ฟังธรรมสำคัญนัก (เป็นรากแห่งพรหมจรรย์) พึงนั่งใกล้ ผู้เป็นพหูสูต ตั้งใจฟัง อย่าให้หลุด แม้คำเดียว สุตะ เป็นรากแห่งพรหมจรรย์ ทีเดียว เราต้องเชี่ยว เป็นผู้ทรงธรรม

 ฟังธรรมสำคัญนัก
(เป็นรากแห่งพรหมจรรย์)

พึงนั่งใกล้ผู้เป็นพหูสูต

ตั้งใจฟัง อย่าให้หลุด แม้คำเดียว

สุตะ เป็นรากแห่งพรหมจรรย์ ทีเดียว

เราต้องเชี่ยว เป็นผู้ทรงธรรม

บรรดาทาง ทางมีองค์ ๘ ประเสริฐสุด

 อริยสัจ ๔ เยี่ยมยุทธในบรรดาสัจจะ

บรรดาธรรม ประเสริฐสุด วิราคะ

ในสัตว์ ๒ เท้า พระพุทธา สุดประเสริฐ

นามและรูปย่อมดับได้ ไม่เหลือ

ดับได้เมื่อ วิญญาณดับ

ดับ ไม่เกิดใหม่ ทุกข์ก็ลับ

ขันธ์ห้าดับ นั่นหละ รังของทุกข์

สัจจะ ธรรมะ อหิงสา

สัญญมะ และทมะ มีอยู่ในผู้ใด

อารยชน ย่อมกราบไหว้

 พ้นจากภัยอัตราย นี่หละ อมตธรรม

โลก มีกระแส

สติเท่านั้นแน่ กั้นกระแสได้

การเจริญสติ จึงยิ่งใหญ่

ต้านกระแสได้ ทำให้ใจหยุดนิ่ง

 ผู้มีจิตสงบ มีปัญญารักษาตัว

มีสติใส ไม่มืดมัว พินิจพิจารณา

ไม่มีเยื่อใย ในกามา

 ย่อมเห็นธรรมะ โดยชอบ

ละปปัญจธรรม เครื่องเนิ่นช้า

ตัณหา มานะ ทิฏฐิ

ไม่มีธรรมอื่น ยิ่งกว่านี้

ย่อมมีพระนิพพาน เป็นที่ไป

;;;;;;;;;;

พระภิกษุ (ผู้สงเคราะห์โลก) :: พระภิกษุ มีคุณา ไม่อาจประมาณ เหมือนดวงตะวัน สำคัญต่อชีวิต ให้ธรรมชาติสวยงาม สราญจิต ให้ทางชีวิต สุขสถิตย์ สมปราถนา

พระภิกษุ
(ผู้สงเคราะห์โลก)

พระภิกษุ มีคุณา ไม่อาจประมาณ

เหมือนดวงตะวัน สำคัญต่อชีวิต

ให้ธรรมชาติสวยงาม สราญจิต

ให้ทางชีวิต สุขสถิตย์ สมปราถนา

พระ ได้ชื่อว่า สงเคราะห์โลก
ไม่ตลก เหมือนพระอาทิตย์ แม้สถิตย์อยู่ไกล
ยังฉายแสง และความอบอุ่น ไปถึงได้
และให้ น้ำท่าและอาหาร สมบูรณ์

มีพระ ศรัทธาจึงเกิดมี

ศรัทธานี้ มีคุณหลาย

เหมือนแก้ววิเศษ อจินไตย

สุขสะบาย สมปราถนา ทุกประการ

ทรัพย์ที่หามาได้ ไม่อาจใช้ตามใจ

ทรัพย์สมบัติ รู้ไหม ใช้ขจัดตระหนี่

กินใช้พอประมาณ แต่พอดี

มิฉนั้น บาปอัปปรี จะเข้ามา

พระเป็นเนื้อนาบุญ สุดวิเศษ

คนเป็นเปรต ด้วยหาเนื้อนาบุญไม่ได้

การมีเนื้อนาบุญ โชคดียิ่งใหญ่

มหาสมบัติเกิดขึ้นได้ ด้วยมีเนื้อนาบุญ

พระเป็นยอดกัลยาณมิตร สะกิดต่อม

จึงต้องยอมเข้าเส้นทาง ห่างอกุศล

เข้าสู่เส้นทางสายกลาง ที่เลิศล้น

หลุดพ้น วัฏฏะสงสาร อันมีภัยมาก

ชีวิต ขาดกัลยาณมิตร ไม่ได้

กัลยาณมิตรยิ่งใหญ่ เป็นทั้งหมดของพรหมจรรย์
ไม่อาจไปสวรรค์ นิพพาน
ชีวิตแห้งแล้ง กันดาร ตายทั้งเป็น

