ทุกคนตายแน่ (แก่หรือไม่แก่) เมื่อสัตว์จะตาย ไม่มีผู้ป้องกัน มัจจุราช นั้น เป็นใหญ่ จะตายวันตายพรุ่ง บอกไม่ได้ ประมาทหลาย ถ้าไม่เตรียมตัว

 ทุกคนตายแน่
(แก่หรือไม่แก่)

เมื่อสัตว์จะตาย ไม่มีผู้ป้องกัน

มัจจุราช นั้น เป็นใหญ่

จะตายวันตายพรุ่ง บอกไม่ได้

ประมาทหลาย ถ้าไม่เตรียมตัว

ทรัพย์สักนิด ก็ติดตามคนตายไม่ได้

มีแต่บุญใส ติดตามอุปถัมภ์

กับบาปร้าย ตามขย้ำ

กฎแห่งกรรม ทำหน้าที่

กำจัดความแก่ ด้วยทรัพย์ไม่ได้

ยิ่งใหญ่ กฎไตรลักษณ์

โลกคือโรงละคร จงประจักษ์

ทรัพย์ คือกับดัก ของมาร

คน ไม่ได้อายุยืน เพราะทรัพย์ 

การแตกดับ ขึ้นกับกรรม

ศีลดี ชีวี สบายล้ำ

ฆ่าสัตว์ ก่อกรรม รอนอายุ

สัตว์ทั้งปวง ทอดทิ้งร่างไว้ในโลก

มีแต่ใจ สกปรก หรือสะอาด

เวียนว่าย สังสารวัฏฏ์

อนันตชาติ อจินไตย

ทั้งคนมี คนจน

ทุกคน มีความตาย เป็นเบื้องหน้า

มีสุคติ กับทุคติ ระวังหนา

อย่ารอช้า แสวงบุญสร้างบารมี

วันคืน ย่อมล่วงไป

ชีวิตย่อม ลดลงไป เช่นกัน

อายุของสัตว์ แสนสั้น

เหมือนกันกับ คลองน้อยน้ำน้อย

;;;;;;;;;;

หลังตายยังมี (คนดีสะบาย) สัตว์ทั้งหลาย ทอดร่างไว้ในโลก ตื่นตระหนก เมื่อตกสู่อบาย ไม่คิดว่า หลังตาย มันไม่ตาย มีอบายรองรับ สำหรับ ผู้ไม่แสวงบุญ

 หลังตายยังมี
(คนดีสะบาย)

  สัตว์ทั้งหลาย ทอดร่างไว้ในโลก
ตื่นตระหนก เมื่อตกสู่อบาย
ไม่คิดว่า หลังตาย มันไม่ตาย
มีอบายรองรับ สำหรับ ผู้ไม่แสวงบุญ

ทั้งจนและมี ไม่อาจหนีความตาย

ชีวิตเวียนว่าย ในวัฏฏสงสาร

รับกรรมวิบาก อนันตกาล

อย่าคิดฝัน เกิดใหม่ ได้เป็นมนุษย์

วันคืนผ่านพ้น ชีวิตคนสั้นลง

ผู้มีปัญญา ปลดปลง วางลงโลกีย์

เข้าวัด แสวงบุญ สร้างบารมี

ทุ่มชีวี ทำพระนิพพานให้แจ้ง

อายุนั้น แสนสั้นน้อยนิด

คนปัญญา จะคิดได้

 ศีรษะร้อน เหมือนติดไฟ

ต้องเร่งรีบเร็วไว สุดขีด แสวงบุญ

ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทั้งโง่ฉลาด

ไม่อาจ หนีความตายได้

มัจจุราช มีอานุภาพยิ่งใหญ่

 เหลือร้าย ใครๆ ไม่อาจต้าน

ในอากาศ ในน้ำ ในหุบเขา

 หนีเจ้า..มฤตยูไป ไม่พ้น

ความตาย ยิ่งใหญ่ ของทุกคน

มีที่พ้น หนึ่งเดียว พระนิพพาน

ความตาย อยู่เหนือผู้อยู่ในกาม

จะพ้นกรรม ความตาย พ้น

ต้องประพฤติธรรม เอาชนะตน

มีขันติ อดทน ต่อโลกียะ

;;;;;;;;;;