แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ประโยชน์ท่าน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ประโยชน์ท่าน แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

ประโยชน์ตนแท้ (ได้แก่บุญ) บุคคล ไม่ควรทำลายประโยชน์ตน ด้วยประโยชน์คนอื่น แม้มาก การเสียสละนั้นดี แต่แต้องมีสติ รู้จัก ประโยชน์ตนและท่าน นั้นคือตระหนัก ในบุญ

ประโยชน์ตนแท้
(ได้แก่บุญ)

บุคคล ไม่ควรทำลายประโยชน์ตน
ด้วยประโยชน์คนอื่น แม้มาก
การเสียสละนั้นดี แต่แต้องมีสติ รู้จัก
ประโยชน์ตนและท่าน นั้นคือตระหนัก ในบุญ
การทำลายทำร้าย ได้ชื่อว่า
ได้พร่า ประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน
การรักษาชาติ พิฆาตศัตรู ของตำรวจทหาร
ได้บาปบาน ทำเกินดี หนีนรกไม่พ้น 
ประโยชน์ทั้งสอง ต้อง ถึงพร้อม
 ชีวิตจึงจะ กลมกล่อม สมบูรณ์ 
สมบัติสาม งอกงาม จรูญ
 ประโยชน์ตนไม่สูญ ยังจำรูญประโยชน์ท่าน 
ประโยชน์สอง มองคล้าย สร้างเจดีย์
จะคงทนต้องมี ลักษณะที่ ทั้งสูงและใหญ่
ลักษณะสูง ประโยชน์ตน มุ่งภาวนาไป
 สร้างบารมี ลักษณะใหญ่ ประโยชน์ท่าน
พระปัจเจก มุ่งภาวนา ถือประโยชน์ตน
ไม่สนประโยชน์ท่าน คือการสร้างบารมี
 
มุ่งอบรมตน ไม่สน ประชาชี
พาชีวี หนีรอด ปลอดภัยแต่ผู้เดียว
สร้างบารมี จะต้องมีหมู่
รวมกัน เราอยู่ สู้ภัยพาล
ใช้ขันติ ไม่สู้ไม่หนี ทำดีไม่ยั่น
ไปพร้อมกัน เรียงหนึ่ง ถึงสุดธรรม
ทานศีลภาวนา นั่นหละ ประโยชน์ท่าน
ทำให้ชำนาญ ไม่ข้องขัด สมบัติสาม
ประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน ได้ทำ
 พร้อมอย่างงาม ทำด้วย ทานศีลภาวนา
 ถือแต่ประโยชน์ตน คนตระหนี่
 ชาตินี้ แม้รวยทรัพย์ นับไม่ไหว
เป็นคน ไร้คนนับถือ เห็นแก่ได้
 อาภัพเพื่อน มหันตภัย ในชีวิต
ทานศีลภาวนา มาพร้อม 
  เพชร ย่อม มีน้ำ เนื้อและแสง
 ภาวนา เท่ากับว่า แม่ไก่กกไข่ ไม่ตะแบง
บุญแรง สมบัติสาม ไหลตามมา

;;;;;;;;;;

วันจันทร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2561

ลาภใหญ่ :: อุทิศตน กับคนหมู่มาก จักได้ ลาภใหญ่ คนทั่วไป มองไม่เห็น ว่าเป็นประโยชน์

ลาภใหญ่ 

อุทิศตน กับคนหมู่มาก
จักได้ ลาภใหญ่
คนทั่วไป
มองไม่เห็น ว่าเป็นประโยชน์

เสียเวลา
หาทรัพย์ มีแต่หมด
บำเพ็ญประโยชน์
ไม่ได้ อะไร

อุทิศตน สละประโยชน์ตน
คนยิ่งใหญ่
สละความสะบาย
ตนเองกินใช้ พอประมาณ

คือเศรษฐีใจบุญ ค้ำจุนสังคม
คนกล่าวขาน
ไม่ใช่ทุนสามานย์
ใจร้าย ทำลายบ้านเมือง

มีตำนาน
เล่าขาน ว่ามีพระราชา 
ออกเยี่ยมประชา
มาถึง ชนบทห่างไกล

เกิดความคิดสนุก
ฉุกคิด ได้ 
ยกก้อนหินใหญ่
นำไปวาง ขวางทางเดิน

ประทับแอบดู
น่ารู้ อย่างเพลิดเพลิน
ไม่นานเกิน
มีกระทาชาย ได้เดินมา

ลังเลใจหน่อย
แล้วค่อยอ้อมผ่านไป ซะ
คงคิดว่า
ใครหนา บ้าแท้ๆ

ต่อมาเด็กหญิงลูกชาวนา
จูงควายมา หยุดดู
ลองผลักดูก็รู้
ดูท่า ไม่ไหว

พระราชาไม่ท้อ
รอดู ต่อไป
สักพักใหญ่
มีเด็กใหม่ มา 

เด็กชายน้อย
ดูท่า ไม่ธรรมดา
ดูแล้วสั่นศีรษะ
ดูท่าไม่ไหว

ทำไงดีหว่า
หมดปัญญา เดินกลับไป
พระราชาสงสัย
กลับไป ทำไมหนอ

เด็กน้อยกลับมา
พร้อมกับคณะ เด็กๆ
ก้อนหินไม่เล็ก
เด็กๆช่วยกัน เอาออกได้

แล้วนั่น
วางอยู่ใต้ ก้อนหินใหญ่
ต่างตกใจ
ได้เห็น ทองคำ 

สอนให้รู้ว่า
การบำเพ็ญตน คือคนดี
มีแต่ดีกับดี
มิมีคิด อย่างอื่น

ทำประโยชน์ตน
ประโยชน์ท่าน อย่างแช่มชื่น
ไม่หวังอย่างอื่น
ขอได้สร้างบารมี เท่านี้พอ

;;;;;;;;;;