แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ โลกและชีวิต แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ โลกและชีวิต แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

ชีวิตอันตราย (ถ้าไม่รู้เรื่องโลกและชีวิต) สิ่งที่ไม่รู้ไม่ได้ อันตรายอย่างยิ่ง นั่นคือ เรื่องจริง ของโลกและชีวิต ทำให้ไม่มัวเมา ได้คิด เดินทางถูกทางชีวิต ทางสมปราถนา

 ชีวิตอันตราย
(ถ้าไม่รู้เรื่องโลกและชีวิต)



สิ่งที่ไม่รู้ไม่ได้ อันตรายอย่างยิ่ง
นั่นคือ เรื่องจริง ของโลกและชีวิต 
 ทำให้ไม่มัวเมา ได้คิด
เดินทางถูกทางชีวิต ทางสมปราถนา

 โลก ตกอยู่ ในกฎไตรลักษณ์
เป็นสิ่งที่ไม่อาจจัก ยึดติดได้
ไม่เป็นแก่นสาร เกิดขึ้นตั้งอยู่ ดับไป
เหมือนจะจับต้องได้ คล้ายกับ พยับแดด

โลกหรือโลกียะ มาพร้อมกับตัณหา 
หมู่สัตว์กระหายนักหนา อิ่มไม่เป็น
มัวเมาหมกมุ่น บ่อเกิด ทุกข์เข็ญ
ด้วยอวิชชาพาเป็น เช่นผงเข้าตา

โลก๓ สัตวโลก สังขารโลก โอกาศโลก
สัตวโลก คือใจหรือจิต
สังขารโลก คือสรรพสัตว์ ทุกชนิด 
โอกาศโลก ที่สถิตย์ ที่อยู่ของสรรพสัตว์

สัตวโลก หรือจิตใจ มันไม่เที่ยง
มันหันเหียน เปลี่ยนแปลง ปลิ้นปล้อน
ไร้สัจจะ ไร้ความแน่นอน
ที่ทุกข์ร้อน ก็ด้วยจิตนั้น มันไม่ใช่อัตตา

สังขารโลก กายสรรพสัตว์
ไม่ขาด ดินน้ำลมไฟ
ตกอยู่ในกฎไตรลักษณ์ กฎใหญ่
ไม่มีอะไร เป็นแก่นสาร

โอกาศโลก หรือสิ่งแวดล้อม
ย่อมแน่นอน ทุกอย่างดับสูญ
ไม่มั่นคงถาวร เป็นปฏิกูล
สิ้นสูญ ย่อยยับ ไปกับเวลา

ชีวิต เป็นเรื่องใหญ่ ต้องรู้
 มีชีวิตต้องสู้ จึงจะอยู่รอด
 สู้ความทุกข์ยากลำบาก ให้ตลอด
ไม่ยอมแพ้ สู้ตลอด ไม่ทอดทิ้งความดี

มีชีวิตต้องสู้ อยู่อย่างมีอุดมการณ์ 
ด้วยกายมนุษย์นั้น สำคัญหลาย
แสวงบุญสร้างบารมี ให้สุดใจ
เป้าหมาย บรรลุให้ได้ พระรัตนตรัยในตัว

ชีวิตของคนทั่วๆไป ที่ไม่มีศรัทธา
แน่นักหนา ไปอบาย
รับกรรมวิบาก ทุกข์หนัก ปางตาย
นับกาลไม่ได้ อจินไตย เกินคิด

 แสวงบุญสร้างบารมี กรณียกิจ
ทางชีวิต ทางสายกลาง
ทานศีลภาวนา ทางสว่าง
ทางให้สุขสมหวัง มีพระรัตนตรัยอยู่ในตัว

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2566

โลกและชีวิต (มีจิตนำ) โลกและชีวิต มีจิตนำ ฝึกจิต เป็นประจำ นำชีวิต ให้สุข ทั้งตนและคนทั่วทิศ การฝึกจิต จึงเป็นกรณียกิจ คนดี

