เหย้าเรือนมีปัญหา (ขาดศรัทธาและกตัญญู) เหย้าเรือนปกครองไม่ดี ย่อมมีทุกข์ ไม่ใช่เรื่องสนุก การมีคู่ครอง มีความกตัญญู มีศรัทธา จึงต้อง คุณธรรมทั้งสอง เป็นของปัญญา

 เหย้าเรือนมีปัญหา
(ขาดศรัทธาและกตัญญู)

เหย้าเรือนปกครองไม่ดี ย่อมมีทุกข์

ไม่ใช่เรื่องสนุก การมีคู่ครอง

มีความกตัญญู มีศรัทธา จึงต้อง

คุณธรรมทั้งสอง เป็นของปัญญา

ครอบครัวไม่มีปัญหา กตัญญู มาก่อน
กตัญญูหรือไม่ แน่นอน ดูอัตตสุทธิ
เป็นผู้ฝึกตน คนฝึกใจ มีสติ
ไม่เป็นที่..หนักใจ ของพ่อแม่

การบำรุงบิดามารดา มาก่อน
อย่าเพิ่งรีบร้อน มีครอบครัว ท่านห้าม
ไม่ติดอบายมุข ไม่ชิงสุขก่อนห่าม
เลิศล้ำ รู้จักปฏิบัติธรรม แสวงบุญ

ปกครองตนไม่ได้ ทำอะไรก็มีปัญหา
ปกครองตน นั้นหนา คือคนมีสติ
ปกครองตน คือคนฝึกสมาธิ
เจริญสติ มิมีขาด ไม่ประมาทในชีวิต

ผู้ไม่ศรัทธา มีชีวาที่ประมาท
มีชีวาต ที่หลงไหล ในโลกโลกีย์
เป็นเหมือนไก่กา ไม่รู้สา ชีวี
เกิดมาเปล่าปลี้ ไม่อาจหนี คุกประหาร

 ผู้ไม่ศรัทธา เหมือนปลาในน้ำ
เป็นไปตาม กิเลสกรรมวิบาก
มีแต่ความทุกข์ สนุกสนาน ที่รู้จัก
พาครอบครัวทุกข์ยาก ลำบากลำบน

ครอบครัวมีปัญหา ด้วยว่าไม่กตัญญู
เป็นผู้ ไม่รู้ หาบารมีได้ที่ไหน
คนกตัญญู หาบารมีได้ง่ายๆ
บารมีไม่ได้อยู่ที่ไหน อยู่ปลายเท้าพ่อแม่

;;;;;;;;;;

ตัณหา (ยิ่งกว่ายาเสพติด) ความจน ทำคนเป็นทุกข์ในโลก คงตลก ถ้าใครยกความจนว่าดี ความสะดวกสะบาย ใครๆก็ต้องการมี ทานบารมี จึงเป็นบารมีที่..หนึ่ง

 ตัณหา
(ยิ่งกว่ายาเสพติด)

ความจน ทำคนเป็นทุกข์ในโลก

คงตลก ถ้าใครยกความจนว่าดี

ความสะดวกสะบาย ใครๆก็ต้องการมี

ทานบารมี จึงเป็นบารมีที่..หนึ่ง

การกู้หนี้ นี้ก็เป็นทุกข์ในโลก

เหมือนมีภูเขา อยู่บนอก ยกออกไม่ได้

กินก็ไม่ได้ นอนก็ไม่ใคร่หลับ กระสับกระส่าย

นอนฝันร้าย ด้วยใจ ไม่สงบ

เหย้าเรือน ที่ปกครองไม่ดี ย่อมมีทุกข์

ความพันผูก เหินห่าง หมางเมิน

 เหตุใหญ่ ไม่ดูแลบิดามารดา ห่างเหิน

และหลงเพลินทางโลก ชุ่มโชกโลกีย์

สังขาร นั้นเป็นทุกข์ อย่างยิ่ง

ทุกข์จริงๆ ด้วยมันไม่นิ่งไม่หยุด

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ทำทุกอย่าง ดังสมมุติ

แต่คนหลงเชื่ออุตลุด ว่าเป็นจริง

คนจึงติดตัณหา อุปาทาน

ก็ช่างมัน แม้มัน จะเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไป

แม้ตาย แล้วตกนรก หมกไหม้

ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงได้ สมใจ สมอยาก

ใจหยุด เป็นที่สุด ของความสุข

เป็นสุขสันโดษ อิ่มเอมปราโมทย์ ดุจเทวดา

ความสุขนี้ ยังแผ่ไปได้ ทั่วหล้า

ทำอากาศดินฟ้า ให้สดใส ปานในสวรรค์

สุขในตัณหา เพียงว่า ปานหิงห้อย

สุขทางธรรมเลิศลอย ปานพระอาทิตย์

สุขจากตัณหาอุปาทาน มันติด

แม้รู้ว่ามันมีพิษ แต่ก็อิดเอื้อน ประมาท

;;;;;;;;;;