วัฏสงสารเวียนว่าย (เกิดตายๆ ไม่รู้จักออก) วัฏสงสาร ตายเกิด ซ้ำซาก มีทุกข์หนัก ไม่รู้จัก ออก เกิดตายๆ คล้ายเล่น สัพยอก ถูกมารหลอก ด้วยเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด

วัฏสงสารเวียนว่าย
(เกิดตายๆ ไม่รู้จักออก)

วัฏสงสาร ตายเกิด ซ้ำซาก

มีทุกข์หนัก ไม่รู้จัก ออก

เกิดตายๆ คล้ายเล่น สัพยอก

ถูกมารหลอก ด้วยเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด

วนเวียนไป ในภูมิต่างๆ

ไปภูมิล่าง เกือบทั้งร้อย

 ทุกข์หนัก น้ำตานอง ซ้ำรอย

น้ำตาไม่น้อย มากล้ำกว่า น้ำสมุทร

มันเป็นกรรม จำต้องเกิด ชดใช้ 

กระทำ ดีร้าย ต้องรับ

กรรมดีมีสุข กรรมชั่วทุกข์หนัก

หนีไม่ได้ ต้องรับไว้ เป็นคล้ายเงา

ผู้มีศรัทธา มาคิดได้ 

 อดทนไป ใช้บาป สำหรับฝึก

ฝึกให้แกร่ง ให้กล้า ปานม้าศึก

ไม่มัวนึก น้อยใจ ในวาสนา

ทำบาปชั่วช้า..มา๑๐๐ปี 

 ยังมีสิทธิ์ที่ จะไปสวรรค์

 ได้สติ แสวงบุญสร้างบารมี เท่านั้น

สุดสำคัญ การทำพระนิพพานให้แจ้ง

 

   ;;;;;;;;;; 

วิสาขบูชา (วันมหากรุณาพระนิพพาน):: วิสาขบูชา วันมหา กุศล วันมงคล ของสรรพสัตว์

วิสาขบูชา
(วันมหากรุณาพระนิพพาน)

วิสาขบูชา วันมหากุศล

วันมหามงคล ของสรรพสัตว์

พระพุทธเจ้า ของเรา อุบัติ

ตรัสรู้ และ ปรินิพพาน

แปลกดี ที่กาลทั้งสาม

ไม่เหลื่อมล้ำ ประจำ อยู่ในวัน

 ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 นั้น

โลก และสวรรค์ เหมือนกัน แสวงบุญ

ชาวสวรรค์ บูชา มหาจุฬามณี

พระเจดีย์ พระบรมสารี ริกธาตุ

องค์อินทร์ แสดงวาทะ ไม่ประมาท

เทวดาทั่วชั้นฟ้า ไม่ขาด แสวงบุญ

เหล่าเทวดา อิจฉา พวกมนุษย์

โอกาสดีสุดสุด มนุษย์ แสวงบุญได้ง่ายๆ

แต่น่าเวทนา มัวเมาหากิน กันอยู่ได้
คนทั้งหลาย บ้าหาทรัพย์ กับดักมาร

ปรโลก รอรับโชค ในวันนี้ 

ทั่วทุกที่ ยินดี ปรีดา ตั้งตาคอย

หมู่มนุษย์ เหมือนไก่ ได้พลอย

เขี่ยทิ้งจ้อย โง่หลาย ไม่รู้จักบุญ

วิสาขบูชา วันมหากรุณา พระนิพพาน 

 แผ่บุญญาใหญ่ ไพศาล กู้ธาตุธรรม
ส่ำสัตว์ ไร้ศรัทธา น่าสงสารล้ำ
  เดินตามกัน สู่คุกประหาร ไม่รู้เรื่อง

;;;;;;;;;;

ศีลดี (ดูได้ที่มีมิตรมาก) ศีลไม่รักษา ย่อมถูกว่าถูกตำหนิ อีกทั้งชื่อเสียงไม่ดี เป็นที่ครหา ใครๆไม่อยากเข้าใกล้ หนีหน้า อีกทั้ง ทำหมู่คณะ ให้แตกแยก

