วันธรรมชัย (บูชาไท้ ประกาศคุณ) ๒๗สิงหา วันธรรมชัย วันยิ่งใหญ่ วันสำคัญ กตัญญู เราเป็นหนี้ท่านหลาย ใครๆรู้ เราได้เป็นศิษย์มีครู คือท่าน

วันธรรมชัย
(บูชาไท้  ประกาศคุณ)

๒๗สิงหา วันธรรมชัย

วันยิ่งใหญ่ วันสำคัญ กตัญญู

เราเป็นหนี้ท่านหลาย ใครๆรู้

เราได้เป็นศิษย์มีครู คือท่าน

 ทำให้เรามีศรัทธา ในคุณพระรัตนตรัย
เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ เปรียบได้ ดังพ่อแม่
พระรัตนตรัย คือแก้วสารพัดนึกแท้ๆ
แม้แต่พ่อแม่ ยังให้ไม่ได้

คุณธรรมยิ่งใหญ่ ในตัวท่าน

ที่ผลักดัน ให้ท่านยิ่งใหญ่

ด้วยคุณธรรมนี้ จึงได้พบยายฯ

คุณธรรมนั้น ใช่ ความเคารพ นั่นเอง

ความเคารพ ทำให้อยากพบครู

ไม่อวดรู้ แต่อยากเรียนรู้ เป็นกำลัง
จึงออกติดตาม เหมือนโดนยาสั่ง
จนกระทั่ง สมใจตั้ง ได้พบยายฯ

มีคุณธรรม ความเคารพ น้อมนบได้
ใจต้องใส ผิดไปจากธรรมดานัก
จะต้องฝึกสติ เจริญภาวนา มาอย่างหนัก 
เหล้ายาปลาปิ้ง มักมาก ทิ้งหมด

อันคุณธรรม ความเคารพนี้ 
 มองข้าม ความไม่ดี ของเขา
แม้มากมาย ไม่ใส่ใจเอา
ยกความดีของเขา แม้น้อย

ความดี แม้เรามี มากมาย

ไม่พูดโม้ นิวาโต โอ่อวดอ้าง
แกล้งทำเป็นโง่ ตั้งใจฟัง
จิตเมตตา ตั้ง ไม่ขัดคอ

 
เป็นดังนาคา แม้พิษมาก อักโข

เลื้อยบ่อทำเดโช แช่มช้า
แมงป่องพิษน้อยยะโส แต่ดูท่า
 ชูแต่หางเอ็งอ้า อวดอ้างฤทธี

หลวงพ่อมีคุณธรรม ความเคารพ
จึงงามจบ บริสุทธิ สะอาด
เพื่อนฝูงทั้งรัก ทั้งขยาด
น่าประหลาด อย่างนี้ก็มี

ท่านเป็นเหมือนไข่ ในฝูงกา
พากันรักษา ปกป้อง
แม้มีคนพาล ใจดำ ระห่ำผยอง
ต้องข้ามพวกพ้อง เข้ามาแตะต้อง ไม่ได้เลย

นิวาโต ไม่คุยโวอวดอ้าง
มีทุกอย่าง แต่มีสักแต่มี
สันโดษสมถะ เต็มที่
พอใจในสิ่งที่ตนมี ตนควร

จึงฝักใฝ่ ใส่ใจ ความสะอาดระเบียบ
อย่างเนียบ เฉียบ อย่างยายฯสอน
ความสะอาดฯ เป็นพื้นฐานแน่นอน
ใจไม่มีร้อน เกิดสุขสันโดษ

เกิดปัญญาสว่างจ้า รู้เห็น
นี้ช่างเป็น รู้เห็นคุณค่า
ของคุณยายฯ จึงได้ กตัญญุตา
แม้ว่าคุณยายนั่นหนา ซ่อนดีเอาไว้

แปลกนัก ใครๆไม่ยักเห็น

นี้ช่างเป็น มีแต่หลวงพ่อ
ด้วยคุณธรรมเคารพ นี่ละหนอ
หลวงพ่อฯจึงขอ เป็นศิษย์ยายฯ

คุณธรรม ความเคารพ

จะพบในบุคคล ทนนั่งสมาธิ
ทุ่มชิวิต เอาเป็นกิจกรณีย์
ไม่ปล่อยใจ ให้หนี..ไกล ไปจากตน

