ธรรมทาน (ยอดแห่งทาน) อามิสทาน อภัยทาน และธรรมทาน การทำทาน เป็นงานชีวิต ควรศึกษา จะได้ ไม่ดูดาย สำคัญผิด ผู้เป็นบัณฑิต ชอบศึกษา พัฒนาตน

 ธรรมทาน
(ยอดแห่งทาน)

อามิสทาน อภัยทาน และธรรมทาน
การทำทาน เป็นงานชีวิต
ควรศึกษา จะได้ ไม่ดูดาย สำคัญผิด
ผู้เป็นบัณฑิต ชอบศึกษา พัฒนาตน

การศึกษาธรรมะ สำคัญนัก รู้จักทำความเห็นให้ตรง
ใจจะปรุโปร่ง โล่งเบา สุขสะบาย
บุญถล่มทะลัก มากันใหญ่
เป็นบุญกิริยาวัตถุสิบ ข้อสุดท้าย ทิฏฐุชุกัมม์

อามิสทาน คือการให้ วัตถุทาน๑๐อย่าง 
มีสิ่งต่างๆ ดังนี้..ข้าว น้ำ ผ้า ยานพาหนะ
ดอกไม้ของหอม ของลูบไล้ เครื่องย้อมทา
ที่นอนที่พักกายา ประทีปโคมไฟ ปัจจัยสี่

จุดประสงค์การให้ แบ่งได้เป็น ๔ อย่าง
หนึ่ง ปริจาคะ ให้เพื่อละวาง ความตระหนี่ 
สอง ปฏิการะ ตอบแทนคุณงามความดี
เช่นบุพการี ปูชนียาจารย์ เป็นต้น

สาม สังคหะ ให้เพื่อผูกมิตร ในทิศทั้งหลาย
ชีวิตย่อมพ้นภัย สะดวกสะบายในชีวี
สี่ อนุคหทาน เพื่อการอนุเคราะห์ ผู้ที่
 มีชีวีลำบาก ไม่อาจจักช่วยตนเองได้

 อามิสทาน การให้สิ่งของ ที่จับต้องได้
เกิดบุญขจัดกิเลสร้าย โลภะเหตุตระหนี่
อันเป็นอุปสรรคกั้น สำคัญ ทางความดี
อันเป็นทางที่ ให้สุขี สมปราถนา 

อภัยทาน คือการ..ให้ความปลอดภัย
สละความโกรธเสียได้ ใจจึงใส 
ดั่งมารดา ไม่ถือสาบุตรน้อย กลอยใจ
มารดาจึงใช่ มิตรแท้ในเรือน

ธรรมทาน คือการให้ สุดสูง
ให้ศรัทธา มีจิตมุ่ง พระรัตนตรัยในตัว
สละความหลง ใจปลดปลง กิเลสชั่ว
ใจหายมืดมัว ชีวิตพลิกผัน ธรรมทานสุดยอด

;;;;;;;;;; 

ธรรมทาน (ยอดแห่งการให้) อภัยทาน คือ การยกโทษ ไม่โกรธ ไม่เอาเรื่อง ทำตัวเหมือนเชื่อง สำรวมกายวาจา รักษามารยาท ไม่ขวางหูขวางตา นี่หละคือศีลลา อภัยทาน

ธรรมทาน
(ยอดแห่งการให้)

 อภัยทาน คือ การยกโทษ ไม่โกรธ ไม่เอาเรื่อง

ทำตัวเหมือนเชื่อง สำรวมกายวาจา

รักษามารยาท ไม่ขวางหูขวางตา

นี่หละคือศีลลา อภัยทาน

 การปล่อยสัตว์ปล่อยปลา ให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน นั้น
คนละเรื่องกัน กับอภัยทาน คิดให้ดี
การช่วยเหลือสรรพสัตว์พ้นภัย ด้วยใจเมตตาเหลือที่
ไม่อาจนิ่งดูดาย นี้ คือนิสัยโพธิสัตว์ 

คุณธรรมเมตตา สำหรับผู้มีจิตปราถนาดี

เห็นสรรพสัตว์นี้ เสมอญาติ

สุดสงสารทุกข์หลาย เหลือขนาด

เหมือนเห็นปลาตกขลัก ไม่อาจดูดาย

การไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ทำร้ายสัตว์ ศีลข้อที่หนึ่ง
มีอานิสงส์ซึ่ง ป้องกันภัย ในวัฏฏสงสาร
และได้สมบัติใหญ่ มากมาย ยิ่งกว่าทาน
ศีลเป็นห้วงสมบัติ อันตระการ โอฬารยิ่ง

การให้อภัย คือการไม่ทำร้ายสรรพสัตว์
มีอานิสงส์ชัด ใครๆไม่อาจทำร้าย
รวมไปถึง การไม่มีโรคภัย
ความแข็งแรงสมบูรณ์ของร่างกาย ลาภประเสริฐ

อภัยทาน สำคัญต่อร่างกาย
แต่อย่างไร ก็ไม่อาจเทียบได้ กับธรรมทาน
ซึ่งให้หนทางพ้นทุกข์ ตลอดกาล
การเข้าถึงพระรัตนตรัยนั้น สำคัญสุด

ธรรมทาน การให้กำลังใจ
เป็นหน้าทีใหญ่ ของกัลยาณมิตร 
นำพาหมู่คณะ ไปฝั่งพระนิพพาน เป้าหมายชีวิต
 กัลยาณมิตร จึงเป็นทุกสิ่งของพรหมจรรย์

ธรรมทาน  คือการให้ดวงปัญญา
สว่างจ้า รู้เห็นตามความเป็นจริง
ปัญญาเป็น เช่นตะเกียง เหนือทุกสิ่ง
เป็นผู้รู้เห็นยิ่ง ด้วยธรรมจักขุ ของธรรมกาย

;;;;;;;;;;