หน้าที่มนุษย์
(ที่สุดคิอแสวงบุญ)
หน้าที่มนุษย์ ที่สุดคือ แสวงบุญ
ทำให้คุ้น ทำบุญสม่ำเสมอ
หมั่นตามระลึกนึกถึง นะเธอ
ทำให้คุ้น ทำบุญสม่ำเสมอ
หมั่นตามระลึกนึกถึง นะเธอ
บุญเลิศเลอ นำสุขมาให้
ไม่ควรดูหมิ่น ว่า บุญน้อย
หยาดน้ำห้อย ย้อยหยด เต็มตุ่มได้
ผู้มีปัญญา สั่งสมบุญเรื่อยไป
ไม่ว่าเล็กใหญ่ กระหายบุญ
สหาย เป็นมิตรของคน
ที่ยังดิ้นรน ต่อสู้ชีวิต
บุญทั้งหลายที่ตนทำไว้ ในอดีต
จะเป็นมิตร ในสัมปรายภพ
ชีวิต ของสรรพสัตว์
เหมือนภาชนะ ดิน
มุ่งไปสู่จุดสลาย ทั้งสิ้น
ย่อมพังพิน ไม่คงทน
ปราชญ์กล่าวว่า ชีวิตนี้น้อยนัก
เป็นสัก หยดน้ำค้าง
ชีวิตหลังตาย นานจัง
ปุถุชน ไม่หวังก็จะได้ อบายภูมิ
ความผัดเพี้ยน กับมฤตยู
ผู้มีกองทัพใหญ่นั้น ไม่ได้เลย
ถึงเวลา ก็ตายเฉย
ประมาทไม่ได้เลย จงรีบสั่งสมบุญ
ไม่มี ผู้ใด พ้นไปได้
ต้องรีบเร่งแสวงบุญ เร็วไว
ประมาทหลาย ปุถุชน
;;;;;;;;;;