 ศีลดี
(ดูได้ที่มีมิตรมาก)

ศีลไม่รักษา ย่อมถูกว่าถูกตำหนิ

อีกทั้งชื่อเสียงไม่ดี เป็นที่ครหา

ใครๆไม่อยากเข้าใกล้ หนีหน้า

อีกทั้ง ทำหมู่คณะ ให้แตกแยก

ส่วนผู้รักษาศีล ย่อมได้ยินคำชม
เป็นที่นิยม มีชื่อเสียงดี
มีมารยาทงาม ผู้คนติดตาม ไม่หนี
ทำหมู่คณะสามัคคี ไพรีพ่าย

คนเขลาเบาปัญญา รักษาศีลไม่ดี
ถูกติเตียนในโลกนี้ มีอบายเป็นที่ไป
ใจย่อมหดหู่ ไม่ว่าไปอยู่ที่ไหนๆ
ทั้งชาตินี้และชาติต่อๆไป ไม่สิ้นสุด

สำรวมในที่ไหนๆ ชื่อว่าได้ทำความดี
การรักษาศีลนี้ เป็นความดียิ่ง
คือเกิดบุญ อันเป็นเครื่องหนุน ชีวิตจริง
ศีล จำเป็นยิ่ง เหมือนแผ่นดิน

ผู้เป็นพหูสูต ขาดศีลไม่ได้ ใบลานเปล่า
เป็นคนเน่า..ใน ใครๆก็ตำหนิ
เสียดายมีความรู้ แต่ไม่สู้รักษาศีลให้ดี
กลายเป็นคนที่ รู้มาก ปากไว

ผู้ปราถนาในทรัพย์ สรรเสริญ และสวรรค์
เพียงตั้งใจมั่น รักษาศีล
หมั่นสำรวม กายวาจา เป็นอาจิน
จะสมถวิล ทุกประการ

ผู้มีศีล สังเกตได้ ไม่ไร้มิตร
เป็นความงามสนิท ทุกคนอยากชิดใกล้
ไม่อยากจาก สุขนัก สุขใจ
ผู้มีศีล หอมหลาย เทวดาชอบ

;;;;;;;;;;

แสวงบุญเท่านั้น (ไปสวรรค์ได้) ตายแล้ว ได้ไปสวรรค์ ใฝ่ฝันกันนัก แต่สุดยาก เพราะไม่อาจละจาก ความเพลิน สุขโลกีย์ สุขนิดๆ แต่พิษ เหลือเกิน ติดความเพลิน จึงประมาท ขาดแสวงบุญ

 แสวงบุญเท่านั้น
(ไปสวรรค์ได้)

ตายแล้ว ได้ไปสวรรค์ ใฝ่ฝันกันนัก

แต่สุดยาก เพราะไม่อาจละจาก ความเพลิน

สุขโลกีย์ สุขนิดๆ แต่พิษ เหลือเกิน

ติดความเพลิน จึงประมาท ขาดแสวงบุญ

จะไปสวรรค์ สำคัญที่สัจจะ เป็นคนจริง
ถึงขั้นจาคะ หรือทิ้ง ความเพลินได้
มีสติสัมปชัญญะ อยู่ในกาย
สุข ปีติหลาย นี่แหละใช่ มนุษเทโว

มนุษเทโว เทวดา เดินดิน
ชีวิตยังไม่สิ้น ก็ได้กลายเป็นเทวดาแล้ว
มีสุขสมปราถนา เหมือนว่า มีแก้ว
มีชีวิตเพริศแพร้ว เหมือนมีแก้ว สารพัดนึก

ความเพลิน คือเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด
ประมาทเป็นเสร็จ ตะขอเบ็ดมาร
เป็นปลา ถูกล่าลง คุกประหาร
อนัตกาล ทุกข์หลาย เกินใจคิด

