญญู คู่กับ บัณฑิต
สุจจริต คิดทำ แต่ความดี
บัณฑิตอยู่ที่ใด หมู่ชนเปรมปรี
ธรรมชาติสดสี สว่างไสว

กตัญญู เป็นเครื่องหมาย คนดี
มีอัตตสุทธิ กิจกรณีย์ ฝึกตน
บริสุทธิ พาคนอื่นหลุดพ้น
สังคหะ กระตือลือล้น สงเคราะห์

ไม่คบคนพาล สุดสำคัญ ไม่แปลก
คนพาลคนแรก ที่น่ากลัว
ไม่ใช่คนใกล แต่อยู่ในตัว
คิดชั่วพูดชั่ว ตัวเราเอง

คนพาล มองผ่านตน
เห็นทุกคน ยกเว้นตน น่าตำหนิ
ยกตน ข่มท่าน พูดจาไม่ดี
คนพาลนี้ ไม่มีความเคารพ

คนดีและเทวดา ไม่มาอยู่
 คนอกตัญญู จึงเป็นผู้มีภัย
มีความทุกข์ยาก ลำบากหลาย
มีอบาย เป็นที่อาศัยถาวร

คนอกตัญญู ไร้ปัญญา
ไร้ศรัทธา เป็นมิจฉาทิฏฐิ
จึงเป็นคนสุดร้าย ตัวกาลี
บ้านเมืองไร้สุขี ด้วยตัวกาลีนี่เอง

;;;;;;;;;;

เจริญสติ (หนีคนพาล) ไม่ควรวางใจ คนไม่คุ้นเคย ไม่รู้เลย ว่าเป็นบัณฑิตหรือไม่ คนดีเท่านั้น วางใจ คนดีหายากหลาย ในยุคนี้

เจริญสติ
(หนีคนพาล) 

ไม่ควรวางใจ คนไม่คุ้นเคย

ไม่รู้เลย ว่าเป็นบัณฑิตหรือไม่

คนดีเท่านั้น วางใจ

คนดีหายากหลาย ในยุคนี้

แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรวางใจ

จะแปรไปเมื่อใด ก็ไม่รู้

ผู้มีตัณหา ปุถุชน ยังประมาทอยู่

จงอยู่อย่างผู้..มีสติ มิประมาท

คบคนพาล มีแต่ฉิบหาย

เหมือนแผ่นดินไหว ตลอดเวลา

บ้านอยู่ไม่ได้ พังราบพนา

มีแต่คนบ้า กล้าคบคนพาล

ไม่ควรไว้ใจ คนบาป

คนสับปลับ ใจขุ่น อารมณ์ร้าย

ติดโลกโลกีย์ มักได้

สุรุ่ยสุร่าย เมามายสุรา

ไม่ควรไว้ใจ คนพูดพล่อยๆ

พูดลอยๆ ง่ายๆ ไร้สติ

มีปากก็พูด โน่นนี่

ขาดสติ ยับยั้ง ความคิด

ไม่ควรไว้ใจ ผู้เห็นแต่ประโยชน์ตน

หนีไม่พ้น กินบ้านกินเมือง

เมื่อได้เป็นใหญ่ สะบาย ได้เรื่อง

ทำตัวเขื่อง ข่มขู่ หมู่ชน

ไม่ควรไว้ใจ ผู้ที่แสร้งสงบเสงี่ยม

ดูเอี้ยมเฟี้ยม เมื่ออยู่ต่อหน้า

แต่เบื้องหลัง ร้าย สุดพรรณา

จงเจริญสติ หนีพาลา คนพาล

;;;;;;;;;;

ไม่คบคนพาล (ด้วยการฝึกตน) เพราะความไว้ใจ ภัยจึงตามมา ในโลกตัณหา ไว้ใจไม่ได้ คนทั้งหลายประมาท ขาดการฝึกใจ อะไรก็เกิดชึ้นได้ ถ้าไม่ระวัง

ไม่คบคนพาล
(ด้วยการฝึกตน)

เพราะความไว้ใจ ภัยจึงตามมา

ในโลกตัณหา ไว้ใจไม่ได้

คนทั้งหลายประมาท ขาดการฝึกใจ

อะไรก็เกิดชึ้นได้ ถ้าไม่ระวัง

เพราะอยู่ด้วยกัน นานเกินไป
ความแหนงหน่าย หนีไม่พ้น
ได้ใหม่ลืมเก่า นี้คือคน
เป็นผู้ไม่สน ธรรมปฏิบัติ เข้าวัดเข้าวา

อยู่กับอมิตรคืนเดียว ก็หน้าเหี่ยวแล้ว
มิตรจึงเป็นแก้ว ให้ชื่นใจ
เปลี่ยนศัตรูเป็นมิตร ด้วยเมตตาได้
คิดดีเข้าไว้ มองความดีของเขา

อยู่กับคนพาล เหมือนกัน อยู่กับศัตรู
นำทุกข์มาสู่ มาให้เสมอ
ผู้ประมาท จัดเป็นคนพาล มีเยอะ
คนไม่ฝึกตน นั่นแหละเธอ ผู้ประมาท

