วัฏสงสารเวียนว่าย (เกิดตายๆ ไม่รู้จักออก) วัฏสงสาร ตายเกิด ซ้ำซาก มีทุกข์หนัก ไม่รู้จัก ออก เกิดตายๆ คล้ายเล่น สัพยอก ถูกมารหลอก ด้วยเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด

วัฏสงสารเวียนว่าย
(เกิดตายๆ ไม่รู้จักออก)

วัฏสงสาร ตายเกิด ซ้ำซาก

มีทุกข์หนัก ไม่รู้จัก ออก

เกิดตายๆ คล้ายเล่น สัพยอก

ถูกมารหลอก ด้วยเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด

วนเวียนไป ในภูมิต่างๆ

ไปภูมิล่าง เกือบทั้งร้อย

 ทุกข์หนัก น้ำตานอง ซ้ำรอย

น้ำตาไม่น้อย มากล้ำกว่า น้ำสมุทร

มันเป็นกรรม จำต้องเกิด ชดใช้ 

กระทำ ดีร้าย ต้องรับ

กรรมดีมีสุข กรรมชั่วทุกข์หนัก

หนีไม่ได้ ต้องรับไว้ เป็นคล้ายเงา

ผู้มีศรัทธา มาคิดได้ 

 อดทนไป ใช้บาป สำหรับฝึก

ฝึกให้แกร่ง ให้กล้า ปานม้าศึก

ไม่มัวนึก น้อยใจ ในวาสนา

ทำบาปชั่วช้า..มา๑๐๐ปี 

 ยังมีสิทธิ์ที่ จะไปสวรรค์

 ได้สติ แสวงบุญสร้างบารมี เท่านั้น

สุดสำคัญ การทำพระนิพพานให้แจ้ง

 

   ;;;;;;;;;; 

เกิดมานี้ (ไม่มีอย่างอื่น สร้างบารมี) :: มุ่งสร้างบารมี แล้วทุกอย่างจะดีเอง เหมือนชาวนาคนเก่ง ปลูกข้าว อยากได้ผล ต้องเริ่มต้น ปลูกเอา ส่วนชาวเรา มุ่งสร้างบารมี เพื่อมีสุขสม

เกิดมานี้
(ไม่มีอย่างอื่น สร้างบารมี)

มุ่งสร้างบารมี แล้วทุกอย่างจะดีเอง
เหมือนชาวนาคนเก่ง ปลูกข้าว
อยากได้ผล ต้องเริ่มต้น ปลูกเอา
ส่วนชาวเรา มุ่งสร้างบารมี เพื่อมีสุข 

วาสนาบารมี เหมือนที่ต้นกัลปพฤกษ์

บันดาลให้ ได้ตามใจนึก อย่างนั้น
ทางพุทธศาสนา ถือวาสนา สุดสำคัญ
เราเกิดมานี้นั้น มาสร้างบารมี

ไม่สร้างบารมี แล้วเกิดมานี้ มาทำอะไร
เทวดาสุดเสียดาย แทนมนุษย์
บนสวรรค์ ใช้วาสนากัน สุดๆ
ใช้หมดก็มุด หลุดจากสวรรค์

อาจหล่นลงไป ที่อบายภูมิ
เมืองมนุษย์ แม้เป็นที่ลุ่ม แต่มายากยิ่งกว่ายาก
น้ำรอดรูเข็ม ยังมีโอกาศมากกว่านัก
แต่มนุษย์ ไม่รู้จัก ตักตวง

เป็นนักสร้างบารมีได้ บุญหลายแท้ๆ
 ตั้งแต่หนุ่มจนแก่ ทำแต่ประโยชน์
ประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน พร้อมหมด
การงานไม่มีโทษ สดใสแท้ๆ 

 คนมีบารมีอยู่ที่ใด อะไรก็ดูดี ไปหมด

ธรรมชาติใสสด งดงาม 

ข้าวปลา น้ำท่า ก็ตาม

งามประเพณี สามัคคี แน่นแฟ้น

ปัญหามี แก้ได้ ไม่เดือดร้อน

คำสอนของพระฯ นำมา ปฏิบัติ

สะอาด ระเบียบ มารยาท

ไม่ลุแก่อำนาจ บาท ใหญ่

นักสร้างบารมี ไม่มี หน่าย

 มั่นหมาย ขยันสร้าง ทางบารมี 

อยู่บนสวรรค์ ยังมี สติดี

เจริญสมาธิ แม้เป็นที่ อย่างนั้น

ใจปีติ บันดาลให้มี ทุกสิ่ง

อานุภาพยิ่ง ป้องกันภัย ในวัฏสงสาร

บารมีสิบทรรศ ใช้ขจัด หมู่มาร

ศัตรูโรมรัน แพ้ใจ กลายเป็นมิตร

;;;;;;;;;;

