แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ศรัทธา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ศรัทธา แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

วัฏสงสารเวียนว่าย (เกิดตายๆ ไม่รู้จักออก) วัฏสงสาร ตายเกิด ซ้ำซาก มีทุกข์หนัก ไม่รู้จัก ออก เกิดตายๆ คล้ายเล่น สัพยอก ถูกมารหลอก ด้วยเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด

วัฏสงสารเวียนว่าย
(เกิดตายๆ ไม่รู้จักออก)

วัฏสงสาร ตายเกิด ซ้ำซาก
มีทุกข์หนัก ไม่รู้จัก ออก
เกิดตายๆ คล้ายเล่น สัพยอก
ถูกมารหลอก ด้วยเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด
วนเวียนไป ในภูมิต่างๆ
ไปภูมิล่าง เกือบทั้งร้อย
 ทุกข์หนัก น้ำตานอง ซ้ำรอย
น้ำตาไม่น้อย มากล้ำกว่า น้ำสมุทร
มันเป็นกรรม จำต้องเกิด ชดใช้ 
กระทำ ดีร้าย ต้องรับ
กรรมดีมีสุข กรรมชั่วทุกข์หนัก
หนีไม่ได้ ต้องรับไว้ เป็นคล้ายเงา
ผู้มีศรัทธา มาคิดได้ 
 อดทนไป ใช้บาป สำหรับฝึก
ฝึกให้แกร่ง ให้กล้า ปานม้าศึก
ไม่มัวนึก น้อยใจ ในวาสนา
ทำบาปชั่วช้า..มา๑๐๐ปี 
 ยังมีสิทธิ์ที่ จะไปสวรรค์
 ได้สติ แสวงบุญสร้างบารมี เท่านั้น
สุดสำคัญ การทำพระนิพพานให้แจ้ง
 
   ;;;;;;;;;; 

วันอาทิตย์ที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2567

วันครอบครัว (สงกรานต์):: สิบสามเมษา มหา สงกรานต์ วันครอบครัวเบิกบาน พากันเข้าวัด ในโอกาสมงคล

วันครอบครัว
(สงกรานต์)

สิบสามเมษา มหา สงกรานต์
วันครอบครัวเบิกบาน พากันเข้าวัด  
เป็นประเพณี ของถิ่นพุทธศาสน์
ก่อเจดีย์ทราย รักษาศาสน์ สืบศรัทธา 
สรงน้ำพระ ชำระ มลทิน
ชีวิน มีสุขสมปราถนา
ครอบครัวอบอุ่น ด้วยบุญศรัทธา
มีกินมีใช้ทั่วหน้า และสามัคคี

แปลกนักเจดีย์ พุทธศาสน์
แม้บนสวรรค์ก็ไม่ขาด เจดีย์
ก่อนพระนิพพาน ทรงประทาน วจี
สร้างสถูปเจดีย์ ไว้ที่ ทางสี่แพร่ง
บรรจุ พระบรมสารีริกธาตุ
ผู้ศรัทธามี มากราบไหว้
จะได้อานิสงส์
 ตลอดไป
 สถิตย์คงไว้ คู่พระรัตนตรัย ตลอดกาล
การก่อเจดีย์ทราย ใจศรัทธา
 ไม่ธรรมดา มหามงคล
ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว บันดาลดล
ได้สร้างกุศล วันครอบครัว

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2566

แสวงบุญสร้างบารมี (ชีวีอุดมการณ์) ธรรมเหมือนห้วยน้ำ ไม่มีตม ให้แต่สุขบรม อย่างเดียว บุญ ให้แต่หวาน ไม่มีเปลี้ยว สุขอย่างเดียว อนันตกาล

 แสวงบุญสร้างบารมี
(ชีวีอุดมการณ์)

ธรรมเหมือนห้วยน้ำ ไม่มีตม
ให้แต่สุขบรม อย่างเดียว
บุญ ให้แต่หวาน ไม่มีเปลี้ยว
สุขอย่างเดียว อนันตกาล

