ศิษย์มีครู (เป็นผู้รู้จริง) คนใดทำตาม คำของผู้รู้ ซึ่งเป็นผู้ ถึงแดนเกษม คนนั้นจักถึงฝั่ง สวัสดี ปรีเปรม สุขเกษม เหมือนพ่อค้า มีม้าวลาหก

 ศิษย์มีครู
(เป็นผู้รู้จริง)

คนใดทำตาม คำของผู้รู้

ซึ่งเป็นผู้  ถึงแดนเกษม

คนนั้นจักถึงฝั่ง สวัสดี ปรีเปรม

 สุขเกษม เหมือนพ่อค้า มีม้าวลาหก

 ผู้เข้าถึง แดนเกษม เป็นผู้รู้

เป็นครู ของมนุษย์ และเทวา

รู้จริง รู้แจ้ง เรื่องชีวา

เกิดสุขสมปราถนา เมื่อทำตาม

ใครทำตาม สุขล้ำ ด้วยศรัทธา

ชีวา พลิกผัน สุดบรรยาย

จากหลังเป็นหน้า เป็นไปได้

น่าอัศจรรย์ใจ ในอานุภาพ

เคยลืมตัวลืมตน หมกมุ่นโลกีย์

ยากเหลือที่ เอาปลาขึ้นบก

มีศรัทธา เป็นคนเหนือโลก

หมดทุกข์โศก ด้วยโลกโลกีย์

หาพระผู้รู้ ต้องดูให้ดี

 ปฏิบัติดี มีศีลาจารวัตร

ดูนานๆ ศึกษาท่าน ให้ชัด

ลองตามปฏิบัติ ด้วยใจเป็นกลาง

คนทั้งหลาย ได้แต่มองแต่ดู

จะรู้จริง ต้องลองปฏิบัติ

แห่ตามกันไป เหมือนน้ำพัด

ล้วนประมาท ไม่ปฏิบัติดูก่อน

ผู้รู้ จะประหยัดสุด ประโยชน์สูง

มุ่ง ปฏิบัติธรรม เป็นใหญ่

เรียบง่าย สะอาด สะบาย

เสาะหาครูผู้รู้ อย่ามักง่าย ประมาท

;;;;;;;;;;

พึงเป็นศิษย์มีครู (ผู้รู้ยิ่ง) พึงนั่งใกล้ ผู้เป็นพหูสูต ไม่พึงทำสุตะ..ให้เสื่อม ตั้งใจฟัง ทำใจให้ใส ให้เลื่อม อย่าให้ใจกระเพื่อม ขาดสติ

 พึงเป็นศิษย์มีครู
(ผู้รู้ยิ่ง)

พึงนั่งใกล้ ผู้เป็นพหูสูต

ไม่พึงทำสุตะ..ให้เสื่อม

ตั้งใจฟัง ทำใจให้ใส ให้เลื่อม

อย่าให้ใจกระเพื่อม ขาดสติ

เป็นศิษย์มีครู เป็นผู้กำกับ

คอยกำชับ กำชา สั่งสอน

เดินทางตรง ไม่คด แน่นอน

พ้นทุกข์ร้อน นอนเย็น

สุตะ เป็นราก พรหมจรรย์

ขยัน หมั่นทบทวน

พิจารณา ให้ถี่ถ้วน

ซาบซึ้ง ทุกส่วน กระบวนความ

ฟังคำครู แล้วตรองคำครู

กระทั่ง รู้จริง แตกฉาน

ไม่เพียงงูๆปลาๆ เท่านั้น

ด้วยโยนิโสมนสิการ พินิจพิเคราะห์

สำคัญนัก ธรรมานุธรรมะปฏิบัติ

เมื่อรู้แจ้งชัด ธรรมปฏิบัติ จะมา

โยนิโสมนสิการ จึงสำคัญนักหนา

 อรรถกถาจารย์ จึงมี

โยนิโสมนสิการ คิดอ่าน ให้เข้าใจ

ถ้าคิด ก็คิดได้ ปรุโปร่งแจ่มแจ้ง

เป็นลักษณะของจิต ที่สมาธิแรง

เมื่อจิตไม่แบ่ง มีสติ

เพราะฉนั้น การเป็นผู้ทรงธรรม

รู้จริงยิ่งล้ำ มันจำเป็น

พรหมจรรย์ ไม่เล่นๆ

ต้องมีครู ผู้รู้ผู้เห็น เป็นสำคัญ

;;;;;;;;;;