อยู่ร่วมกับปราชญ์ ไม่ขาดสุข
เหมือนหมู่ญาติ ขจัดทุกข์ นำสุขมาให้
นักปราชญ์ทางธรรม สร้างวัดใหญ่
คนศรัทธาหลาย หลั่งไหลมา

คบกับสัตบุรุษ คนดี มีแต่นำสุขมาให้
ความทุกข์สลาย ด้วยใจศรัทธา
มีแต่ความสุข ยินดีปรีดา
สุขสมปราถนา ด้วยว่า มีธรรม

ผู้คบคนเลว ย่อมเลวลง
คนพาลเป็นเสนียด อย่าหลง..คบ
ห่างให้ไกลสุดหล้า อย่าประสบ
การไม่คบ..ดีสุด คือการฝึกตน

;;;;;;;;;;

คนพาลเป็นเสนียด (อย่าเฉียดใกล้) พวกโจร คนโกง เป็นเสนียด อย่าเดินเฉียด อย่าเข้าใกล้ หนีไกลสุด ไม่คบคนพาล เป็นมงคล องค์พระพุทธ ตรัสไว้ สูงสุด มงคลที่หนึ่ง

 คนพาลเป็นเสนียด
(อย่าเฉียดใกล้)

พวกโจร คนโกง เป็นเสนียด

อย่าเดินเฉียด เข้าใกล้ หนีไกลสุด

ไม่คบคนพาล เป็นมงคล องค์พระพุทธ

ตรัสไว้ สูงสุด มงคลที่หนึ่ง

สัมมาทิฏฐิ ที่หนึ่ง ในอริยมรรค
ได้มาจาก คบเพื่อน จึงเตือนไว้
คบคน สักแต่คบ ไม่ได้
อยากมีโชคชัย ให้คบหา กัลยาณมิตร

คนพาล ดูง่ายๆ ไม่ชวนเข้าวัด
น่าอนาถ สามารถ พาผิดศีล
เป็นคนพาล ระรานคนดี คนหากิน
ความดีสิ้น ตามใจตน ไม่ทนอบายมุข

ความไม่ดีของเรา ท่านกล่าวไว้
ไหล..มาจากคนพาล นั่นเอง
อาจเป็นพ่อแม่ เพื่อนฝูง คนเสงเครง
แม้แต่ตัวเราเอง ก็ตาม

คนพาลเป็นเสนียด อย่าประมาท
ผู้มีปัญญา ฉลาด จึงไม่ขาดสมาธิ
เอาสติไว้ในตน หนีห่างพาลี
นั่งสมาธิ เป็นวิธี หนีห่างคนพาล

การนั่งสมาธิ นี้เป็นเกราะ ป้องกัน
ศูนย์กลางกาย เป็นบ้าน เป็นเกราะ
มีบุญโอบอุ้มรักษา จำเพาะ
ทั้งพระนิพพาน ท่านก็ ลงรักษา

;;;;;;;;;;

คบคนให้พอดี (เหมือนที่ผิงไฟ) :: ไม่คบคนพาล มงคลสำคัญ มงคลที่หนึ่ง ใครที่ซึ่ง ตาขวาง ขัดหนทาง ทำดี

 คบคนให้พอดี

(เหมือนที่ผิงไฟ)

ไม่คบคนพาล

มงคลสำคัญ มงคลที่หนึ่ง

ใครที่ซึ่ง

ตาขวาง ขัดหนทาง ทำดี

ใจมืดมล

อนธการ นั่นมิจฉาทิฏฐิ

ให้หลีกหลบ ไม่คบ ไม่คลุกคลี

ให้หนี ร้อยโยชน์พันโยชน์

แต่ว่า เราต้องคบหา

กับคนทุกชั้นทุกวัย ไม่ใช่หรือ

เราจะถืออย่างไหน

จึงจะใช่ ล่ะท่าน

ล้วนถูกทั้งสอง

แต่ต้อง ไม่คบคนพาล

จึงต้องเลือกกาล ที่เหมาะ

คบเฉพาะ บางเวลา

ทุกคนล้วนเป็นพาล

ในบางกาล เวลา

จึงต้องรู้จักกาละ เข้าหา

ในเวลา เป็นบัณฑิต

ทำตนเหมือนคุณหมอ

ไม่รอช้า เมื่อเสร็จกิจ

หมอเองอาจติด

ถ้าใกล้ชิด คนเป็นโรค

การคบคน ให้คบพอดี

เหมือนที่ ผิงไฟ

อย่าเข้าใกล้เกินไป

ไฟจะไหม้ เอาได้

อยู่ไกลเกินไป

ก็ไม่ไหว หนาว 

อยู่พอดี พอเหมาะ กับตัวเรา

ไม่ร้อนไม่หนาว พอดีๆ

 

ทอร์นาโด พายุร้าย

ยังมีที่ปลอดภัย อยู่กลางท่อ

คนมีปัญญาต้องรอ

โอกาสเหมาะ จึงเข้าหา

คนพาลที่ร้าย

ไม่ใช่ใคร ตัวเราเอง น้อ

ต้องขจัดพาลภายใน ขี้ฉ้อ

ไม่น่าหัวร่อ ขจัดกิเลสในตัว

;;;;;;;;;;