คนเหมือนปลา เพลินแหวกว่ายไปมา ในน้ำ
ยากเหลือล้ำ จะอยู่บนบกได้
จับโยนขึ้นบก ตกอกตกใจ
ตะเกียกตะกาย จะกลับลงไปในน้ำ

อยากขึ้นสวรรค์ มันต้องเข้าวัด
ธรรมปฏิบัติ แสวงบุญ สร้างบารมี
มีสัจจะ ปณิธาน มีขันติ
ทุ่มชีวี สุดชีวิต ตามติด ปูชนียาจารย์

;;;;;;;;;;

เข้าวัดเท่านั้น (ไปสวรรค์ได้) อยากไปสวรรค์นิพพาน เข้าวัดเท่านั้น จึงไปได้ ต้องเร็วไว แสวงบุญ สร้างบารมี ผู้ประมาท ชาติพาล ไปสู่อบาย ไม่มีทางหนี ทำพระนิพพานให้แจ้งเร็วรี่ หนีอบาย

 เข้าวัดเท่านั้น
(ไปสวรรค์ได้)

อยากไปสวรรค์นิพพาน เข้าวัดเท่านั้น จึงไปได้

ต้องเร็วไว แสวงบุญ สร้างบารมี 

ผู้ประมาท ชาติพาล ไปสู่อบาย ไม่มีทางหนี

ทำพระนิพพานให้แจ้งเร็วรี่ หนีอบาย

นักสร้างบารมี หมู่พาลี เกลียดนัก

เหมือนกันมาก กับนักโทษแหกคุก

คุกสังสารวัฏฏ์ สำหรับผู้ประมาท รักสนุก

ทุกข์แสนทุกข์ พระเตือนเท่าใด ก็ไม่เชื่อ

ที่วัด เป็นแดนอำนาจ ของพระนิพพาน

มีพระผู้ทรงญาณ ปฏิบัติดีปฎิบัติชอบ

แผ่บารมีไพศาล หมู่มารยอมหมอบ

ไม่กล้าโต้ตอบ ลดหาง หดหัว

ทำทานด้วยใจศรัทธา ได้บุญมหาศาล

การมาวัดนั้น มันจึงจำเป็น

จะไปสวรรค์ ไปนิพพาน ต้องเน้น

นี้ไม่ใช้เรื่องเล่นๆ แต่เป็นจริงๆ

ถ้าไม่ได้ไปสวรรค์ ก็ตกสวรรค์ ไปสู่อบาย

คนทั้งหลาย ที่ไร้ศรัทธา ไม่มาวัด

มัวเมาในโลกีย์  ไร้สติ สติขาด

เป็นพาลชาติ อย่างเด็ดขาด ตกสวรรค์

คนไม่เข้าวัด ก็คือสัตว์ หน้าตาคล้ายคน

กินนอนถ่ายสืบพันธุ์ เวียนวน ในอบาย

น่าเวทนา ล้วนแต่ญาติกา ของเราทั้งหลาย

ดื้อดึงดื้อด้าน ไม่ฟังใคร ใจมืดมิด

กระแสกิเลสกรรมวิบาก แรงนัก ยุคนี้

โรคระบาดจึงมี ภัยธรรมชาติจึงมา

วิชชาธรรมกาย เท่านั้นสู้มันได้ มารา

ศูนย์กลางกายา ฐานที่เจ็ดเท่านั้นหละ ชนะมาร

;;;;;;;;;;

ระลึกถึงป้ากร (ชิคาโก้) ป้ากร ก่อนกี้ อยู่ที่วัดฯ ที่ชิคาโก้ ป้าถนัด ทำอาหาร ป้า ทำ อย่างชำนาญ ทุกสิ่งอัน ป้าบริการ จุใจ

ระลึกถึงป้ากร
(ชิคาโก้)