ในโอกาศสำคัญ วันธรรมชัย

เราควรได้ น้อมรำลึกถึง

คุณอันประเสริฐ คนตลึง

ของบุคคลเป็นที่พึ่ง ของมวลชน

หลวงพ่อครูไม่ใหญ่ ใช่ หลวงพ่อธัมมชโย

๒๗ สิงหาคมปีนี้ วัดพระธรรมกายเติบโต เป็นอัศจรรย์

คุณธรรมยิ่งใหญ่ ที่อยู่ในใจ ของท่าน

มีมานาน ตั้งแต่ท่าน เป็นนักเรียนนักศึกษา

ผลักดันให้ท่าน แสวงหา ครูบาอาจารย์

ท่านด้นดั้น วิ่งพล่าน ค้นหา ทั่วทุกจังหวัด

วัดทุกวัด ทุกสำนัก ท่านรู้จัก 

สมใจยิ่งนัก เมื่อได้มารู้จักยายฯ

กตัญญู บูชาหลวงพ่อ

ที่ให้เราหนอ ศรัทธา ในวิชชาธรรมกาย

พระคุณล้นฟ้า สุดหาได้
ขอบูชาไท้ ด้วยการประกาศคุณ

;;;;;;;;;;

วาจา (หน้าต่างของใจ) วาจา เป็น เช่นเดียวกับใจ เป็นหน้าต่างก็ใช่ ของใจ คือวาจา ใจคิดได้ ใกล้ไกล ระวังหนา ถ้าสติไม่รู้ท่า จะมีโทษ

 วาจา
(หน้าต่างของใจ)

วาจา เป็น เช่นเดียวกับใจ

เป็นหน้าต่างก็ใช่ ของใจ คือวาจา

ใจคิดได้ ใกล้ไกล ระวังหนา

ถ้าสติไม่รู้ท่า จะมีโทษ

เปล่งวาจางาม ยังประโยชน์สำเร็จ

เป็นเหตุ สร้างกำลังใจให้ผู้ฟัง

แม้ตนเอง ก็ได้ปีติ มีสุขัง

บุญไหลหลั่ง ยังประโยชน์ให้สำเร็จ

เปล่งวาจาชั่ว ร้อนตัว เดือดร้อน

สะท้อนถึงใจ ไม่ได้สติ

กรรมวิบาก ได้โอกาศ ตามราวี

คนพาล คนไม่ดี เข้าใกล้

คนโกรธนี้ มีวาจาหยาบ

คนฟังถึงกับ ระคายเคือง

คนดีไม่อยากเข้าใกล้ กลัวเปลือง

คนพาล ชอบหาเรื่อง เป็นธรรมดา

คนพูดไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรก

ใจสกปรก จึงพูดไม่จริง

ใจมืดใจดำ กลอกกลิ้ง

บาปเข้าสิง ดิ่งลงนรก

ใจสะอาด พึงรู้ด้วยถ้อยคำ

ใจมืดดำ คำพูดจะฟ้อง

กิจวัตรกิจกรรม เป็นเครื่องรับรอง

จะเข้าไปเกี่ยวข้อง พึงตรวจสอบให้ดี

ควรเปล่งวาจางาม เป็นประจำ

ซึ่งต้องมีสติล้ำ ในทุกคำพูด

ฝึกสติเป็นกิจวัตร ไม่มีหยุด

ทุกคำพูด ได้สติ ปีติเบิกบาน

;;;;;;;;;;

ความโกรธ (เป็นโทษ เหมือนไฟไหม้บ้าน) ฆ่าความโกรธเสียได้ ใจเป็นสุข คนรักสนุก ไม่มีสุข ด้วยขี้โกรธ ชอบสนุกสนาน นิสัยคนพาล เพ่งโทษ เหมือนมีผีโขมด สิงอยู่ ตาขุ่นขวาง

ความโกรธ
(เป็นโทษ เหมือนไฟไหม้บ้าน) 

ฆ่าความโกรธเสียได้ ใจเป็นสุข
คนรักสนุก ไม่มีสุข ด้วยขี้โกรธ
ชอบสนุกสนาน นิสัยคนพาล เพ่งโทษ
เหมือนมีผีโขมด สิงอยู่ ตาขุ่นขวาง

ความโกรธเป็นไฟ ใจจึงร้อนรน
ทุกข์ท่วมท้น เหมือนคน ถูกไฟไหม้
คุณสมบัติไม่เหลือ ไม่ตายก็เหมือนตาย
เหลือแต่ซาก เพียงสักคนเดินได้ เท่านั้น

ความโกรธ ท่านเปรียบไว้ คล้ายสนิมศัสตรา
สนิมหนา ชักออกมา ได้ยากอย่างนั้น
แม้มีวาสนา แต่ออกมา ไม่ทันการ
ปัญหาและอันตราย รอบด้าน จู่โจม

