ความโกรธ
(มีโทษดังสนิม)
ความโกรธ เป็นโทษ ดังสนิม
สลายรอยยิ้ม สนิมใจ
ทำลายสติ คุณธรรมใหญ่
รู้หรือไม่ ทำลาย ความเป็นมนุษย์
พวกอมนุษย์ สติหลุด สติไม่มี
จึงไหลลี่ ไปตามกระแส กรรมวิบาก
ชีวิต ไม่เป็นตัวของตน จมปลัก
มีที่พัก..ที่ถาวร อบายภูมิ
ความโกรธ เปรียบได้ คล้ายไฟป่า
ทุกอย่างขวางหน้า สูญหายหมด
บุญบารมี สั่งสมไว้อย่างดี อด
ไม่ใสไม่สด..เหมือนเดิม
ความโกรธ ไม่ใช่กล้า แต่บ้าบิ่น
กล้าตัดสิน..ไป โดยไม่ไตร่ตรอง
ฆ่าผู้มีพระคุณได้ สยดสยอง
เพียงขัดข้อง ขัดใจ โทษะร้ายปานยักษ์
ความโกรธ ถ้าไม่รีบลด จะอดไม่ได้
ความโกรธเหมือนไฟ ไหม้ลุกลาม
การฝึกสติให้เย็น เป็นเหมือนน้ำ
เมตตายิ่งล้ำ ความเย็น
หลังความโกรธ ใจสลด ไม่สดชื่น
เหมือนต้นไม้ไม่ฟื้น เหี่ยวเฉา
อุปสรรคปัญหาน้อยใหญ่ ได้โอกาศเข้า
ความโกรธ คือความโง่เขลาแท้ๆ
ความโกรธ เข้าครอบงำ ทำใจมืด
ไม่ใช่จืด แต่ดำมืด ความโง่เง่า
ดับปัญญาคุณธรรม ของเก่า
เป็นคนเขลา จ้าวปัญหา ขยะสังคม
;;;;;;;;;;