 ป้ากร ก่อนกี้ อยู่ที่วัดฯ

 ที่ชิคาโก้ ป้าถนัด ทำอาหาร

 ป้า ทำ อย่างชำนาญ
ทุกสิ่งอัน ป้าบริการ จุใจ
 

ป้าตัวผอม ไม่ยอมนิ่ง
ชอบจริง ทำอาหาร งานครัว

 พระสะบาย ชอบใจ ปลาร้านัว

 ป้าไม่กลัว เรื่องอาหาร งานบุญ

สงสารป้า เวลา ทำอาหาร

ป้ายืนน๊านนาน ทำอาหาร ช้าๆ

ค่อยๆหั่น ค่อยๆใส่ คนไปมา

ไม่พูดจา ตั้งหน้า ทำอาหาร

อาลัยป้ายิ่งนัก ป้าจากไป บ้านเก่า

ไม่เศร้า แต่อดเหงา ไม่ได้

ภาพป้า ประทับ อยู่ในใจ

ป้าจากไป แต่กาย ใจยังอยู่

ป้าจงไปดี ดุสิตบุรี น๊ะป้า

ไปลาหลวงพ่อใหญ่ และไหว้ พระเจดีย์

บุญใด ที่พระสั่งสมไว้ ขอป้ามี

สุขสวัสดี ในสวรรค์ นั้นเทอญ

;;;;;;;;;;

บรรลุธรรมไม่ได้ (หายนะ) หายนะของมนุษย์ชาติ ไม่มีโอกาส บรรลุธรรม เป็นถ้อยคำ ของครูไม่ใหญ่ เตือนสติให้ลูกๆ ด้วยการเป็นมนุษย์ ได้โอกาศดีสุด อย่าปล่อยให้หลุด เมื่อตายแล้ว ก็สิ้นสุด จะหลุดโอกาศไป

บรรลุธรรมไม่ได้
(หายนะ)

หายนะของมนุษย์ชาติ ไม่มีโอกาส บรรลุธรรม

เป็นถ้อยคำ ของครูไม่ใหญ่ เตือนสติให้ลูกๆ
ด้วยการเป็นมนุษย์ ได้โอกาศดีสุด อย่าปล่อยให้หลุด
เมื่อตายแล้ว ก็สิ้นสุด จะหลุดโอกาศไป 

ให้หมั่นปฏิบัติธรรม ต่อเนื่อง เนืองนิตย์

อย่ามัวอิด มัวเอื้อน เชือนแช มีข้อแม้เงื่อนไข
ชีวิตสั้นนัก สักเท่า ฟองน้ำฝนหนึ่งฟอง แตกไป
ชึ่งเทียบไม่ได้ กับฟองน้ำฝนทั้งหมด ที่ตกในจักรวาล

ชีวิตสรรพสัตว์ สุดปราถนา คือบารมี

มีแต่ภูมิมนุษย์นี้ ถึงจะสร้างบารมีได้
บนสวรรค์ เหมือนตกงาน น่าเบื่อหน่าย
ภูมิอบาย ยิ่งแล้วใหญ่ ทุกข์หลาย ติดคุกมืด

หลังจากตาย โอกาสแทบไม่มี ที่จะเป็นมนุษย์

ยากสุดสุด เป็นมนุษย์ ยากหลาย
สุดโชคดี ถ้าได้เกิด ดุสิตบุรี วงใน
ไปมาสะบาย ตามใจ ปราถนา

ต้องบรรลุธรรม จึงเลือกเกิดได้ ไปดุสิตบุรี

จึงต้องทุ่มเต็มที่ บรรลุธรรม ในชาตินี้ ให้ได้ 
ถ้าหลุดจากหลวงปู่ฯหลวงพ่อฯไป
 ชีวิตเลวร้าย ระหกระเหินหนีกรรม ที่ทำไว้

 

เป็นประหนึ่ง เด็กกำพร้า เดินหาอาหาร
ซมซาน ไปไหน ก็ไม่รู้
หิวท้องกิ่ว ภัยนาๆ หันหน้ามาสู่ 

