น้ำกับสมบัติ (ไหลได้คล้ายๆกัน) น้ำกับสมบัติ ไหลได้ คล้ายๆกัน เป็นธรรมชาติ ปิดกั้น ไม่ได้ ใครอุตริ ปิดกั้น ชีวาวาย ธรรมาติยิ่งใหญ่ เหนือชีวิต

 น้ำกับสมบัติ
(ไหลได้คล้ายๆกัน)

น้ำกับสมบัติ ไหลได้ คล้ายๆกัน

เป็นธรรมชาติ ปิดกั้น ไม่ได้

ใครอุตริ ปิดกั้น ชีวาวาย

ธรรมชาติยิ่งใหญ่ เหนือชีวิต

น้ำ ไหลลงต่ำ

ไม่น่าขำ สมบัติไหล ไปที่สูง

ไปหาคนดี ที่มีศรัทธามุ่ง

ขึ้นสูง แสวงบุญ สร้างบารมี

บุญ อริยทรัพย์

เท่ากับ เป็นต้น เป็นบ่อ สมบัติ

ทรัพ์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ

แน่นขนัด อยู่ในทางธรรม

ทรัพย์สมบัติ ที่เรามีเราได้ในปัจจุบัน

เป็นผลบุญ ทั้งนั้นในอดีต

เป็นวิบาก ตามติด

เมื่อถึงขีด ถึงคราว

ไม่ใช่ ผลงานของเราในปัจบัน

วิบากบุญเก่า จัดสรรให้

คนพาล อกตัญญู จงรู้ไว้

กิเลสตัณหา จัญไร ปิดบัง

กิเลสตัณหา ทำให้เห็นว่า

บุญนั่นหนา ไม่มี

ทำบาป ก็หาทรัพย์ได้ เห็นไหมนี่

การทำชั่วทำดี ไม่มีผล

ยากนักหนา การเป็นสัมมาทิฏฐิ

ศรัทธามี ในบุญกุศล

โลกนี้ เป็นโลก ของปุถุชน

ยากเหลือล้น ชวนคนเข้าวัด

;;;;;;;;;;

บำเพ็ญทาน (คนดี มีปัญญา) ทรัพย์ เหมือนน้ำ ไหลไม่หยุด ใครฉุด เก็บกักไว้ อันตรายนัก สร้างเขื่อน กักน้ำ อันตรายมาก มีคุณนัก ถ้ารู้จักใช้ประโยชน์

 บำเพ็ญทาน
(คนดี มีปัญญา)

ทรัพย์ เหมือนน้ำ ไหลไม่หยุด

 ใครฉุด เก็บกักไว้ อันตรายนัก

สร้างเขื่อน กักน้ำ อันตรายมาก

มีคุณนัก ถ้ารู้จักใช้ประโยชน์

แม่น้ำใหญ่ ไหลไม่หยุด ไม่เคยแห้ง

ด้วยมีแหล่งต้นน้ำ ภูเขาใหญ่ป่าใหญ่

เป็นแหล่งฝนตกประจำ เป็นไปได้

คนไม่สงสัย ด้วยเป็นธรรมชาติ

ทรัพย์ มีไว้ให้ กินใช้สุดประหยัด

เหมือนกันชัด กับแม่น้ำใหญ่

น้ำเกือบทั้งหมดไหล ไปให้

หมู่บ้านน้อยใหญ่ ได้ใช้ได้ดื่ม

เป็นคนดี มีบำเพ็ญทาน

ยิ่งกว่านั้น คือการรักษาศีล

ศีล บ่อสมบัติ ไม่หมดสิ้น

ผู้บำเพ็ญทาน รักษาศีล เป็นธรรมดา

ผู้บำเพ็ญทาน จึงมีสมบัติตักไม่พร่อง

แต่ศีลยังเป็นรอง ภาวนา

เหมือนป่าใหญ่ ฝนตกประจำ ธรรมดา

ภาวนา เปรียบว่า เป็นเมฆฝน

การภาวนา ขาดศีลไม่ได้

เหมือนเมฆฝนใหญ่ ต้องตกในต้นน้ำ

แล้วส่งไหล ไปยังที่ต่ำ

คือแม่น้ำ หรือผู้บำเพ็ญทาน

การบำเพ็ญทาน จึงคืองานชีวิต

จงได้คิด เอาคือไล่ ให้คือเรียก

มีทรัพย์มากน้อย ต้องให้ จงสำเหนียก

จึงจะเรียกคนดี มีปัญญา

;;;;;;;;;;