ไม่มีโรค (ลาภอันประเสริฐ) ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ นั่นน่ะเลิศ แม้เกิดมาจน อดมื้อกินมื้อ ก็ยังถือว่า ดีล้น ดีกว่าคน..เจ็บไข้ กินไม่ได้นอนไม่หลับ

 ไม่มีโรค
(ลาภอันประเสริฐ)

ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ

นั่นน่ะเลิศ แม้เกิดมาจน

อดมื้อกินมื้อ ก็ยังถือว่า ดีล้น

ดีกว่าคน..เจ็บไข้ กินไม่ได้นอนไม่หลับ

มีสมบัติ มิอาจใช้ ตายทั้งเป็น
ยังมีทุกข์เข็ญ จากโรคภัย
ความไม่มีโรค จึงโชคใหญ่
ยังทำความดีได้ ไม่จำกัด

สมบัติเป็นวิบัติ เกิดโรคภัย
มีแล้วใช้ ทำบาปอกุศล
หรือหาสมบัติ ขัดกับหลักสาธุชน
คนชั่วหนีไม่พ้น แพ้ภัยตนเอง

กฎแห่งกรรม เป็นธรรมชาติ
คนชั่วไม่อาจ..หนีพ้น
ประพฤติดี ทั้งที่ลับที่แจ้ง เป็นกุศล
หนีไม่พ้น บุญบาป กำกับชีวิต

มีศีลบริสุทธิ์ ได้กายมหาบุรุษ สุดงาม
แข็งแรงล้ำ..เลิศ ประเสริฐนัก
อานิสงส์ของศีล ประจัก
ความทุกข์ยากลำบาก ห่างหาย

ความไม่มีโรคภัย โชคดีหลายสุดๆ
 กายมนุษย์สุดดี สร้างบารมีได้
กายมีโรค จึงเหมือนตาย
หาบุญไม่ได้ ตายทั้งเป็น

คนทั้งหลาย ใช้กายเหมือนทาส
ไม่ให้โอกาศ แสวงบุญสร้างบารมี
ผิดศีลธรรม นำโรคภัย สู่ชีวี
ทำลายกายี เหมือนผีบ้า 

;;;;;;;;;;

ศีล (ดีเหลือเกิน) ชีวิตไร้ศีล อยู่ร้อยปี มิมีความหมาย สู้ผู้มีศีลไม่ แม้อยู่ได้เพียงหนึ่งวัน ศีล คือการงดเว้น โดยตั้งใจสมาทาน หรือศีลนั้น เป็นศีลเป็น สมุจเฉตวิรัติ

 ศีล
(ดีเหลือเกิน)

ชีวิตไร้ศีล อยู่ร้อยปี มิมีความหมาย

สู้ผู้มีศีลไม่ แม้อยู่ได้เพียงหนึ่งวัน

ศีล คือการงดเว้น โดยตั้งใจสมาทาน

  หรือศีลนั้น ศีลเป็น สมุจเฉตวิรัติ

รักษาศีลในโลกนี้เท่านั้น สำคัญหลาย
จึงจะได้สมบัติใหญ่ อจินไตยทีเดียว
คนทั้งหลายไม่รู้ ไม่ได้เฉลียว
เป็นมนุษย์เสียเที่ยว น่าเสียดาย

ผู้มีศีลบริสุทธิ์ หลุดพ้นมือมาร
ไม่ไปคุกประหาร มารหาไม่เจอ
ศีลให้ความปลอดภัย ไม่มีใดเสมอ
เป็นเกราะแก้ว เลิศเลอ หาเสมอไม่ได้

ศีลนั้น เป็นเลิศ ส่วนปัญญาประเสริฐแท้
ชัยชนะ ย่อมถึงแก่..ผู้มีศีลและปัญญา
ไม่สู้ไม่หนี คือศีล แกร่งปานเหล็กกล้า
ทำดีเรื่อยไป คือปัญญา ชนะด้วยบารมี

มีศีลแค่ไหน รู้ได้ เมื่ออยู่ร่วมกัน
อดทนอดกลั้น ต่อกัน ได้แค่ไหน
คนไร้ศีล เข้ากับใครไม่ได้
มารยาทไม่ไหว เอาแต่ใจตน