อธรรม บาปหยาบช้า
สนองปราถนา ของอารมณ์
เป็นเหยื่อล่อให้ตาม แล้วถล่ม
คนนิยม สบอารมณ์ ปุถุชน
ตายลงนรก ก็ไม่ว่า
ขอให้ข้า ได้สุขสม
หลงตัณหา เพียงปานยาดม
เปรียบกับทุกข์ระทม ในอบาย
แสวงบุญสร้างบารมี หนีตัณหา 
เพื่อสุขสมข้างหน้า อนันตกาล
อดเปลี้ยว ไว้กินหวาน
อดทนอดกลั้น ขันติธรรม
แสวงบุญ สร้างบารมี
คือคนดี สงเคราะห์ สังคม
ทั้งตนและคนอื่นๆ สุขสม
รักใคร่เกลียวกลม สามัคคี
ศรัทธา พระศาสนา
สงเคราะห์ญาติกา จึงมี
ขจัดตัณหา ความตระหนี่
เศรษฐีใจบุญ ค้ำจุนสังคม
แสวงบุญ สร้างบารมี
ชีวี อุดมการณ์
สุขพร้อมหน้า เหมือนชาวสวรรค์
ธรรมชาติตระการ ปานเนรมิต

;;;;;;;;;;

วันเสาร์ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2566

วันธรรมชัย (บูชาไท้ ประกาศคุณ) ๒๗สิงหา วันธรรมชัย วันยิ่งใหญ่ วันสำคัญ กตัญญู เราเป็นหนี้ท่านหลาย ใครๆรู้ เราได้เป็นศิษย์มีครู คือท่าน

วันธรรมชัย
(บูชาไท้  ประกาศคุณ)

๒๗สิงหา วันธรรมชัย
วันยิ่งใหญ่ วันสำคัญ กตัญญู
เราเป็นหนี้ท่านหลาย ใครๆรู้
เราได้เป็นศิษย์มีครู คือท่าน
 ทำให้เรามีศรัทธา ในคุณพระรัตนตรัย
เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ เปรียบได้ ดังพ่อแม่
พระรัตนตรัย คือแก้วสารพัดนึกแท้ๆ
แม้แต่พ่อแม่ ยังให้ไม่ได้

คุณธรรมยิ่งใหญ่ ในตัวท่าน
ที่ผลักดัน ให้ท่านยิ่งใหญ่
ด้วยคุณธรรมนี้ จึงได้พบยายฯ
คุณธรรมนั้น ใช่ ความเคารพ นั่นเอง
ความเคารพ ทำให้อยากพบครู
ไม่อวดรู้ แต่อยากเรียนรู้ เป็นกำลัง
จึงออกติดตาม เหมือนโดนยาสั่ง
จนกระทั่ง สมใจตั้ง ได้พบยายฯ
มีคุณธรรม ความเคารพ น้อมนบได้
ใจต้องใส ผิดไปจากธรรมดานัก
จะต้องฝึกสติ เจริญภาวนา มาอย่างหนัก 
เหล้ายาปลาปิ้ง มักมาก ทิ้งหมด
อันคุณธรรม ความเคารพนี้ 
 มองข้าม ความไม่ดี ของเขา
แม้มากมาย ไม่ใส่ใจเอา
ยกความดีของเขา แม้น้อย
ความดี แม้เรามี มากมาย
ไม่พูดโม้ นิวาโต โอ่อวดอ้าง
แกล้งทำเป็นโง่ ตั้งใจฟัง
จิตเมตตา ตั้ง ไม่ขัดคอ
 