สภาวะของพระ (ไม่ใช่เรื่องน่าตลก) :: ผู้ไม่รู้ มองดูพระ จะรู้สึกตลกและประหลาดใจ ด้วยการแต่งกาย และพฤติกรรมแตกต่างไป จากคนอื่นๆมาก

สภาวะของพระ
(ไม่ใช่เรื่องน่าตลก)

ผู้ไม่รู้ มองดูพระ จะรู้สึกตลกและประหลาดใจ
ด้วยการแต่งกาย และพฤติกรรมแตกต่างไป จากคนอื่นๆมาก
ไม่ทำการงาน เที่ยวขอทาน งอมือกวัก
แต่ก็แปลกนัก มีคนถวาย อย่างไม่ลืมหูลืมตา

ด้วยเชื่อมั่นว่า เราเกิดมา เพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง

อันเป็นแหล่ง ปลอดภัย ไม่ต้องเวียนว่ายในวัฏสงสาร

นิพพานสุขอมตะ ส่วนวัฏฏะมีทุกข์มาก ไม่อาจจักประมาณ

ถูกลงทัณฑ์ และถูกประหาร นับครั้งไม่ถ้วน

มนุษย์ เหมือนกันสุด กับนักโทษชั้นดี
เขาลองปล่อยให้มี..อิสระ เป็นระยะสั้นๆ
ถ้าใครดีจริงๆ มีสติไม่ประมาท ก็พ้นบ่วงมาร
แต่คนส่วนใหญ่ ไม่ผ่าน เกือบร้อยทั้งร้อย

เทวดาบนสวรรค์ เหมือนกันกับ นักโทษลี้ภัย
รอจะถูกอุ้มฆ่าเมื่อใด อยู่ไปอย่างนั้น
ถ้ามัวเมาประมาท บุญหมด ตกสวรรค์
เหมือนนักโทษประหาร ยากจะรอด

การทำพระนิพพานให้แจ้ง แสดงด้วยสมาธิ

ศัตรูตัวดี คือกามคุณ
ติดใจในโลกธรรม ใจต่ำ หัวหมุน
ไม่ศรัทธาในบุญ เห็นเงินเป็นพระเจ้า

 กายภายในของสรรพสัตว์ น่าอัศจรรย์เป็นกายมนุษย์
ต่างกันมากสุด..ที่กายหยาบ สมกับกรรมวิบาก
มีภพภูมิ และสภาวะความเป็นอยู่ ต่างกันมาก
เพราะกรรมวิบาก จัดสรร ท่านทำเอาไว้

ที่น่าอัศจรรย์ใจ กายภายใน๑๗กาย ต่างอยู่ในท่านั่งสมาธิ
แสดงว่าชีวีเรานี้ นั่งสมาธิ เป็นธรรมชาติ
กายที่อยู่ในใน ยิ่งสดใสสะอาด
ในสุด เป็นธรรมกาย กระจ่างชัด พระรัตนตรัย ในตัว

ชุดที่สวมใส่ สุดท้าย กลายเป็นจีวร
เป็นภาพสะท้อน ให้เห็น เช่นพระสงฆ์ในปัจจุบัน
ที่คนทั้งหลาย เห็นเป็นแปลก น่าขัน
 คนทั้งหลายนั้น..ต่างหาก ลืมตนตีจาก ภาวะเดิม

เหมือนคนบ้า ชี้หน้าคนดี
แล้วหัวเราะระเริงรี่ ว่าพระนี้ เป็นบ้า
ไม่ทำการทำงาน เอาเปรียบชาวบ้าน เขาด่า
และยังว่า ขาดความรับผิดชอบ ต่อครอบครัว

พระจึงเป็น เช่นคุณหมอ ผู้รักษา
โรคบ้า ทุกข์นักหนา ให้กับมนุษย์และเทวา
 พาเดินตามทางสายกลาง หวังให้ปวงประชา
ตั้งหน้า แสวงบุญ สร้างบารมี

ดังนั้นชุดไตรจีวรนั้นแน่ เป็นของแท้ธรรมชาติ
ของผู้เว้นขาด กามคุณ
สวมใส่แล้วมีสติ มุ่งมั่นเต็มที่ แสวงบุญ
และเร่งลุ้น สร้าง ทางบารมี

;;;;;;;;;;

ไม่สร้างบารมี (แล้วเกิดมานี้จะทำอะไร) :: บารมีไม่สร้างไม่ได้ ตายแน่ ไม่มีแต่ ตายแน่ๆ เวียนว่ายตายเกิด เว้นไว้ผู้สร้างบารมี ที่ประเสริฐ จะไปเกิด ในวงบุญพิเศษ เขตดุสิตบุรี

ไม่สร้างบารมี

(แล้วเกิดมานี้จะทำอะไร)