ศีลยังประโยชน์ ทั้งหมด กระทั่งแก่
ศีลยังประโยชน์แท้ แน่นอน
รักษาศีลได้บุญ ทุกขั้นตอน
สำรวมกายวาจา ดับร้อน นอนเย็น

ศีลเป็นกำลัง เป็นอาวุธ สุดเปรียบ
กำลังใดใด ไม่อาจเทียบ กำลังบริสุทธิ์
เป็นเช่นมารดา รักษาบุตร
มีอานุภาพเหนือมนุษย์..มะนา

ศีล เป็นเครื่องประดับ ประเสริฐสุด
เป็นอาวุธ มหัศจรรย์
สวยด้วยศีล ทั้งสวยทั้งหอม ถึงสวรรค์
สุดอัศจรรย์ ศัตรูยอมพ่าย แพ้ภัยตน

;;;;;;;;;;

บุญขายไม่ได้ (ศรัทธาหลาย คนล้นวัด) วัดพระธรรมกาย ขายบุญ จริงหรือ คนสัตย์ซื่อ มีศรัทธา มาทำบุญ ส่วนคนกะล่อน มองย้อนศร ใจขุ่น ไม่ทำบุญ ด้วยไม่ศรัทธา ก็กล่าวหาไป

บุญขายไม่ได้
(ศรัทธาหลาย คนล้นวัด)

วัดพระธรรมกาย ขายบุญ จริงหรือ
คนสัตย์ซื่อ มีศรัทธา มาทำบุญ
ส่วนคนกะล่อน มองย้อนศร ใจขุ่น
ไม่ทำบุญ ด้วยไม่ศรัทธา ก็กล่าวหาไป 
 

ไม่ศรัทธา ทำบุญเอาหน้า นั่นหละซื้อบุญ

ใจยังขุ่น ไม่หาย ยังร้ายเหมือนเดิม
คนไม่กล้าเข้าหน้า คนระอาเพิ่ม
เป็นคนเดิม หรือยิ่งกว่า น่าเวทนาจริงๆ

 วัดกักตุน ใช้เงินทำบุญ ไม่เหมาะสม

พูดจาทับถม ปากคม เชือดเฉือน
มารศาสนา น่าระอา มาบิดเบือน
ก็ขอเตือน ระวังไว้หนา มหานรก

มารศาสนา ปากกล้า เท้าราน้ำ
ไม่ช่วยกันจ้ำ มีปาก ใช้ถากถาง
อีหอยหน้าวัด เหมือนกันชัด อารมณ์ค้าง
ถากถางทาง ลงนรก หมกไหม้
 

 บุญขายไม่ขาย ดูได้ ที่ศีล

ดูที่ถิ่น ที่อาศัย สะอาดสดใส หรือไม่

มีความเป็นระเบียบ เรียบร้อย ศิวิไลซ์

อย่าใส่ใจ กับวัดใหญ่ หรือเล็ก

ศีลนำศรัทธา มหาชน มาล้นวัด

 ยังสะอาด เป็นระเบียบ เรียบร้อยได้
มีมารยาท ต้อนรับ สดวกสบาย
แสนสุขใจ ปีติหลาย บอกได้ ว่าใช่เลย

ทุกคนสงบเสงี่ยม นั่งเอี้ยมเฟี้ยม คอย

สู้ไม่ถอย ปฏิบัติธรรม ตามคำครู

วัดพระธรรมกาย ได้พิสูจน์ ให้รู้

 พระนิพพาน มีอยู่ ภายในตน

;;;;;;;;;;

ศีลดีนัก (แต่ต้องรักษาให้เป็น) ศีล เป็นยอดวินัย ยกใจให้ใส และสูงส่งบริสุทธิ์ เป็นมนุส..สเทโว ไม่ใช่คนโตธรรมดา มีบุคคลิกสูงส่ง น่ากราบไหว้ บูชา หมู่พาลา แพ้ทาง หดหัวลดหาง หนีไป

 ศีลดีนัก
(แต่ต้องรักษาให้เป็น)