เป็นดังนาคา แม้พิษมาก อักโข
เลื้อยบ่อทำเดโช แช่มช้า
แมงป่องพิษน้อยยะโส แต่ดูท่า
 ชูแต่หางเอ็งอ้า อวดอ้างฤทธี
หลวงพ่อมีคุณธรรม ความเคารพ
จึงงามจบ บริสุทธิ สะอาด
เพื่อนฝูงทั้งรัก ทั้งขยาด
น่าประหลาด อย่างนี้ก็มี
ท่านเป็นเหมือนไข่ ในฝูงกา
พากันรักษา ปกป้อง
แม้มีคนพาล ใจดำ ระห่ำผยอง
ต้องข้ามพวกพ้อง เข้ามาแตะต้อง ไม่ได้เลย
นิวาโต ไม่คุยโวอวดอ้าง
มีทุกอย่าง แต่มีสักแต่มี
สันโดษสมถะ เต็มที่
พอใจในสิ่งที่ตนมี ตนควร
จึงฝักใฝ่ ใส่ใจ ความสะอาดระเบียบ
อย่างเนียบ เฉียบ อย่างยายฯสอน
ความสะอาดฯ เป็นพื้นฐานแน่นอน
ใจไม่มีร้อน เกิดสุขสันโดษ
เกิดปัญญาสว่างจ้า รู้เห็น
นี้ช่างเป็น รู้เห็นคุณค่า
ของคุณยายฯ จึงได้ กตัญญุตา
แม้ว่าคุณยายนั่นหนา ซ่อนดีเอาไว้

แปลกนัก ใครๆไม่ยักเห็น
นี้ช่างเป็น มีแต่หลวงพ่อ
ด้วยคุณธรรมเคารพ นี่ละหนอ
หลวงพ่อฯจึงขอ เป็นศิษย์ยายฯ

คุณธรรม ความเคารพ
จะพบในบุคคล ทนนั่งสมาธิ
ทุ่มชิวิต เอาเป็นกิจกรณีย์
ไม่ปล่อยใจ ให้หนี..ไกล ไปจากตน
ในโอกาศสำคัญ วันธรรมชัย
เราควรได้ น้อมรำลึกถึง
คุณอันประเสริฐ คนตลึง
ของบุคคลเป็นที่พึ่ง ของมวลชน
หลวงพ่อครูไม่ใหญ่ ใช่ หลวงพ่อธัมมชโย
๒๗ สิงหาคมปีนี้ วัดพระธรรมกายเติบโต เป็นอัศจรรย์
คุณธรรมยิ่งใหญ่ ที่อยู่ในใจ ของท่าน
มีมานาน ตั้งแต่ท่าน เป็นนักเรียนนักศึกษา
ผลักดันให้ท่าน แสวงหา ครูบาอาจารย์
ท่านด้นดั้น วิ่งพล่าน ค้นหา ทั่วทุกจังหวัด
วัดทุกวัด ทุกสำนัก ท่านรู้จัก 
สมใจยิ่งนัก เมื่อได้มารู้จักยายฯ
กตัญญู บูชาหลวงพ่อ
ที่ให้เราหนอ ศรัทธา ในวิชชาธรรมกาย
พระคุณล้นฟ้า สุดหาได้
ขอบูชาไท้ ด้วยการประกาศคุณ

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2566

โชคดีหลาย (ได้บูชาข้าวพระ) เผยแผ่ศาสนา รักษาพระศาสน์ ทุกข์โศกขจัด ให้สรรพสัตว์ทั้งผอง สรรพสัตว์ทั้งหลาย ใช่ ญาติพี่น้อง เคยเกี่ยวข้อง มีสายสัมพันธ์

โชคดีหลาย
(ได้บูชาข้าวพระ)

