แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ นิพพาน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ นิพพาน แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565

เข้าวัดเท่านั้น (ไปสวรรค์ได้) อยากไปสวรรค์นิพพาน เข้าวัดเท่านั้น จึงไปได้ ต้องเร็วไว แสวงบุญ สร้างบารมี ผู้ประมาท ชาติพาล ไปสู่อบาย ไม่มีทางหนี ทำพระนิพพานให้แจ้งเร็วรี่ หนีอบาย

 เข้าวัดเท่านั้น
(ไปสวรรค์ได้)

อยากไปสวรรค์นิพพาน เข้าวัดเท่านั้น จึงไปได้
ต้องเร็วไว แสวงบุญ สร้างบารมี 
ผู้ประมาท ชาติพาล ไปสู่อบาย ไม่มีทางหนี
ทำพระนิพพานให้แจ้งเร็วรี่ หนีอบาย

นักสร้างบารมี หมู่พาลี เกลียดนัก
เหมือนกันมาก กับนักโทษแหกคุก
คุกสังสารวัฏฏ์ สำหรับผู้ประมาท รักสนุก
ทุกข์แสนทุกข์ พระเตือนเท่าใด ก็ไม่เชื่อ

ที่วัด เป็นแดนอำนาจ ของพระนิพพาน
มีพระผู้ทรงญาณ ปฏิบัติดีปฎิบัติชอบ
แผ่บารมีไพศาล หมู่มารยอมหมอบ
ไม่กล้าโต้ตอบ ลดหาง หดหัว

ทำทานด้วยใจศรัทธา ได้บุญมหาศาล
การมาวัดนั้น มันจึงจำเป็น
จะไปสวรรค์ ไปนิพพาน ต้องเน้น
นี้ไม่ใช้เรื่องเล่นๆ แต่เป็นจริงๆ

ถ้าไม่ได้ไปสวรรค์ ก็ตกสวรรค์ ไปสู่อบาย
คนทั้งหลาย ที่ไร้ศรัทธา ไม่มาวัด
มัวเมาในโลกีย์  ไร้สติ สติขาด
เป็นพาลชาติ อย่างเด็ดขาด ตกสวรรค์

คนไม่เข้าวัด ก็คือสัตว์ หน้าตาคล้ายคน
กินนอนถ่ายสืบพันธุ์ เวียนวน ในอบาย
น่าเวทนา ล้วนแต่ญาติกา ของเราทั้งหลาย
ดื้อดึงดื้อด้าน ไม่ฟังใคร ใจมืดมิด

กระแสกิเลสกรรมวิบาก แรงนัก ยุคนี้
โรคระบาดจึงมี ภัยธรรมชาติจึงมา
วิชชาธรรมกาย เท่านั้นสู้มันได้ มารา
ศูนย์กลางกายา ฐานที่เจ็ดเท่านั้นหละ ชนะมาร

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

ทางสายสมบัติ (ถึงพระรัตนตรัย ไปพระนิพพาน) เราพูดกันแต่ทานๆ บันดาล ทรัพย์สมบัติ แต่คนมิคาด ศีลและภาวนา ลัดยิ่งกว่า ทาน เปรียบปาน ภาชนะปากกว้าง ตั้งนิ่ง นั่นหละ รองรับน้ำฝน จากฟ้า บุญญาจากพระนิพพาน

ทางสายสมบัติ
(ถึงพระรัตนตรัย ไปพระนิพพาน)



 เราพูดกันแต่ทานๆ บันดาล ทรัพย์สมบัติ
แต่คนมิคาด ศีลและภาวนา ลัดยิ่งกว่า
ทานเหมือน ภาชนะปากกว้าง ตั้งนิ่งๆนั่นหละ
รองรับน้ำฝนจากฟ้า บุญญาจากพระนิพพาน

มหาทาน คล้ายกันกับ แม่น้ำคงคา
ไหลตลอดเวลา มาเลี้ยงมหาชน
มหาเศรษฐีใจบุญ ใจกุศล
มีศรัทธาเปี่ยมล้น ทำบุญกุศล สุดชีวิต

ทาน เพียงการให้ สิ่งนอกกาย
สู้ศีลไม่ได้ บุญหลาย ให้อวัยวะ
ให้อภัย ไม่โกรธ ไม่ถือสา
จึงให้ได้ยากกว่า อานิสงส์จึงมาก