บารมีไม่สร้างไม่ได้ ตายแน่

ไม่มีแต่ ตายแน่ๆ เวียนว่ายตายเกิด

เว้นไว้ผู้สร้างบารมี ที่ประเสริฐ

จะไปเกิด ในวงบุญพิเศษ เขตดุสิตบุรี

สร้างบารมีได้ง่ายๆ สมัยนี้

ติดตามมหาปูชนียาจารย์

เข้าวัดปฏิบัติธรรม ตามท่าน

มีหมู่คณะพึ่งพากัน ไม่ยั่น หมู่มาร

คนดีนอกวัด มีน้อยนัก สักเท่าเขาวัว

ที่ไม่เมามัว จักได้ ไปสวรรค์

อยู่เฉยๆ เสวยผลบุญกัน เท่านั้น

นอกนั้น มากนัก จักไปสู่อบาย เปรียบได้ขนวัว

เมื่อบุญหมด ก็ลด ตกต่ำ

หัวขมำลงอบาย ไม่มีเหลือ

เข้าสู่วงจรอุบาท วัฏจักร เป็นเบือ

ไม่รู้ใต้เหนือ วนไป ไม่จบสิ้น

บารมีหรือ ก็คือสะเบียงเดินทางไกล

ในวัฏสงสาร

มีอยู่๑๐ประการ

อันสำคัญ ต่อการดำรงชีวิตหลังตาย

หนึ่งทานบารมี ทำให้ มีกินมีใช้

สอง ทำให้ปลอดภัย คือศีลบารมี

สาม ห่างไกลกามคุณ คือเนกขัมมบารมี

สี่ มีความรู้ความสามารถดี คือปัญญาบารมี

ห้า วิริยบารมี คนดีที่กล้าหาญ

หก ขันติบารมี คนดีที่กล้าแกร่ง

เจ็ด สัจจบารมี คนศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์แรง

 แปด เข้มแข็งอุดมการณ์ อธิษฐานบารมี

เก้า เมตตาบารมี เป็นที่พึ่ง

ประหนึ่ง พระโพธิสัตว์ 

สิบ อุเบกขาบารมี ยุติธรรม เพื่อส่ำสัตว์

มีอานุภาพปฏิบัติ ขจัดมาร

;;;;;;;;;;

เป็นพระ (เหมือนกับว่ายน้ำเป็น) :: ชีวิตหลังตาย เวียนว่าย วัฏสงสาร ยากเกิดใหม่ได้นั้น นานแสนนาน และน่าสงสาร ล้วนหันหน้าลงอบาย

เป็นพระ
(เหมือนกับว่ายน้ำเป็น)

ชีวิตหลังตาย

เวียนว่าย วัฏสงสาร

ยากเกิดใหม่ได้นั้น นานแสนนาน

และน่าสงสาร ล้วนหันหน้าลงอบาย

เป็นสัตว์เดรัจฉาน

เปรต อสุรกาย สัตว์นรก

แม้พระเตมีย์ ก็เพิ่งพ้นขึ้นมา หยกๆ

ขนาดอยู่บนโลก ระลึกชาติได้

พระองค์ ลงนรก๘๔๐๐๐ปี

เข็ดเหลือที่ อกสั่นขวัญหาย

จึงแกล้งทำเป็นเปลี้ย ลุกไม่ได้

เป็นใบ้บ้า ปัญญาอ่อน

ชีวิตครองเรือน

เหมือนคนตกน้ำ กามคุณ

มีทุกข์หัวหมุน

วุ่นวาย ด้วยว่ายน้ำไม่เป็น

ไม่มีใครช่วยใครได้

ยากหลาย มีทุกข์เข็ญ

กระเสือกกระสน เลือดตา แทบกระเด็น

อยู่ไป คล้ายดังเช่น ปลาคุ้นน้ำ

พระ เป็นผู้ละ ฆราวาส

มาฝึกหัด เคร่งครัด ดัดนิสัย

ตัดกิเลส ตัดเหตุ อาลัย

ทำประโยชน์ใหญ์ ให้แก่หมู่ชน

ไม่บวชพระ

จะสงเคราะห์ญาติกา ไม่ได้

 ช่วยคนตกน้ำไม่ไหว

ถ้าว่ายน้ำไม่เป็น

ฆราวาสทั้งหลาย

กำลังแหวกว่าย ในทะเลกามคุณ
กระเสือกระสน ทนทารุน

ทุกข์หัวหมุน เหมือนคนตกน้ำ

บวชพระ

เพื่อมา สร้างบารมี
สู้กับกิเลสมาร กาลี
และปราบทิฏฐิ คนอวดดีทั้งหลาย

บวชพระ เพื่อยกญาติกา
ออกจากอบาย
เพียงอนุโมทนา ก็ได้บุญง่ายๆ
บิดามารดาได้ ถึง๓๒ กัป

เกิดศรัทธา ในมหาชน
พ้นวังวน วัฏสงสาร
ช่วยสรรพสัตว์ พ้นมือมาร
มีคุณมหาศาล การบวชพระ

;;;;;;;;;;