 โลกและชีวิต
(มีจิตนำ)

โลกและชีวิต มีจิตนำ
ฝึกจิต เป็นประจำ นำชีวิต
 ให้สุข ทั้งตนและคนทั่วทิศ
การฝึกจิต จึงเป็นกรณียกิจ คนดี
ฝึกให้จิตนุ่ม ด้วยบำเพ็ญทาน
มิฉนั้น จะกระด้าง คางแข็ง
ใจไม้ ไส้ระกำ แห้งแล้ง
คนรุมสาปแช่ง ทุกที่
ใจกระด้าง เมื่อมีอำนาจ
สุดบังอาจ ไม่กลัวนรก
ใจแคบใจดำ สกปรก
มหาชนตกนรก ทั้งเป็น
อีกทั้งมหาภัย และโรคร้าย
ช่างเป็นไปได้ มาพร้อมกัน
จึงได้ชื่อ ยุคทมิฬ ยุคมาร
ยุคคนพาล ครองเมือง
พุทธศาสนาอ่อนล้า มาไม่ทัน
เพียงค้ำยัน เอาไว้ได้
เหมือนตะวันดั้นเมฆ หนาใหญ่
ส่องแสงตะวันฉาย ไล่หมู่มาร
บำเพ็ญทาน อุดมภ์การณ์ชีวิต
สู้ตัณหาอำมหิต ของมาร
แสวงบุญสร้างบารมี สุดชีวัน
ทำพระนิพพาน ให้แจ้งสุดชีวิต
ผู้มีจิตนุ่ม คนรุมรัก
ศูนย์รวมใจภักดิ์ รักษาพุทธศาสน์
บ้านเมืองสุขสันติ์ ด้วยธรรมธาตุ
ส่องแสงโอภาส ประกาศธรรม

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

โลกและชีวิต (มีจิตนำไป) ผู้ใด ปราถนา ทิพยสมบัติ สุขสมมาดด้วย ทรัพย์ อายุ ยศ สุข เว้นบาปทั้งหลาย ที่ให้ทุกข์ ประพฤติถูก สุจริตธรรม สามอย่าง

 โลกและชีวิต
(มีจิตนำไป)

ผู้ใด ปราถนา ทิพยสมบัติ
 สุขสมมาดด้วย ทรัพย์ อายุ ยศ สุข  
 เว้นบาปทั้งหลาย ที่ให้ทุกข์
ประพฤติถูก สุจริตธรรม สามอย่าง

กายสุจริต วจีสุจริต มโนสุจริต
กายวาจาจิต บริสุทธิ์
การคิดการทำ การพูด
สามบริสุทธิ์ได้ ไม่ธรรมดา
กายสุจริต ไม่ฆ่า ไม่ลัก ไม่เจ้าชู้
เป็นผู้ ไม่ทำผิดทางกาย
ไม่เป็นบุคคล อันตราย
สังคมวุ่นวาย ก็ด้วยบุคคลเช่นนี้
วจีสุจริต มีสี่บริสุทธิ์
ไม่พูดเท็จ ส่อเสียด หยาบ เพ้อเจ้อ
เป็นมธุรสวาจา นั่นแหละเธอ
ตั้งสติเสมอ เวลาจะพูด
มโนสุจริต ไม่คิดโลภอยากได้
ไม่คิดปองร้าย และมีความเห็นถูก
มโนสุจริตนี้ สำคัญที่สุด
ยิ่งกว่าพูด ยิ่งกว่าทำ
การฝึกตนฝึกใจ ให้นิ่งใสสว่าง
สำคัญจัง ณ ที่ศูนย์กลางกาย
มิฉนั้น ไม่อาจสู้มารร้าย
แม้เหาะได้ ก็ยังพ่ายตัณหา
โลกและชีวิต มีจิตนำ
บริสุทธิ์สาม จึงสำคัญ
ได้ทิพยสมบัติ บนสวรรค์
ทางคลองธรรมนั้น ทางชีวิต

;;;;;;;;;;