หลวงปู่ฯกล่าว เราเสียทรัพย์เท่าใดไม่ว่า
ส่วนเสียศีล นั้นอย่า รักษาไว้ให้ดี
รักษาตน เป็นคนบริสุทธิ์ รักศักดิ์ศรี
ดูดทรัพย์ได้อย่างดี มิเดือดร้อน

ศีลเปรียบได้ ภาชนะทั้งใหญ่ ทั้งปากกว้าง
หงายปากตั้ง บริสุทธิ์สดใส สะอาด
ทรัพย์หลั่งไหล มากันใหญ่ อัตโนมัติ
เพียงขอให้ บริสุทธิ์สดใสสะอาด จริงๆเถอะ

ศีลเปรียบได้ ภูเขาใหญ่ป่าใหญ่ ต้นน้ำ
มีฝนตกประจำ อุ้มน้ำ ทะยอยไหลทั้งปี
ไหลสู่แม่น้ำ ห้วยละหาน ลำนที
หล่อเลี้ยงชีวี สรรพสัตว์

ภาวนา เกิดความสว่างจ้า มีเมตตามาก
ประดุจมารดา รัก..บุตร สุดขีด
แม่ไก่ ไม่กลัวอีการ้าย รักลูกไก่ยิ่งกว่าชีวิต
ใจจึงสว่างสุดขีด มีบุญประสิทธิ์ ให้สุขสม


ภาวนา มหานทีใหญ่ ทะเลมหาสมุทร
สำคัญสุด ให้มหาเมฆฝน
เลี้ยงพืชพันธุ์ ธัญญาหาร ทั่วสากล
เป็นฝน หล่นจากฟ้า ที่ป่าใหญ่ภูเขาใหญ่ต้นน้ำ

ภาวนาแสดง เข้าถึงแหล่ง พระนิพพาน
แหล่งบุญไพศาล แผ่ไป ไม่หยุดหย่อน
ผู้ใดมีศรัทธา ย่อมได้รับแน่นอน
มีสติสัมปชัญญะ ไม่หย่อน รักษาไว้ในตน

ทานศีลภาวนา เป็นมรรคา สายสมบัติ
สมบัติจักรพรรดิ์ แน่นขนัด อยู่สายนี้
ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ์ คุณสมบัติ สารพัดมี
ทางสุขี ทางพระรัตนตรัย ทางไปสู่พระนิพพาน

;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

อิสระแท้ (มีแต่ในพุทธศาสนา) อิสระแท้ ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย สุขทั้งกายทั้งใจ และสมมาดปราถนา พ้น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา พ้นกฎแห่งกรรม พ้นสังสาระ ไม่ต้องเวียนว่าย ตายเกิด

อิสระแท้
(มีแต่ในพุทธศาสนา)
อิสระแท้ ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย 
สุขทั้งกายทั้งใจ และสมมาดปราถนา
พ้น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
พ้นกฎแห่งกรรม พ้นสังสาระ ไม่ต้องเวียนว่าย ตายเกิด
อิสระแท้ ได้แก่ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน 
พระผู้ทรงญาณ เป็นผู้รู้แจ้ง แทงตลอด ทุกเรื่องราว
เป็นผู้ตื่นมีสติ มิหลับไหล แม้หลับไป แต่ใจยังสกาว
เป็นผู้เบิกบาน แม้ที่ร้อน แม้นอนหนาว ก็ตาม
อิสระแท้ มีอานุภาพเลิศฤทธิ์ ไม่มีขีดจำกัด
ช่วยสรรพสัตว์ ล้วนเป็นญาติ พ้นภัยมาร
ปลูกศรัทธา ให้ชาวพารา เห็นกามคุณ ภัยมหันต์
ไม่หลงมัน..เช่นปลาติดเบ็ด ไม่เข็ดสักที
 อยากมีอิสระ สำรวมอินทรีย์๕ ไม่เปิดอ้า ประตูรั้ว
ไม่ปล่อยใจปล่อยตัว ให้มัวหมอง
 กิเลสะ มหาภัย คอยจ้อง
 ปล่อยใจหมอง ผู้ประมาท ชาติคนพาล
อิสระแท้ มีแต่ในกรอบ วินัย
มีมารยาท ไม่กระทบผู้ใด ให้รักษาศีล
 สงบสดใส  ปลอดภัย ในชีวิน
มีศีล มีวินัย ใช่ อิสระแท้
 ก่อเหตุวุ่นวาย กลาย เป็นจราจล
อิสระล้น เป็นโจร ถูกขจัด
ก่อเวรกรรม ทำลาย ชัดๆ
คนอ่อนหัด ไม่ได้อบรม บ่มนิสัย
ไม่นานเกินรอ ไม่ขอ ก็จะได้
ลุกเป็นไฟ ชีวิต.. ติดบ่วงมาร 
  คนหยาบช้า ใจหงุดหงิด งุ่นง่าน  
ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้น ถึงตัว
อิสระกาย ไม่ใช่ อิสระภาพ
 ทำบาป หยาบช้า ใจเดือดร้อน
กินไม่ได้ สะดุ้งภัย ทุกข์แน่นอน
 ทุกข์ร้อน..อนันต์ ไฟนรกโลกันต์ ลามเลีย