ความโกรธ มีโทษหลาย ทำลายลาภยศ
คนทั้งหมด ไม่อยากเข้าใกล้ หนีหายสิ้น
มีใจหยาบ กักขละ บ้าบิ่น
บ้าตัณหา ปัญญาสิ้น ทำลายตน

ฆ่าความโกรธเสียได้ จึงหายเศร้าโศก
ใจเป็นโรค ขาดบุญ อบอุ่นคลาย
ความโกรธ มีโทษเหมือนบ้าน ถูกไฟไหม้
บุญมีเท่าใด ไม่มีเหลือ

ความพินาศทั้งหลาย ล้วนใช่ มาจากความโกรธ
เหมือนมีผีโขมด ทำลายล้างอย่างนั้น
ความโกรธ มีโทษ เป็นอนันต์
แต่ยากมหันต์ จะขจัด หากขาดศรัทธา

ความโกรธ เหมือนไฟไหม้ แม้หายโกรธ
ใจสลด ความสดชื่นหาย
ทำลายตนนัก เหลือแต่ซาก ที่เดินได้
ความดีอุตส่าห์สะสมไว้ มลายสิ้น

ทางพระ ท่านให้ละความโกรธ ด้วยศีล
สำรวมกายวาจา เป็นอาจิน ให้เรียบร้อย
ไม่ให้มีช่องโหว่ รูรั่ว แม้แต่น้อย
ไม่ถอย เรื่องความสะอาด ระเบียบ และมารยาท

;;;;;;;;;;

ทำดีเข้าไว้ (สะดวกสะบายทุกประการ) :: การทำมาหากิน ดิ้นไปก็เท่านั้น ศรัทธาไม่มั่น ขยันอย่างไรก็ไปไม่รอด อาจมีเหยื่อมาร หลงมัน เดี๋ยวจอด ทางรอด ปลอดภัย มีแต่ทางสายกลาง

ทำดีเข้าไว้

(สะดวกสะบายทุกประการ)

ทุ่มเทชีวี ทำความดีเข้าไว้

อะไรๆ ที่ปราถนา จะมาเอง

บุญบันดาล จงเชื่อมั่น ทั้งเก่งและเฮง

 ทำใจให้ใสเป่ง ทุกอย่างเป็นไปเอง หลวงปู่ฯว่า

 การทำมาหากิน ดิ้นไปก็เท่านั้น

ศรัทธาไม่มั่น ขยันอย่างไรก็ไปไม่รอด
อาจมีเหยื่อมาร หลงมัน เดี๋ยวจอด
ทางรอด ปลอดภัย มีแต่ทางสายกลาง

ศรัทธามั่นแท้ ได้แก่ เป็นศีล

ไม่ต้องทำมาหากิน ก็มีกินมีใช้
เป็นศีล คือสะอาดทั้งสิ้น ทั้งนอกใน
กายวาจาสะอาดใส ให้อภัยได้ง่ายๆ

สะอาดภายใน ทะลุไปถึงภายนอก
จึงจะบอกได้ ว่าเป็นศีล
เหมือนคุณยายฯ รักสะอาดเป็นอาจิน
ท่านเป็นศีล วัดพระธรรมกาย จึงใหญ่โต

ทางสายกลาง ทางชีวิต
ทางของบรรพชิต คือ ศีลสมาธิปัญญา
ทางของฆราวาส คือ ทานศีลภาวนา
ท่านไม่ได้บอกว่า ให้ไปทำมาหากิน

ทางสายกลาง ทางบุญ ทางความดี
ทางเศรษฐีใจบุญ ค้ำจุนศาสนา
เกิดมาพร้อมสมบัติใหญ่ มารอถ้า
 ไม่ใช่คนธรรมดา มีทานศีลภาวนา มาก่อน

ชีวิตพระภิกษุ ผู้ประพฤติธรรม

ศีลสมาธิปัญญานำ ไม่ต้องทำอะไร

เหลือกินเหลือใช้ ไม่ว่าที่ไหนๆ

ไม่ใช่ขี้เกียจหลาย แล้วไปเบียดเบียนชาวบ้าน

ศีลเป็นห้วงสมบัติใหญ่ กินใช้ไม่หมด
สะอาดหมดจด มีระเบียบ และมารยาท
เมื่อเป็นศีล มีใจสดใส ไม่จนเด็ดขาด
ยังงามผุดผาด ด้วยมารยาท และผิวพรรณ