ศีล เป็นยอดวินัย ยกใจให้ใส และสูงส่งบริสุทธิ์

เป็นมนุส..สเทโว ไม่ใช่คนโตธรรมดา

มีบุคคลิกสูงส่ง น่ากราบไหว้ บูชา

หมู่พาลา แพ้ทาง หดหัวลดหาง หนีไป

ใครทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ประดุจทำร้ายมารดา

แผ่นดินแผ่นฟ้า ไม่อาจจะทนได้

เหมือนเถรเทวทัต ลัดลงอเวจีทันใด

ไฟนรกท่วมกาย อนันตกาล

ถ้าทุกคน เปี่ยมล้น ด้วยศีล๕

อากาศดินฟ้า จะสดใส

โลกและสวรรค์ ไม่ห่างกันไกล

สวยงามสดใส พอๆกัน

ความสงบร่มเย็น ที่ยั่งยืน

จะเกิดขึ้น เมื่อทุกคนมีศีล๕

อานุภาพของศีล ไม่ธรรมดา

แต่ยากนักหนา หลวงปู่ฯจึงลงมา ปราบมาร

ศีลธรรมเท่านั้น คือเครื่องป้องกันโลก

ให้พ้นทุกข์โศก ชาวโลกเป็นพี่น้องกัน

พระเจ้าจักรพรรดิ์ อุบัติ เชื่อมสมาน

สุขไม่มีประมาณ ปานสวรรค์

ศีล คือเกราะคุ้มภัย ได้อย่างดี

หมู่มารมารี แพ้พ่ายภัยตน

เกิดเจ็บป่วยไข้ เกิดอันตราย บัดดล

หนีไม่พ้น ภัยธรรมชาติ 

ศีล จะกลั่นใจ ให้ใสสะอาดบริสุทธิ์

ประดุจ..สังข์ขัด องอาจกล้าหาญ

มีพลังมาก ดังช้างสาร

เปี่ยมล้น ห้าวหาญ ปานราชสีห์

สันติภาพ จะมีขึ้น เมื่อคนตื่นศีล๕

แผ่นดินแผ่นฟ้า แจ่มจ้า สดใส

โลกและสวรรค์ ไม่ห่างกันไกล

เป็นชาวศิวิไลซ์ สวรรค์บนดิน

ความโกรธหมด เมื่อศีลสดใส

สง่างามเกินใคร สดใสผิวพรรณ

มีพลังยิ่งนัก สุดจักประมาณ

เป็นที่อัศจรรย์ อจินไตย

ศีลนั้นดีนัก แต่ต้องรู้จักรักษา

นั่นคือจะ..ต้องตั้งใจวิรัติ หรือละเว้น

ตั้งใจทุกวัน นึกทีละข้อ ขอเป็น

สะสมความเย็น สดใส ไปทุกวัน

;;;;;;;;;;

ศีลยอดเยี่ยม (ยิ่งใหญ่ ไม่มีใดเทียม) ศีล ยอดเยี่ยม ไม่มีใดเทียม ในโลก นี้ไม่ตลก พระพุทธองค์ ผู้ทรงตรัส ศีลห้า ให้ความเป็นมนุษย์ ประเสริฐสัตว์ ที่สามารถ แสวงบุญสร้างบารมีได้

 ศีลยอดเยี่ยม
(ยิ่งใหญ่ ไม่มีใดเทียม)

