รักษาใจ
(กุญแจไขชีวิต)
สิ่งที่ควรรักษาที่สุด ของมนุษย์ คือใจ
ด้วยใจเรานั้นไซร้ เป็นธาตุสำเร็จ
ใจเป็นต้น เป็นเหตุ
จะทุกข์ยากเข็ญ หรือสุขสำเร็จ ต้นเหตุอยู่ที่ใจ
โลกเรานั้นประหลาด มีธรรมชาติ ไม่เหมือนภพภูมิอื่นๆ
มีกระแสธรรมภิรมย์รื่น กับกระแสหื่นกามรมย์ ของโลก
ในกระแสโลก กรรมวิบากซัดสาด น่าตระหนก
เพลินหลงเหยื่อโลก ซกมก เหมือนแมงเม่า
ผู้อยู่ในร่มธรรม มีศรัทธานำ เดินทางสายกลาง
กรรมวิบากมีบ้าง เบาบางลง
ถ้าเป็นผลกรรมดี รับเต็มที่ มีสติ มิมีหลง
มีกำลังใจเสริมส่ง ทำดียิ่งๆขึ้น
ผู้อยู่ในกระแสธรรมนี้เอง ที่เป็นคนเก่ง นักสร้างบารมี
ได้โอกาศเต็มที่ มีเนื้อนาบุญ
ถ้าเป็นพระ เผยแผ่ศาสนา ชาวประชาอบอุ่น
เป็นเนื้อนาบุญ ดับทุกข์ สร้างสุข ให้สรรพสัตว์
รักษาใจ ให้อยู่ในกระแสพระนิพพาน
เพียงเท่านี้เท่านั้น ทุกอย่างพลัน สำเร็จ
ตามทางสายกลาง ผ่านศูนย์กลางกาย กลเม็ด
เป็นเคล็ด ของวิชชา ว่าถูกต้อง
อยู่ในโลก ต้องรู้ ว่าอยู่ในกระแสธรรม
มีสุขล้ำ สมมาดปราถนา
อย่าอยู่ในกระแสกิเลส โลกา
กระแสกามา เป็นปลาอยู่ในน้ำ
กระแสธรรม อยู่บนเส้นทางสายกลาง ห่างอกุศล
เริ่มต้น เป็นคน ไม่ตระหนี่
หาทรัพย์ได้ กินใช้แต่พอดี
เหลือนอกจากนี้ ใช้คลายความตระหนี่ ถี่เหนียว
คนตระหนี่ เป็นคนที่ เหมือนภาชนะปากแคบ
ตัวโตใหญ่ แสบ ปากแคบ เท่ารูเข็ม
ยังไม่ทันตาย เหมือนเปรตได้ คนเค็ม
เติมเท่าใดก็ไม่เต็ม ขี้โลภ
อยู่ในกระแสธรรมได้ ไม่ขี้โกรธ
ไม่เพ่งโทษ อดโกรธได้
ไม่เป็นภาชนะ ก้นรั่ว ปากระรัวไหว
ความดี ที่อุตส่าห์ทำไว้ หนีหายหมด
อยู่ในกระแสธรรม ไม่ทำตัวต่ำ หลงไหลมัวเมา
เหมือนแมงเม่า ชอบเล่นแสงไฟ
หรือปลาหลงหยื่อ มัวเมา ตาลาย
รับความดีไม่ได้ เป็นคล้าย ภาชนะที่คว่ำ
ทานศีลภาวนา ทางสละ ทางสายกลาง
ทางสุขจัง เมื่อสละ เมื่อได้ละเว้น และเมื่อได้เจริญ
สละทรัพย์ เว้นทำร้าย เจริญสติ มิมีเพลิน
เดินแล้วเดิน ไม่หยุด ที่สุดถึงเป้าหมาย พระรัตนตรัยในตัว
;;;;;;;;;;
