คนไม่ดี (ไม่เชื่อว่ามีกฎแห่งกรรม) อสัตบุรุษ คนไม่ดี ย่อมไม่อาจหนี นรก กฎแห่งกรรม ไม่มีตลก ปุถุชน คนรกโลก ลงนรกแน่

 คนไม่ดี
(ไม่เชื่อว่ามีกฎแห่งกรรม)

อสัตบุรุษ คนไม่ดี
ย่อมไม่อาจหนี นรก
กฎแห่งกรรม ไม่มีตลก
ปุถุชน คนรกโลก ลงนรกแน่

คน ปัญญาทราม
ย่อมแนะนำ ทางที่ไม่ควรแนะนำ
ทางโลกโลกีย์ ทางต่ำ
ทางบาปกรรม ตัณหาอุปาทาน

คน ปัญญาทราม
ย่อมประกอบกรรม ทำลายตน
ทำบาปหยาบช้า บุญไม่สน
ประมาทเหลือล้น ดื่มสุรา

คน ปัญญาทราม
ไม่รู้ความ พร่าประโยชน์ตน
ไม่ฟังคำพระ แสวงบุญกุศล
เป็นปุถุชน คนรกโลก

คน ปัญญาทราม
 ย่อมทำ ความประทุษร้าย
เป็นปุถุชน คนประมาทหลาย
ไม่กลัวตาย ไม่ใช่กล้า แต่บ้าบิ่น

พวกโจร เป็นเสนียดในโลก
ผุดจากนรก ทำให้โลกร้อน
คนดีใช้ขันติ ชนะแน่นอน
ไม่เดือดร้อน เป็นพระ ชนะมาร

ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ
รู้ทางเดิน ทางสายกลาง
มีศรัทธา รู้จักปล่อยวาง
มีสุขสมหวัง สมปราถนา ทุกประการ

;;;;;;;;;

เมื่อคนดีปรากฎ (หมู่ชนใสสดรื่นเริง) กลิ่นสัตบุรุษ หอมหวน ทวนลมได้ ฟุ้งกระจาย ยิ่งกว่าไม้ดอก หมู่ชน สุขใจนัก ยากบอก ทุกตรอก ซอกซอย รื่นเริง

 เมื่อคนดีปรากฎ
(หมู่ชนใสสดรื่นเริง)

กลิ่นสัตบุรุษ หอมหวน ทวนลมได้

 ฟุ้งกระจาย ยิ่งกว่าไม้ดอก

หมู่ชน สุขใจนัก ยากบอก

ทุกตรอก ซอกซอย รื่นเริง

สาธุชน หลุดพ้นได้

 ด้วยไม่ ถือมั่น

มีศรัทธา ในบุญ เป็นสำคัญ

จึงอดทนอดกลั้น ขันติ

คนโง่ รู้สึกว่าตนโง่

ก็ยังเป็นโล้ เป็นพายได้บ้าง

แต่คนโง่ อวดโต นี้โง่จัง

รู้ไว้บ้าง โง่จริงโง่จัง เหมือนอย่างโค

คนโง่ ใหญ่โต มีตำแหน่ง

ใจแล้ง ไร้น้ำใจ

ไม่สำเร็จประโยชน์ ใดใด

คนโง่ ไม่ควรได้ เป็นผู้นำ

คนโง่ มีความเพ่งโทษเป็นกำลัง

ชอบจัง ชอบจับผิด

แม้เขามี น้อยนิด

คอยคิด คอยเขี่ย หาเรื่องราว

อสัตบุรุษ แม้อยู่ใกล้

ไม่มีคนสนใจ คล้ายถูกกลืน

เหมือนลูกศร ยิงไปในกลางคืน

แม้คนเป็นหมื่นๆ ก็หาไม่เจอ

;;;;;;;;;;