ศีล ยอดเยี่ยม ไม่มีใดเทียม ในโลก

นี้ไม่ตลก พระพุทธองค์ ผู้ทรงตรัส

ศีลห้า ให้ความเป็นมนุษย์มนา ประเสริฐสัตว์

ที่สามารถ แสวงบุญสร้างบารมีได้

ศีล มาจากคำว่า สิระ แปลว่ายอด

ผู้ใจบอด คนพาล ไม่มีศีล

ปราชญ์ ผู้ฉลาด เป็นอาจิน

รักษาศีล เท่าชีวี เหมือนจามรี รักขนหาง

ศีล มาจากคำว่าสิวะ แปลว่า ปลอดโปร่ง

หายใจโล่ง ไม่อึดอัดขัดข้อง

ไม่ร้อนใจ เย็นสะบาย อร่องฉ่อง

ผิวพรรณดังทอง ไร้ซึ่ง โรคภัยไข้เจ็บ

ศีล มาจากคำว่า ศีตละ  แปลว่าเย็น

ชีวิตไม่ลำเค็ญ อยู่เย็นเป็นสุข

มีกินมีใช้ แสนสะบาย หมดทุกข์

มีความสุข สมปราถนา ทุกประการ

คนติเตียน หนีไม่พ้น คนไม่มีศีล

ชื่อเสียงสิ้น เหม็นเน่า เจ้าคนพาล

ส่วนคนดีมีศีล สุขสำราญ

อิ่มเอิบเบิกบาน สราญรมย์

ผู้ไม่มีศีลไม่อาจหลบ พบแต่ความเสียใจ

ทั้งใน..โลกนี้ และโลกหน้า

ไปสู่อบาย หนีไม่พ้น คนพาลา

ทุกข์นักหนา หาที่เปรียบไม่ได้

ศีลเป็นความดี ด้วยเป็นผู้ที่ สำรวมในที่ทั้งปวง

ไม่ล่วง..ระเมิด ระมัดระวังกายวาจา

ย่อมเป็นที่รัก ของมนุษย์และเทวา

กลิ่นศีลหอมนักหนา เทวดาชอบนัก

ปราชญ์แท้ นั้นแน่ รักษาศีล

สำรวมกายวาจา เป็นอาจิน เป็นธรรมชาติ

น่าเลื่อมใสศรัทธา นุ่มนวลมารยาท

สมเป็นปราชญ์ ชาติอาชาไนย

ต้องการชื่อเสียงดี มีทรัพย์

และเมื่อแตกดับ ได้ไปสวรรค์

ให้รักษาศีลา ตั้งเป็นปณิธาน

รักษาให้มั่น ปานจามรีย์ รักขนหาง

ผู้รักษาศีล ย่อมมีมิตรมาก เฝ้ารักษา

แม้เทวดา ก็ลงมาปกป้อง

กลิ่นศีลนั้นหอมนัก ไปได้ไกล กลิ่นอื่นเป็นรอง

คนแซ่ซร้อง ปกป้องดูแล

บุคคลใด สำรวมกายวาจาใจ ไม่พูดพล่อย

ไม่พูดต่อยหอย ในเรื่องของตน

เป็นคนมีศีล ใจใส ไม่หม่น

มีสติไม่ลืมตน ไม่ลืมตัว

ผู้ไม่มีศีล แม้มีอายุเป็นร้อย ก็ไม่ค่อยสำคัญ

ส่วนผู้มีศีล เพียงหนึ่งวัน สำคัญกว่า

อานิสงส์ของศีล ของผู้กลับใจได้ ไม่ธรรมดา

เพียงวันเดียวเท่านั้นหละ จะไปสุคติได้

ศีลที่ปฏิบัติไว้ดี ในชาตินี้แล้ว

ย่อมเป็นแก้ว สารพัดนึก

สมบัติทั้งหลาย ย่อมได้มา เพียงว่าตรองตรึก

สุดที่ใครๆจะนึก..ได้ จะเข้าใจได้

ผู้มีศีลสมบูรณ์แล้ว ย่อมแคล้วจากมือมาร

หมดภัยพาล เกษมศานต์ ในกาลทุกเมื่อ

มีสมบัติอัศจรรย์ ทันใช้ อย่างเหลือเฟือ

ช่างเหลือเชื่อ ในอานุภาพของศีล

มีศีลและปัญญา ชนะทั้งเทวาและมนุษย์

ไม่มีหยุด กระทั่งชรา

ศีลเป็นกำลังไม่มีที่เปรียบ เลยหนา

ศีลา..ยังเป็นอาวุธ สุดวิเศษ

ศีล เป็นเครื่องประดับ มหัศจรรย์

ศีลเป็นเกราะคุ้มกัน ที่เลิศ

ศีล เป็นเสบียงเดินทาง ที่ประเสริฐ

ศีล เป็นเลิศ ในการนำทาง

ศีล เป็นดั่งมารดา ของธรรมะทั้งหลาย

เป็นประมุขใหญ่ ของธรรมทั้งปวง

ศีล เป็นดังสพาน มีคุณอนันต์ใหญ่หลวง

ศีลนำสุขทั้งปวงมาให้ได้ ในสัมปรายภพ

;;;;;;;;;;