เป็นพระ ได้ชื่อว่า ทำประโยชน์ตนและท่านอย่างสมบูรณ์
ได้ทำคุณให้ผู้มีคุณ สมบูรณ์สุด
เป็นบุตรยอดกตัญญู เลิศมนุษย์
พ้นเวรกรรมฉุด รุดทำพระนิพพานแจ้ง

พระเป็นผู้ กอบกู้ธาตุธรรม
ที่ดำคล้ำ กลับให้เป็นขาว
พญามารใส่กิเลส เหตุแห่งทุกข์ ของเรา
วนเวียน แล้วๆเล่าๆ วัฏฏะสงสาร

;;;;;;;;;;

กัลยาณมิตร (สกิดต่อมความดี):: ห้วงน้ำใหญ่กว้างสุด มหาสมุทร กามคุณ สรรพสัตว์อยู่จนคุ้น หมกมุ่น ติดใจ อาลัยหา

กัลยาณมิตร

(สกิดต่อมความดี)

ห้วงน้ำใหญ่กว้างสุด

มหาสมุทร กามคุณ

สรรพสัตว์อยู่จนคุ้น

หมกมุ่น ติดใจ อาลัยหา

ถึงแม้เจ็บปวด

รวดร้าว ก็ไม่เลิกลา

ตั้งหน้า หาใหม่

อาลัยกามคุณ

ถ้าระลึกชาติได้

จึงจะสะดุ้งใจ ได้สติ

เป็นเราหรือนี่ 

เป็นได้ขนาดนี้ มิน่าเชื่อ

ชีวิตถูกทำลาย

นับครั้งไม่ได้ ช่างน่าเบื่อ

กามคุณ ตัวร้าย เหลือเชื่อ
เหลือร้าย ใครๆคิดไม่ถึง

ขาดกัลยาณมิตร

คิด ไม่ได้

มีพระคุณ ล้นฟ้า นภาลัย

จึงใหญ่ยิ่ง เป็นทุกสิ่งของพรหมจรรย์

แม้พระพุทธองค์

ก็ยังทรง อาศัยกัลยาณมิตร
จึงหมดฤทธิ์
และมีจิตเลื่อมใส

พระพุทธองค์

เคยทรงเกิดเป็น โชติปาละ นั่นไง

เป็นมิจฉาฯ แต่ว่าสุดท้าย

แพ้ใจ คติการะ กัลยาณมิตร

เป็นตำนาน

เล่าขาน กันมา

ว่านี่หละ กัลยาณมิตร

ผู้อุทิศตน

พาตัวเข้าวัด

ได้ทัศนานุตตริยะ

สติตั้ง ได้ฟังธรรมะ
จึงขอบรรพชา สร้างบารมี

ได้กัลยาณมิตร

สะกิด ต่อมความดี

จึงเกิดมี ศรัทธา

บูชา พระรัตนตรัย

;;;;;;;;;;

กัลยาณมิตร (คือทั้งหมดของพรหมจรรย์):: ผู้โชคดีสุด ไม่ใช่ผุด ขึ้นมารวย ให้ระวังด้วย ทรัพย์ดูสวย แต่ว่า อาจจะมีพิษ

กัลยาณมิตร
(คือทั้งหมดของพรหมจรรย์)

ผู้โชคดีสุด

ไม่ใช่ผุด ขึ้นมารวย

ให้ระวังด้วย

ทรัพย์ดูสวย แต่ว่า อาจจะมีพิษ

ใช้ทรัพย์ไม่เป็น
ทรัพย์เช่นงูพิษ
ความตระหนี่ นี่ร้ายเกินคิด
มีชีวิต มุ่งสู่ทิศเบื้องต่ำ

ใช้ไม่เหมาะสมสุรุ่ยสุร่าย
ติดอบายมุข สนุกกับกามคุณ
ใช้ทรัพย์ก่อบาป ไม่เป็นบุญ
 และสมบัติกักตุน กลายเป็นวิบัติ