;;;;;;;;;;

วันจันทร์ที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2563

ห้วเราะร่า (ระวังหนา จะร้องไห้) :: ความสุข เกิดได้ เมื่อพอใจล้น หายทุกข์ทน หัวเราะร่า น้ำตาไหล ระวังหนา จะกลับมา ร้องไห้ ถ้าไม่ใช่ ความดี ที่เป็นบุญ

ห้วเราะร่า
(ระวังหนา จะร้องไห้)
ความสุข เกิดได้ เมื่อพอใจล้น
หายทุกข์ทน หัวเราะร่า น้ำตาไหล
ระวังหนา จะกลับมา ร้องไห้
ถ้าไม่ใช่ ความดี ที่เป็นบุญ
ถูกใจ ด้วยถูกนิสัย สั่งสม
ควรอบรม สั่งสม แต่นิสัยดี
ไม่ตามใจตน อดทนอดกลั้น เต็มที่
คบหาแต่คนดี ที่เป็นกัลยาณมิตร
 นิสัย ตัวตน คนเรา
สร้างสมเอา โดยมีเรา ลิขิต
นิสัยดี เหมือนกับมี ยอดกัลยาณมิตร
ร้ายสุดขีด ปาปมิตร นิสัยเสีย
คบปาปมิตร หลงผิด เห็นกงจักรเป็นดอกบัว
ลืมตัว ลืมตน หลงผิด
ก่อบาปหยาบช้า อยู่เนืองนิจ
เห็นชีวิตคน เป็นผักเป็นปลา
ชีวิตดำดิ่ง ลงนรก หมกไหม้อยู่เป็นกัปๆ
ไม่อาจนับ วันเวลา น่าสงสาร
พระโพธิสัตว์ เมตตา จึงปราถนาโพธิญาณ
จะพลิกผัน ชีวา สรรพสัตว์
พระโพธิสัตว์ อุบัติขึ้น เป็นระยะ
เพื่อหวังจะ กอบกู้ สู่นิพพาน
นำพา หนีภัย ในวัฏฏสงสาร
 มหาปูชนียาจารย์ ปราบมาร สุดธรรม

;;;;;;;;;;

วันอาทิตย์ที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2562

รู้ไหมเจ้า (มีข้าวด้วยบุญ):: ต้องทำความดีทุกวัน เหมือนกับการ กินข้าว กินเอากินเอา รู้ไหมเจ้า มีข้าว ด้วยบุญ

รู้ไหมเจ้า
(มีข้าวด้วยบุญ)
ต้องทำความดีทุกวัน 
 เหมือนกับการ กินข้าว
กินเอากินเอา รู้ไหมเจ้า
 มีข้าว ด้วยบุญ
ทำความดีมีผล
 ได้กุศล ผลบุญ
ทำความดีให้คุ้น 
 เป็นนิสัย ได้บุญใหญ่ บารมี
ทุกอย่างที่ได้ 
 ไม่ใช่ ด้วยเงิน
ใช้กันเพลิน 
 นึกว่าเงิน คือพระเจ้า
เพราะบุญวาสนา
 จึงได้ทรัพย์มา อย่าเขลา
ด้วยบุญเก่า 
บันดาล ให้เรา ได้มา
หัวใจพุทธศาสนา 
 สอนให้รู้ว่า มีบุญ
มีบุญเกื้อหนุน
 จึงอบอุ่น สมหวัง
เก่งอย่างเดียวไม่ได้ 
 จงใช้สมอง คิดบ้าง
มีเฮงจึงสมหวัง
 ได้ทุกอย่าง มาง่ายๆ
คำว่าธัมมัญญุตา 
 ที่เป็นลักษณะ สัตบุรุษ
ธัมฯสิ่งบริสุทธิ์
 โดยที่สุด ก็คือบุญ
ธัมมัญญุตา
 คนฉลาดนักหนา ต้องคุ้น
แสวงบุญ ต้องเร่งลุ้น 
รู้จักบุญ อย่างดี นี้คือสัตบุรุษ
แหล่งบุญ พระนิพพาน 
 เปรียบปาน มหาสมุทร
 เวลาทำดี มีท่อธารบุญ ไหลรุด
ที่สุด๗วัน น่าอัศจรรย์เหลือที่
 ;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2562

