พระโพธิสัตว์ (คนศักดิ์สิทธิ์) คนก็ศักดิ์สิทธิ์ได้ ไม่ใช่แต่พระ แต่ต้องมีสัจจะ จึงจะศักดิ์สิทธิ์ สัจจะ คือจริงที่ใจ ที่จิต ยังไม่มีสิทธิ์ เพียงหน้าตาเป็นคน

 พระโพธิสัตว์
(คนศักดิ์สิทธิ์)

คนก็ศักดิ์สิทธิ์ได้ ไม่ใช่แต่พระ

แต่ต้องมีสัจจะ จึงจะศักดิ์สิทธิ์

สัจจะ คือจริงที่ใจ ที่จิต

ยังไม่มีสิทธิ์ เพียงหน้าตาเป็นคน 

จริงใจหรือไม่ เพียงใด ดูได้ที่ทมะ
ข่มใจละ จะไม่เพ่งโทษใคร
จึงเห็นความดี ที่เขามีอยู่ได้
จึงยิ้มให้ ด้วยใจชื่นชม

ทมะเพียงใด ดูได้ ที่ขันติ
คือมี ความอดกลั้น ต่อการกระทบกระทั่ง
สะกดสะกัดอารมณ์ ไม่ให้คั่งค้าง
กระทั่ง ใจหยุดได้ ใจปีติ

ขันติหลาย ใจจะ จาคะ
  เป็นผู้เสียสละ ไม่ดูดาย เมื่อเห็นใครเดือดร้อน
ขจัดตัณหา ความตระหนี่ได้ แน่นอน
เพื่อส่วนรวมมาก่อน นั่นหละ พระโพธิสัตว์

พระโพธิสัตว์อุบัติ ธรรมชาติสวยงาม
ฝนฟ้าตกตาม ฤดูกาล
สงบร่มเย็น ปานสวรรค์
ชาวประชาสุขสันติ์ สวรรค์บนดิน

คนตระหนี่ ไม่อาจที่จะศักดิ์สิทธิ์
ด้วยจิต มีกิเลส ตัณหา
ใจมืดมีอารมณ์ ขาดเมตตา
มองหา แต่ความไม่ดี ที่เขามีอยู่

ดังนั้น ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง
คุณธรรมสัจจะตั้ง บนทางนี้
จงเข้าวัดแสวงบุญ สร้างบารมี
เป็นทางของคนดี คนศักดิ์สิทธิ์

;;;;;;;;;;

ทานศีลภาวนา (พระโพธิสัตว์) ศีล คือสะพาน ทาน คือเสบียง ตะเกียง คือ ภาวนา การเดินไกล ขาดไม่ได้ จำเป็นนักหนา ทานศีลภาวนา จึงว่า เป็นชีวิต

 ทานศีลภาวนา
(พระโพธิสัตว์)

ศีล คือสะพาน ทาน คือเสบียง
ตะเกียง คือ ภาวนา
 การเดินทางไกล ขาดไม่ได้ จำเป็นนักหนา
ทานศีลภาวนา จึงว่า เป็นชีวิต

ทาน เปรียบปาน ไข่ไก่
ที่แม่ไก่ ไข่ไว้ในรัง คือศีล
แม่ไก่ ไม่หนีไปไหน รักไข่ ปานชีวิน
ตั้งใจกกไข่ จนลืมทุกอย่างสิ้น คือภาวนา 

ทาน เหมือนกันกับ แม่น้ำ
ศีล เหมือนล้ำ กับต้นน้ำ ลำธาร
มีป่าใหญ่ ภูเขาใหญ่ บึงใหญ่ระหาร
 ช่างอัศจรรย์ เป็นที่ฝนนั้น ตกประจำ

ภาวนา เปรียบปานว่า มหาเมฆ
เหมือนมีใครปลุกเศก เมฆลอยมาแต่ไกล
จากทะเลมหาสมุทร อันกว้างใหญ่
หลั่งเป็นฝน อันชื่นใจ ตกใหญ่ที่ต้นน้ำ

ทานศีลภาวนา จะหมุนวนขวา ทักษิณาวัตร
ต่างกันชัด กับลมพายุ ของมาร
ธรรมชาติวิปริต ด้วยมนุษย์ ขาดศีลทาน
และไม่ยึดมั่น ในภาวนา

ทานศีลภาวนา ธรรมชาติประทานมา ทางชีวิต
หยุดประพฤติผิด ชีวิตจะปลอดภัย
สุขสมปราถนา จะมีมาเอง สะบายๆ
ไม่กลัวมรณะภัย และอันตรายทุกชนิด

มีชีวิตอุดมการณ์ เปรียบปาน พระโพธิสัตว์
มี ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ
รวย หล่อสวย และมีปัญญาสามารถ
เป็นคนอภิชาติ พระโพธิสัตว์ มาเกิด

;;;;;;;;;;