เผยแผ่ศาสนา รักษาพระศาสน์ 
 ทุกข์โศกขจัด ให้สรรพสัตว์ทั้งผอง
สรรพสัตว์ทั้งหลาย ใช่ ญาติพี่น้อง
เคยเกี่ยวข้อง มีสายสัมพันธ์
เผยแผ่ศาสนา สร้างบารมี
กิจกรณีย์ สะสมสะเบียง เลี้ยงชีวิต
เดินทางไกล เร็วไว สุดขีด
 ชีวิตมนุษย์น้อยนิด ได้สิทธิ์ แสวงบุญฯ
หลังตาย เวียนว่ายในวัฏฏะ
 ไม่อาจจะ กลับมาเกิดได้
 นักสร้างบารมี เลือกเกิดได้ตามใจ
ติดตามไท้ ไปสวรรค์ ชั้นดุสิต
พุทธศาสนา วิชชา พระพุทธเจ้า
ไม่ใช่ด้นเดา แต่จากการตรัสรู้
เห็นแจ้ง รู้แจ้ง ของพระบรมครู
 ทรงรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง
 พระ นักรบกองทัพธรรม
 มีศรัทธาล้ำ ทำพระนิพพานให้แจ้ง
 นำพาหมู่ญาติ บุญแสวง
 แกร่งกล้า ท้าพญามาร
 เป็นมนุษย์นั้น มันสุดยาก 
 รู้จัก รักตน อดทนอดกลั้น
ไม่หลงเหยื่อเบ็ด ของมาร
ติดตามมหาปูชนียาจารย์ สร้างบารมี 
ไม่ให้ห่าง ตามท่านให้ทัน
ปราบมาร ถึงที่สุดธรรม
บูชาข้าวพระ สำคัญ ต้องทำ
มีบุญใหญ่ค้ำ ชีวิตเลิศล้ำ สะบาย
มีแต่ทางนี้ ไม่มีทางอื่น
ชีวิตราบรื่น ชีวีปลอดภัย
ชีวิตในสังสารวัฏฏ์ ประมาทไม่ได้
ต้องใส่ใจ ประโยชน์ตน และท่าน
 สร้างบารมียากนัก มารขวาง
ขันติตั้ง ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป
ไปเป็นคณะ รักสามัคคี สู้ภัยได้
ติดตามไท้ มหาปูชนียาจารย์

;;;;;;;;;;

วันจันทร์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2566

ตระหนี่มีโลภะ (ศรัทธาไม่เกิด) ผู้โลภ ย่อมไม่รู้อรรถ รู้ไม่ชัด ไม่ซาบซึ้ง ถึงคำสอนสั่ง จึงไม่เกิดฉันทะ ได้แต่ฟัง สติไม่ตั้ง ไม่หยั่งลงสู่ศรัทธา

 ตระหนี่มีโลภะ
(ศรัทธาไม่เกิด)

ผู้โลภ ย่อมไม่รู้อรรถ
รู้ไม่ชัด ไม่ซาบซึ้ง ถึงคำสอนสั่ง
จึงไม่เกิดฉันทะ ได้แต่ฟัง
สติไม่ตั้ง ไม่หยั่งลงสู่ศรัทธา

ประมาทดูเบา ในคำสอน
ด้วยใจมีตะกอน ตัณหา
ยึดติดโลกภายนอก ที่หลอกตา
ชอบสนุกสนานเฮฮา ไปวันๆ
ผู้โลภ ย่อมไม่เห็นธรรม
ใจมืดดำ ไร้สติปัญญา
ขาดสติ มีความเห็น เป็นมิจฉา
ไม่ต่างจากไก่กา ปลาในน้ำ
โลภ ตระหนี่ มีแล้วไม่ให้
ไม่สละออกไป ใจจึงติดโลกโลกีย์
ใจไม่นุ่มนวล จึงไม่อาจหนี
อวดมั่งอวดมี ลาภยศสรรเสริญ
ความโลภครอบงำ เมื่อใด
มีใจต่ำใจดำ ขาดเมตตา
ดูดาย เห็นใครเดือดร้อน ไม่นำพา
สมน้ำหน้า สุขอุราสมใจ
โลกโลกีย์ ตัณหามี ไม่รู้
หลังตาย ทุกผู้ ไปสู่อบาย
น่าเวทนา สรรพสัตว์ทั้งหลาย
พากันเวียนว่าย ในอบายภูมิ
ความมืดมิด ย่อมมีเมื่อนั้น
เมื่อความโลภ..โมโทสัน ปรากฎ
ใจมืดสนิท ไม่ใสไม่สด
บังบด คุณธรรม คำสอน

;;;;;;;;;;