เราเกิดมาทำความดี เท่านี้หละ
นอกนั้นหนา มันเป็นไปเอง
ผู้ทำบาป คล้ายกับจะดี สุดท้ายเส็งเครง
 แพ้ภัยตนเอง เส็งเครง หลงเหยื่อมาร 

  

ในภาวะบ้านเมือง มีเรื่องราว
มีเรื่องอื้อฉาว เศรษฐกิจตกต่ำ
คนส่วนใหญ่ ยากไร้ หัวขมำ
แปลกล้ำ คนอยู่ในศีลในธรรม ไม่เป็นไร

;;;;;;;;;;

เป็นคนดี (มีสุขที่ยั่งยืน) เป็นคนดี จึงจะมีความสุข ที่ยั่งยืน จงลุกขึ้น ให้ฝืนใจ อดทนอดกลั้น เดินตามทางพระ ให้ละทางมาร อย่าปล่อยวันเวลาให้พ้นผ่าน โดยไม่ทันสั่งสมบุญ

เป็นคนดี
(มีสุขที่ยั่งยืน)

เป็นคนดี จึงจะมีความสุข ที่ยั่งยืน

จงลุกขึ้น ให้ฝืนใจ อดทนอดกลั้น
เดินตามทางพระ ให้ละทางมาร
อย่าปล่อยวันเวลาให้พ้นผ่าน โดยไม่ทันสั่งสมบุญ

เราเป็นคนดีหรือไม่ เช็คดูได้ มีอย่างต่ำ

คนดี มีคุณธรรม พื้นฐานสากล ๕ ประการ

 หนึ่ง รักความสะอาด สะอ้าน 

 สอง ในบ้านนอกบ้าน เป็นระเบียบเรียบร้อย

 สาม มีมารยาทนุ่มนวล ชวนมอง 
สี่ ต้อง ตรงต่อเวลา รักษากิจวัตรที่ดีงาม

ห้า สำคัญสุด ฝึกใจหยุด ฝึกสมาธิเป็นประจำ 

ใจปีติชุ่มฉ่ำ เมื่อได้ทำความดีสากล

รักความสะอาด ใจใสแจ่มจรัส สมบัติไหลมา

มันเป็นกฎแห่งกรรม ธรรมดา ธรรมชาติ

รักความสกปรก ใจสกปรก นรกถามหา เป็นวิบัติ

ชีวิตสุขสมมาด หรือข้องขัด อยู่ที่สะอาดหรือสกปรก

รักความเป็นระเบียบ เรียบร้อย ทำให้ใจสะบาย

มีกำลังใจ เปี่ยมล้น คนขยัน

กลายเป็นกิจวัตร ไม่ทำไม่ได้ ใจผูกพัน

ยิ่งทำยิ่งสนุกสนาน บุญบันเทิง

สะอาดและระเบียบ เป็นเครื่องหมาย ใจบริสุทธิ์

ใจนิ่งใจหยุด เพราะใจบริสุทธิ์นั่นเอง

บาปถูกขจัด เหลือแต่บุญไว้ ใจจึงใสเป่ง

ใจละเอียดนี้เอง ดูดสมบัติ ขจัดอุปสรรคได้

มีมารยาทงาม ทำใจให้นุ่มให้สูง

ด้วยหมายมุ่ง มองแต่ดี ที่เขามีอยู่

แม้เขาคิดร้าย ทำร้าย ให้อภัยทุกผู้

บุญไหลมาสู่ ไม่ขาดสาย ใจสว่าง

คนใจสูง มุ่งแต่รัก ไม่รู้จักเกลียดโกรธ

ใจจึงทั้งนิ่งและนุ่ม ใสสด สว่างไสว

ชีวิตจึงรุ่งโรจน์ โชติช่วง ยิ่งกว่าใคร

จงใส่ใจ มารยาทตน ทนคนให้ได้

การตรงต่อเวลา รักษากิจวัตรที่ดีงาม

ใจสะบายล้ำ มีสัจจะคุณธรรม ค้ำชู

เป็นที่เคารพเกรงใจ หมู่มารร้าย ไม่กล้าสู้

ประชาชนทุกผู้ ยกไท้ ไว้เหนือเศียร

การนั่งสมาธิเป็นประจำ ทำใจหยุดใจนิ่ง

ใจดิ่ง..เข้ากลาง สุขสว่าง สดใส

เกิดปัญญารู้แจ้ง ไม่เคลือบแคลง พระรัตนตรัย

ได้ที่พึ่ง อานุภาพยิ่งใหญ่ ไม่มีประมาณ

;;;;;;;;;;