ศีลดีนัก
(แต่ต้องรักษาให้เป็น)
ศีล เป็นยอดวินัย ยกใจให้ใส และสูงส่งบริสุทธิ์
เป็นมนุส..สเทโว ไม่ใช่คนโตธรรมดา
มีบุคคลิกสูงส่ง น่ากราบไหว้ บูชา
หมู่พาลา แพ้ทาง หดหัวลดหาง หนีไป
ใครทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ประดุจทำร้ายมารดา
แผ่นดินแผ่นฟ้า ไม่อาจจะทนได้
เหมือนเถรเทวทัต ลัดลงอเวจีทันใด
ไฟนรกท่วมกาย อนันตกาล
ถ้าทุกคน เปี่ยมล้น ด้วยศีล๕
อากาศดินฟ้า จะสดใส
โลกและสวรรค์ ไม่ห่างกันไกล
สวยงามสดใส พอๆกัน
ความสงบร่มเย็น ที่ยั่งยืน
จะเกิดขึ้น เมื่อทุกคนมีศีล๕
อานุภาพของศีล ไม่ธรรมดา
แต่ยากนักหนา หลวงปู่ฯจึงลงมา ปราบมาร
ศีลธรรมเท่านั้น คือเครื่องป้องกันโลก
ให้พ้นทุกข์โศก ชาวโลกเป็นพี่น้องกัน
พระเจ้าจักรพรรดิ์ อุบัติ เชื่อมสมาน
สุขไม่มีประมาณ ปานสวรรค์
ศีล คือเกราะคุ้มภัย ได้อย่างดี
หมู่มารมารี แพ้พ่ายภัยตน
เกิดเจ็บป่วยไข้ เกิดอันตราย บัดดล
หนีไม่พ้น ภัยธรรมชาติ
ศีล จะกลั่นใจ ให้ใสสะอาดบริสุทธิ์
ประดุจ..สังข์ขัด องอาจกล้าหาญ
มีพลังมาก ดังช้างสาร
เปี่ยมล้น ห้าวหาญ ปานราชสีห์
สันติภาพ จะมีขึ้น เมื่อคนตื่นศีล๕
แผ่นดินแผ่นฟ้า แจ่มจ้า สดใส
โลกและสวรรค์ ไม่ห่างกันไกล
เป็นชาวศิวิไลซ์ สวรรค์บนดิน
ความโกรธหมด เมื่อศีลสดใส
สง่างามเกินใคร สดใสผิวพรรณ
มีพลังยิ่งนัก สุดจักประมาณ
เป็นที่อัศจรรย์ อจินไตย
ศีลนั้นดีนัก แต่ต้องรู้จักรักษา
นั่นคือจะ..ต้องตั้งใจวิรัติ หรือละเว้น
ตั้งใจทุกวัน นึกทีละข้อ ขอเป็น
สะสมความเย็น สดใส ไปทุกวัน
;;;;;;;;;;