เหน็บหนาวนอนคุดคู้ อยู่ริมทาง

                                                 

;;;;;;;;;;

ปัญหาไม่เป็นปัญหา (ถ้านั่งสมาธิ เป็นกิจกรณีย์):: เมื่อมีปัญหา อึดอัดขึ้นมา จงตั้งสติ ควบคุมให้ดี ดูไป ที่ใจของเรา ดูมันร้อนเร่า มันเศร้า มันเหงา นั่นเพราะเรา มันเขลา ไม่รู้จัก รักษาใจ

ปัญหาไม่เป็นปัญหา
(ถ้านั่งสมาธิ เป็นกิจกรณีย์)

 เมื่อมีปัญหา อึดอัดขึ้นมา จงตั้งสติ

ควบคุมให้ดี ดูไป ที่ใจของเรา

ดูมันร้อนเร่า มันเศร้า มันเหงา

นั่นเพราะเรา มันเขลา ไม่รู้จัก รักษาใจ

เมื่อเราตั้งสติดู รู้ให้ทัน

โอ้ ใจของฉัน มันมีกิเลส

จึงเกิดทุกข์ ดิ้นขลุกๆ น่าสมเพช

เมื่อได้สังเกต ให้ทนดู รู้ให้ชัด

เมื่อรู้ชัด จิตจะสงบสงัดลง

เริ่มปลดปลง เริ่มคลายลงได้

นิ่งอีกนิด จิตยิ่งสะบาย

นี่แหละใช่ วิธีแก้ไขปัญหาชีวิต

เมื่อใจปีติ ร้ายจะกลายเป็นดี

กลายเป็นบารมี ที่พระท่านว่า

ชีวิตจะเข้าสู่ทางเจริญ ทางอริยะ

สุขสมปราถนา ก็จะมาเอง

การแก้ไขปัญหาชีวิต แก้ผิดแก้ไม่ได้

ยิ่งดิ้นยิ่งยุ่งใหญ่ เหมือนลิงแก้แห

ต้นปัญหา ผู้มีปัญญา แก้ที่ใจ นั่นแน่ะ

 แก้ภายนอก ถูกมารหลอกแท้ๆ ยิ่งแก้ยิ่งยุ่ง

การทำใจนิ่งๆ ยอดยิ่ง วิธีแก้ปัญหา

หลับตา ถอยออกมา จากปัญหานั้น

เจ็บปวดรวดร้าวเพียงได ไม่สำคัญ

ตั้งสติมั่น ดูมันความเจ็บปวด

กลไกธรรมชาติ เมื่อใจนิ่ง บุญจะวิ่งเข้ามา

ช่วยเยียวยา รักษาใจ

ช่วยปัดเป่าความทุกข์ พบสุขภายใน

อะไรๆ ที่เป็นปัญหา ก็ไม่เป็นปัญหา

รู้ไหมว่า อุปสรรค แปลว่าใกล้สวรรค์
ปัญหาจึงสำคัญ เครื่องหมาย ใกล้สำเร็จ
ระวังให้ดี ได้มาถี่ๆง่ายๆ เดี๋ยวเสร็จ
อาจเป็นเหยื่อล่อตะขอเบ็ด ของมาร

การมีสติรักษาใจ ไม่ง่าย
ปากจะไว ไส่ตามอารมณ์
 การเจริญภาวนา พัฒนาสติ คนจึงนิยม
สติไม่ล่ม เมื่ออารมณ์เข้าถมทับ

ดังนั้น ผู้มีปัญญา จึงตั้งหน้าฝึกสมาธิ
เป็นกิจวัตรสุดดี เสริมสร้างสติปัญญา
ได้บุญมาก ยิ่งกว่าทาน และศีลา
เพียงแค่หลับตา ตั้งสติไว้ ภายในตน

;;;;;;;;;;