คบคนเช่นใด (ก็เป็นคนเช่นนั้น) คบคนเช่นใด เป็นมิตร หรือคบคิด กับคนเช่นไร เขาก็เป็นคนเช่นนั้น อย่าสงสัย เพราะการอยู่ร่วมกันได้ นิสัยเดียวกัน

 คบคนเช่นใด
(ก็เป็นคนเช่นนั้น)

คบคนเช่นใด เป็นมิตร

หรือคบคิด กับคนเช่นไร

เขาก็เป็นคนเช่นนั้น อย่าสงสัย

เพราะการอยู่ร่วมกันได้ นิสัยเดียวกัน

บัณฑิต พึงทำความเป็นมิตร

กับคนที่มีจิต ศรัทธา รักษาศีล

มีปัญญา เป็นพหูสูต รู้สิ้น

จึงจะเข้าถึงถิ่น ความเจริญ

คนผู้ฟุ้งซ่าน ไร้ศรัทธา

 อาศัยมิตรชั่วช้า อันธพาล

เหมือนถูกคลื่นซัด ก็ปาน

ย่อมจมลงในน่าน น้ำใหญ่

พึงเป็นผู้ ใคร่ธรรม

 หมั่นสอบถาม ผู้ทรงไว้ซึ่งสุตะ

เข้าไปนั่งใกล้ ผู้มีศีลมีธรรมะ

และด้วยคารวะ ตั้งใจฟัง

บัณฑิตใด ชี้ขุมทรัพย์ให้ เป็นปกติ

 ด้วยหวังดี กล่าววจี เหมือนดุ

พึงคบบัณฑิต เช่นนั้นเป็นครู

  จะเลิศหรู ไม่เลวเลย

คบคนเลว ย่อมเลว ทุกกาล

 คบคนเสมอกัน ไม่พึงเสื่อม

 คบคนประเสริฐ ย่อมเด่นเลื่อม

ไม่อยากเลื่อม ให้คบคนยิ่งกว่าตน

ควรคบ ผู้น่าเลื่อมใสเท่านั้น

สำคัญ ให้ห่าง ผู้ไม่น่าเลื่อมใส

ผู้ใดน่าเลื่อมใส ควรเข้าไปใกล้

เหมือนต้องการน้ำใช้ อยากได้น้ำ

บัณฑิต ควรทำตนเฉยๆ

ไม่ควรเลย คุ้นเคย กับคนส่อเสียด

มักโกรธ ตระหนี่ ขี้โลภ ขี้เกียจ

คนเสนียด อย่าเฉียด เข้าใกล้ 

ควรคบกับคน ที่ดีกับตน

ไปให้พ้น ไปจากคน ที่เป็นศัตรู

ผู้ใดไม่คบคน ที่รักตนอยู่

 ชื่อว่าเป็นผู้ ไม่มีธรรมของสัตบุรุษ

พึงสมาคม กับสัตบุรุษ

 ดีสุด ให้สนิทสนม

รู้ทั่วถึงสัทธรรมสัตบุรุษ คนนิยม

สุขบรม สมปราถนา ทุกประการ

;;;;;;;;;;

ฟังธรรมสำคัญนัก (เป็นรากแห่งพรหมจรรย์) พึงนั่งใกล้ ผู้เป็นพหูสูต ตั้งใจฟัง อย่าให้หลุด แม้คำเดียว สุตะ เป็นรากแห่งพรหมจรรย์ ทีเดียว เราต้องเชี่ยว เป็นผู้ทรงธรรม

 ฟังธรรมสำคัญนัก
(เป็นรากแห่งพรหมจรรย์)

พึงนั่งใกล้ผู้เป็นพหูสูต

ตั้งใจฟัง อย่าให้หลุด แม้คำเดียว

สุตะ เป็นรากแห่งพรหมจรรย์ ทีเดียว

เราต้องเชี่ยว เป็นผู้ทรงธรรม

บรรดาทาง ทางมีองค์ ๘ ประเสริฐสุด

 อริยสัจ ๔ เยี่ยมยุทธในบรรดาสัจจะ

บรรดาธรรม ประเสริฐสุด วิราคะ

ในสัตว์ ๒ เท้า พระพุทธา สุดประเสริฐ

นามและรูปย่อมดับได้ ไม่เหลือ

ดับได้เมื่อ วิญญาณดับ

ดับ ไม่เกิดใหม่ ทุกข์ก็ลับ

ขันธ์ห้าดับ นั่นหละ รังของทุกข์

สัจจะ ธรรมะ อหิงสา

สัญญมะ และทมะ มีอยู่ในผู้ใด

อารยชน ย่อมกราบไหว้

 พ้นจากภัยอัตราย นี่หละ อมตธรรม

โลก มีกระแส

สติเท่านั้นแน่ กั้นกระแสได้

การเจริญสติ จึงยิ่งใหญ่

ต้านกระแสได้ ทำให้ใจหยุดนิ่ง

 ผู้มีจิตสงบ มีปัญญารักษาตัว

มีสติใส ไม่มืดมัว พินิจพิจารณา

ไม่มีเยื่อใย ในกามา

 ย่อมเห็นธรรมะ โดยชอบ

ละปปัญจธรรม เครื่องเนิ่นช้า

ตัณหา มานะ ทิฏฐิ

ไม่มีธรรมอื่น ยิ่งกว่านี้

ย่อมมีพระนิพพาน เป็นที่ไป

;;;;;;;;;;