 ใชัทรัพย์เป็น

เน้น ประหยัดสุด ประโยชน์สูง

ประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน มุ่ง

ชีวิตรุ่ง กินเพื่ออยู่ ไม่อยู่เพื่อกิน

 ทรัพย์มีประโยชน์มาก

ถ้าหาก รู้จักใช้ 

 ขยายใจ ให้กว้าง
ไม่อ้างว๊างโดดเดี่ยว

พญานกอินทรีย์ต้องมีขน

คนดีล้น มีเพื่อนมาก

ท่องทั่วฟ้า กล้าหาญยิ่งนัก

เป็นที่เคารพรัก ของสรรพสัตว์

โอบอ้อมอารี

 นี้คืออริยทรัพย์

มีเงินมากมายสุดจะนับ

ด้วยอริยทรัพย์ ทานบารมี

 มีเพื่อนดี
เหมือนมีทรัพย์ อยู่นับแสน

 ไม่คับแค้น
สุขแสน สมปราถนา

 ได้เพื่อนดี นี้สุดสำคัญ

ทั้งหมดพรหมจรรย์ คือกัลยาณมิตร
รวยเพื่อนดี นี้สำคัญสุดจิต
 พาทุ่มชีวิต สร้างบารมี

 ;;;;;;;;;;

สมปราถนา (สร้างได้ ให้มาศึกษา):: ใครอยากสมปราถนา ให้ลองมาศึกษาดู ธรรมะของพระผู้รู้ พระพุทธองค์

สมปราถนา

(สร้างได้ ให้มาศึกษา)

ใครอยากสมปราถนา

ให้ลองมาศึกษาดู

ธรรมะของพระผู้รู้

พระพุทธองค์

เรารู้อยู่แล้วว่า

กฎแห่งกรรมนั่นหนา 

ให้สิ่งใด ย่อมได้สิ่งนั้นมา 
เป็นกฎกติกา ธรรมชาติ

ในพุทธศาสนา

มีกาลทาน

คือให้ตรงเวลา ทันกาล

นี่แหละท่าน ให้สมปราถนา

กาลทาน ขยันสั่งสม

หมั่นอบรม กาลทาน๕

มีทักษิณาทานเป็นที่สุดนั่นหละ

แล้วจะสมปราถนา ดังใจ

อีกอย่าง

คือศีลสมปราถนา

เหมือนอย่างกะ

พระนางจันทเทวี

พระนางจันทเทวี มเหสี

ต้องการมีบุตร

จึงประพฤติสูงสุด

ประดุจพระ ถือพรหมจรรย์

ถือศีลแปด เข้าธุดงค์

ดำรงตนอยู่ในที่สงบ

 เจ็ดวัน อธิษฐานพนมมือจบ

น้อมนบ ถึงองค์อินทร์

อานุภาพใหญ่

องค์อินทร์ไท้ ให้บุตรมา

เป็นพระเตมีหน่อนาถ นั่นหละ

สมปราถนา ของพระนาง

ประพฤติครั้งเดียว

ดึงเหนี่ยวเอาบุตรได้
เข้าธุดงค์จำศีล ยิ่งใหญ่
สมปราถนาไท้ ได้ด้วยศีลภาวนา

;;;;;;;;;;

สัตว์มักง่าย (ไม่อายฟัาดิน):: กินง่ายอยู่ง่าย แต่ไม่มักง่าย นิสัยเศรษฐี กินพอดี อยู่พอดี มีสุขล้น

สัตว์มักง่าย

(ไม่อายฟัาดิน)

กินง่ายอยู่ง่าย

แต่ไม่มักง่าย นิสัยเศรษฐี

กินพอดี อยู่พอดี

มีสุขล้น

ไม่เห็นแก่กิน

ไม่เห็นแก่นอน รู้จักอดทน

ทุกข์ท่วมท้น

คนเห็นแก่กินแก่นอน

โภชเนมัตตัญญุตา

พระศาสดา ตรัส

ต้องฝึกหัด

ดัดตน ฝึกฝนนิสัย

กินเพื่ออยู่

ไม่ใช่อยู่เพื่อกิน จงเข้าใจ

รู้จักกิน จึงเป็นเรื่องใหญ่

ไม่ใช่ธรรมดา

ฉันสองมื้อ

สำหรับผู้ถือ พรหมจรรย์

อาหารเย็นนั้น

ยกเว้นมัน อาหารกาม

สำหรับผู้ครองเรือนนั้น

สำคัญ กินให้พอดีพองาม

 เมื่อถึงยาม บุตรหลานเกิด

ประเสริฐนัก

กินง่ายอยู่ง่าย

ไม่ใช่นิสัย สัตว์

ต่างกันชัด

ที่สัตว์นั้น มักง่าย

จะกิน จะนอน

พ้กผ่อน สืบพันธุ์ จะถ่าย

สัตว์มักง่าย

ไม่อาย ฟ้าดิน

ความรวย

ความสวย ยศอำนาจ

ทำให้สติขาด ง่ายๆ

ฝักใฝ่ กามคุณ

ไม่รู้จักกินไม่รู้จักนอน

ซ่อนเสพ เมถุน

อารมณ์หมกมุ่น

เกลี้ยวกลาด ชาติคนพาล

;;;;;;;;;;