แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทางโลกทางธรรม แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทางโลกทางธรรม แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2566

ทางสายกลาง (ทางหนีนรก) บรรดา ทางทั้งหลาย ทางที่ใช่ ทางสายกลาง ไม่ตึงไม่หย่อน ไม่บนไม่ล่าง ทางสายกลาง มีองค์แปด

 ทางสายกลาง
(ทางหนีนรก)

บรรดา ทางทั้งหลาย
ทางที่ใช่ ทางสายกลาง
ไม่ตึงไม่หย่อน ไม่บนไม่ล่าง
ทางสายกลาง มีองค์แปด 

เป็นทางเกษม ให้ถึงอมตะธรรม
พระนิพพานเลิศล้ำ มีทางไป
ไม่ได้อยู่ภายนอก แต่อยู่ภายใน
เป็นทางเดินของใจ อยู่ในตัว
สำคัญนัก จักต้องมีกัลยาณมิตร
ทำตัวเป็นศิษย์ เข้าไปศึกษา
ทำใจเป็นกลาง ให้ว่าง แล้วพิจารณา
ไม่ควรตั้งท่า ว่าไม่ใช่ไว้ก่อน
มีคุณธรรม ความเคารพ
หาให้พบ ความดี แม้เขามีเล็กน้อย
ไม่ดูถูกเหยียดหยาม แม้เขาต่ำต้อย
จับคุณธรรมใหญ่น้อย ที่เขามี
คนหัวสูงหัวแข็ง แย่งกันเป็นใหญ่
คนพาลดีใจ ใหญ่ไปด้วย
โลกอลเวง คนเก่ง รวย
ประมาท ไม่มีขวย ไม่มีอาย
แม้ใหญ่คับโลก ก็ต้องตกแน่ๆ
ไม่มีข้อแม้ ลงนรก
จะได้สติเมื่อใกล้ตาย สุดแสนโศก
คนทั้งโลก น้อยนัก จักไม่ประมาท
ทางสายกลาง ทางหนีนรก
หนีทุกข์โศก ในวัฏฏสงสาร
หนีกฏแห่งกรรม ตัณหาอุปาทาน
หนีคุกประหาร อบายภูมิ

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2566

ทางธรรม (ทางสมบัติ สุขสมปราถนา) ทางธรรม ไม่ทำบาป สติกำกับ มีหิริโอตัปปะ ไม่ประมาท อายกลัวนักหนา ผู้มีปัญญา จะเป็นเช่นนี้

 ทางธรรม
(ทางสมบัติ สุขสมปราถนา)

 ทางธรรม ไม่ทำบาป
 สติกำกับ มีหิริโอตัปปะ
ไม่ประมาท อายกลัวนักหนา
ผู้มีปัญญา จะเป็นเช่นนี้

ใจคนฝึกได้ ให้มีสติ
คุณธรรมสุดดี สุดยอด
บัณฑิต ฝึกตน จึงไม่มืดบอด
รู้แจ้ง แทงตลอด ในธรรม
รู้แจ้งในเหตุ ของโลกและชีวิต
ว่า มีจิตนำไป
มีบุญบาปกำกับ ชี้นำให้
จิตไม่มีอะไร คล้ายเด็กทารก
จิตในร่างมนุษย์ ฝึกได้
มีบุญหลาย ได้เกิดเป็นมนุษย์
เหล่าเทวดา อิจฉาสุดสุด
เกิดเป็นมนุษ์ยากนัก อจินไตย
ปุถุชนคนทั่วไป ไม่รู้สา
เหมือนไก่กา เห็นพลอย
คุ้ยเขี่ยหาอาหาร ไม่สนแม้แต่น้อย
เขี่ยทิ้งพลอย ที่มีค่าราคาแพง
 อยู่ในธรรม ละกรรมทางโลก
ไม่โศก ไม่สลด ปลดวางโลกีย์
บนเส้นทางธรรม เลิศล้ำชีวี
สุขสมปราถนา เกิดมี ได้ง่ายๆ
ทางธรรมทางบุญ ทางกุศล
ทางโลกโลกีย์ เปี่ยมล้นบาป
ทางธรรมทางพระ บุญกำกับ
ทางสุข ทางสมบัติ ทางสมปราถนา

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2565

พระรัตนตรัย (คือที่พึ่งหนึ่งเดียว อยู่ในตน) อย่ามัวรำพึง ถึงความหลัง อย่ามัวหวัง ตั้งตาคอยแต่อนาคต จงตั้งสติ รักษาใจ ให้ใสสด อดีตอนาคต หมดความหมาย

 พระรัตนตรัย
(คือที่พึ่งหนึ่งเดียว อยู่ในตน)


อย่ามัวรำพึง ถึงความหลัง
อย่ามัวหวัง ตั้งตาคอยอนาคต
จงตั้งสติ รักษาใจ ให้ใสสด
อดีตอนาคต หมดความหมาย

มีสติอยู่ในตัว ไม่มัวเมาอยู่ภายนอก
มีแต่ตัณหาหลอก อยู่ภายนอกนั่นน่ะ
กิเลสกรรมวิบาก ซ้ำซากทุกขา
เสียน้ำตา มากกว่าน้ำ มหาสมุทร

โลกโลกีย์ เป็นที่ของตัณหา
จะออกมา ก็ด้วยศรัทธา พุทธศาสน์
เข้าเส้นทางบุญ ทางสายกลาง ทางสะอาด
สุขสมมาด สมปราถนาทุกประการ

ชีวิตนี้ มีทางโลก กับทางธรรม
ทางโลก ทางต่ำ ไหลตามน้ำไป
ทางธรรม ทางสูง ต้องอดทนขันติไว้
สู้กิเลสตัณหา ให้ได้ ของโลกโลกีย์

ทางโลก ทางเพลิน เดินตามเหยื่อ
เป็นเช่นกวางเนื้อ ถูกเสือไล่ต้อน
 เพลินหากิน ไม่ถวิลถึงภัย น่าสะออน
ไม่พ้นทุกข์ร้อน แน่นอนไปอบาย

ทางธรรม ทางปัญญา มีศรัทธาเลื่อมไส
ทางพ้นภัย ไปสวรรค์
ต้องมีขันติ อดทนอดกลั้น
ไม่ตามใจฉัน อันมีตัณหา พญามาร

ทางธรรมทางบุญ ไม่คุ้นเคย
สุดจะเอ่ย ช่างอัศจรรย์ พันลึก
ทางสว่างไสว มีพระรัตนตรัย สุดคาดนึก
แล้วจะรู้สึก ว่าใช่ ไม่สงสัยอีกแล้ว

;;;;;;;;;;