พึงเป็นศิษย์มีครู (ผู้รู้ยิ่ง) พึงนั่งใกล้ ผู้เป็นพหูสูต ไม่พึงทำสุตะ..ให้เสื่อม ตั้งใจฟัง ทำใจให้ใส ให้เลื่อม อย่าให้ใจกระเพื่อม ขาดสติ

 พึงเป็นศิษย์มีครู
(ผู้รู้ยิ่ง)

พึงนั่งใกล้ ผู้เป็นพหูสูต

ไม่พึงทำสุตะ..ให้เสื่อม

ตั้งใจฟัง ทำใจให้ใส ให้เลื่อม

อย่าให้ใจกระเพื่อม ขาดสติ

เป็นศิษย์มีครู เป็นผู้กำกับ

คอยกำชับ กำชา สั่งสอน

เดินทางตรง ไม่คด แน่นอน

พ้นทุกข์ร้อน นอนเย็น

สุตะ เป็นราก พรหมจรรย์

ขยัน หมั่นทบทวน

พิจารณา ให้ถี่ถ้วน

ซาบซึ้ง ทุกส่วน กระบวนความ

ฟังคำครู แล้วตรองคำครู

กระทั่ง รู้จริง แตกฉาน

ไม่เพียงงูๆปลาๆ เท่านั้น

ด้วยโยนิโสมนสิการ พินิจพิเคราะห์

สำคัญนัก ธรรมานุธรรมะปฏิบัติ

เมื่อรู้แจ้งชัด ธรรมปฏิบัติ จะมา

โยนิโสมนสิการ จึงสำคัญนักหนา

 อรรถกถาจารย์ จึงมี

โยนิโสมนสิการ คิดอ่าน ให้เข้าใจ

ถ้าคิด ก็คิดได้ ปรุโปร่งแจ่มแจ้ง

เป็นลักษณะของจิต ที่สมาธิแรง

เมื่อจิตไม่แบ่ง มีสติ

เพราะฉนั้น การเป็นผู้ทรงธรรม

รู้จริงยิ่งล้ำ มันจำเป็น

พรหมจรรย์ ไม่เล่นๆ

ต้องมีครู ผู้รู้ผู้เห็น เป็นสำคัญ

;;;;;;;;;;

ขยันขาดปัญญา (มันคือมาร):: วิริยะ กล้าหาญชาญชัย มีกำลังใจ ไม่ท้อแท้ ทำความดี ไม่มีข้อแม้ ไม่ท้อแท้ แม้มองไม่เห็นฝั่ง

ขยันขาดปัญญา

(มันคือมาร)

วิริยะ กล้าหาญชาญชัย

มีกำลังใจ ไม่ท้อแท้

ทำความดี ไม่มีข้อแม้

ไม่ท้อแท้ แม้มองไม่เห็นฝั่ง

มีปัญญา นำหน้า

ละอายนักหนา ถ้าถูกตำหนิ

ว่าตัวเรานี้

เกียจคร้าน การงาน ดูดาย

มีปัญญานำหน้า

จึงกล้าหาญ

ไม่ขลาดกลัวอะไรทั้งนั้น

ใช้ชีวิตเดิมพัน สู้มัน ปัญหา

มีปัญญา เป็นพหูสูต

จึงพูด ให้เห็นประโยชน์ได้

มหาชนเกิดกำลังใจใหญ่

ร่วมตาย ไม่ทอดทิ้ง

 วิริยะ กล้าหาญ

หรือขยัน ไม่บ้าบิ่น

แม้ตัวตาย สิ้นชีวิน

คนทั้งสิ้น แซ่ซร้อง

 ขยัน ขาดปัญญา

เรียกว่า ซื่อบื้อ

เมื่อมีอำนาจอยู่ในมือ

มันคือ มาร 

 การเจริญภาวนา

ทำปัญญา เกิด

นั่งสมาธิจึงประเสริฐ

เลิศ นักหนา

วัดพระธรรมกาย

จึงเน้นใหญ่ ให้ออกหน้า

เผยแผ่ศาสนา

เน้นหนักหนา สมาธิ

 เกิดความกล้าหาญ

ไม่ยั่น ศัตรูครั่นคร้าม

ไม่สู้ไม่หนี รักษาความดีงาม

แม้ตายก็ตาม ซ้ำได้บารมี

 ชีวิตนี้มีทุกข์

แต่สนุก สร้างบารมี

จึงขยันทำดี

สร้างบารมี วิริยะ

;;;;;;;;;;