วัฏฏสงสาร (คุกใหญ่ ใส่สรรพสัตว์):: สรรพสัตว์ ติดคุก ยังสนุกอยู่ได้ อยู่ในกรง เหมือนไก่ ยังวิ่งไล่กันสนุก

วัฏฏสงสาร
(คุกใหญ่ ใส่สรรพสัตว์)
สรรพสัตว์ ติดคุก
ยังสนุกอยู่ได้
 อยู่ในกรง เหมือนไก่
ยังวิ่งไล่กันสนุก
ไม่คิดออกจากกรง
แม้เปิดกรง ยังไม่ลุกเลย
อยู่ในคุกจนเคย
คล้ายกันเลย ปลาคุ้นน้ำ
เครื่องพันธนาการสรรพสัตว์
เห็นได้ชัด คือร่างกาย
มีเจ็บป่วยไข้
และไม่สมประกอบ
 วัฏฏสงสาร
เป็นคุกใหญ่ ใส่สรรพสัตว์
น่าอนาถ
เหล่าสรรพสัตว์ ไม่รู้
ทุกข์ท่วมท้น
แต่ไม่ดิ้นรน ต่อสู้
กัลยาณมิตรร้องกู่
ยังทำหู ทวนลม
พญามาร
สร้างอวิชชา มาปิดบัง
เป็นเหมือนยาสั่ง
สติพัง ไม่เหลือ
หลับตามืดตื้อ
เป็นกระบือ ไม่รู้ใต้เหนือ
มีอารมณ์ร้ายเหลือ
เกลี้ยวกลาด ชาติคนพาล
ศาสนาพุทธ
ผุดขึ้นมา กอบกู้
แต่ก็อยู่ ไม่ได้นาน
ต้องเข้านิพพานไป
นับพระองค์ไม่ถ้วน
กระบวน พระโพธิสัตว์
หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร รู้ชัด
จึงยืนหยัด ถึงสุดธรรม

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2562

อยากมีเพื่อนดี (ไม่ใช่วิ่งรี่เล่หา) :: การมีเพื่อนดี เหมือนนกอินทรี มีขน บินท่องฟ้า นภาดล ทุกแห่งหน ไปได้ ไร้ขอบเขต

อยากมีเพื่อนดี
(ไม่ใช่วิ่งรี่เล่หา)
 การมีเพื่อนดี
เหมือนนกอินทรี มีขน
 บินท่องฟ้า นภาดล
ทุกแห่งหน ไปได้ ไร้ขอบเขต
 อยากมีเพื่อนดี
ไม่ใช่วิ่งรี่ เล่หา
เพียงทำความดีนาๆ
สั่งสมมา เป็นนิสัย
ทำความดี ต้องมีความอดทน
แม้จน เจ็บป่วยไข้
ก่อนอื่นทำให้ได้
คุณธรรมใหญ่ กตัญญู
มีคุณธรรมกตัญญู
คือผู้ แสนเก่งและเฮง
จะมี คนดีมาหาเอง
หมู่นักเลง หนีหาย
ยังมีปัญญาส่องทาง
รู้ทุกอย่าง ถูกผิด
มีเป้าหมายชีวิต
บุญลิขิต เข้าถึงธรรมอำไพ
คนยิ่งกว่าบินได้
เมื่อมีพระรัตนตรัย เป็นที่พึ่ง
ไปได้ถึง 
 ที่คิดไม่ถึง สวรรค์นิพพาน
ไม่ว่าอดีต อนาคต ปัจจุบัน
ไม่ใช่ฝัน แต่มัน เป็นจริง
เวลา และระยะทาง ทิ้ง
 อจินไตยจริงๆ ธรรมกาย
เข้าถึงธรรมกายภายใน
เหมือนติดปีกได้ จริงๆ
ไปมารวดเร็วยิ่ง
เพียงนั่งนิ่งๆ อยู่กับที่
บินอย่างนก นั้น
มัน เพียงเห็นได้ ในโลกนี้
ส่วน นั่งสมาธิ
ไม่มีขีดจำกัด

;;;;;;;;;;