ใจกว้าง (อย่างพระโพธิสัตว์) คนใจกว้าง ไม่อ้างว้าง โดดเดี่ยว อยู่คนเดียว ก็สุขได้ สุขใจสันโดษ เป็นพญาไม้กลางป่าใหญ่ รุ่งโรจน์ ไม่กลัวพายุร้าย และภัยทั้งหมด จึงอยู่เย็น

ใจกว้าง
(อย่างพระโพธิสัตว์) 

คนใจกว้าง ไม่อ้างว้าง โดดเดี่ยว
อยู่คนเดียว ก็สุขได้ สุขใจสันโดษ
 เป็นพญาไม้กลางป่าใหญ่ รุ่งโรจน์
ไม่กลัวพายุร้าย และภัยทั้งหมด จึงอยู่เย็น

ผู้ที่ให้นั้น มีผู้รักใคร่ เป็นอันมาก
อบอุ่นใจยิ่งนัก พร้อมพักตร์ ให้กำลังใจ
ชีวิตเป็นสุข หมดทุกข์ หมดอาลัย
ใจสงบนิ่งอยู่ภายใน นี่แหละใช่ สุขสันโดษ

ผู้ที่ให้นี้ คนดี จะปกปักรักษา
เหมือนเทวดา ลงรักษา เป็นหน้าที่
เป็นเหมือนบิดามารดา ที่เลี้ยงชีวี
สุขสวัสดี สมปราถนา ทุกประการ

ผู้ที่ให้นี้ จะมีผู้นำประโยชน์ใหญ่ มาให้
เป็นลาภใหญ่ ที่เราคิดไม่ถึง
เรื่องของบุญนี้ อจินไตย คนตลึง
ผู้มีปัญญา มีศรัทธา จึง ชอบให้

ผู้ให้นี้ จะมีผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุข
ขอพันผูก ร่วมเป็นร่วมตาย
ขึ้นเขาลงห้วย จนชีพม้วย วางวาย
ขอร่วมเป็นร่วมตาย สู้ภัยชีวิต

คนใจกว้าง เป็นอย่างพระโพธิสัตว์
เห็นเพื่อนร่วมชาติ เป็นเสมอญาติ ร่วมอุทร
เรื่องส่วนตนวางไว้ เรื่องส่วนใหญ่ มาก่อน
เห็นใครได้ทุกข์  เดือดร้อน ไม่อาจนอนสะบาย

แสวงบุญสร้างบารมี นี่หละคนใจกว้าง
เอาขันติตั้ง ยอมตน เพื่อคนทั้งหลาย
รักษาศาสนา จนกว่าชีวาวาย
บารมีทั้งหลาย ขอถึงไท้ บุพการีและหมู่ญาติ

;;;;;;;;;;

แกร่งปานภูผา (แต่ทว่า แพ้น้ำเย็น) เมตตา นี่หละ อาวุธปราบมาร นุ่มนวล อ่อนหวาน ปานน้ำทะเล มารร้าย คล้ายภูผาหิน จบเห่ คนเกเร แพ้น้ำใจ ที่ใสสะอาด

แกร่งปานภูผา
(แต่ทว่า แพ้น้ำเย็น)

เมตตา นี่หละ อาวุธปราบมาร

 นุ่มนวล อ่อนหวาน ปานน้ำทะเล

มารร้าย คล้ายภูผาหิน จบเห่

คนเกเร แพ้น้ำใจ ที่ใสสะอาด

งงจังงัง นายขมังธนู ต่อหน้าพระผู้มีพระภาค

ไม่อาจจัก ทำร้ายพระองค์ ผู้ทรงพระเมตตา

แถมยังขอบวช บรรพชา

เลิกลา ความชั่วร้าย แล้วถวายชีวิตให้พระพุทธองค์

อธิษฐาน สร้างผังชีวี เปรียบปาน จีพีเอส

อธิษฐานดี มีสังเกต ดูได้ที่ มีเมตตา

เมตตาธรรม นำสุขสมปราถนา

เป็นใจของพระ ปราถนา ให้สรรพสัตว์เป็นสุข

การคิดชั่วพูดชั่วทำชั่ว นั้นเป็น เช่นระเบิดพลีชีพ 

ต้องเร่งรีบ..ขจัด ปัดเป่าวิบากกรรม ที่ทำไว้

น่าสลดแท้ คนทั้งหลาย ไม่ใส่ใจ

ประมาทเหลือหลาย ไม่รู้อะไร ผิดซ้ำผิดซาก

กระแสเมตตา ถ้าแผ่เนืองนิตย์

สุขภาพกาย สุขภาพจิต ชีวิต สมปราถนา

ครอบครัวอยู่เย็น เป็นสุข ถ้วนหน้า

ท้องฟ้าสดใส ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว

เมตตาบารมี หมู่พาลี ระย่อ

ไม่ขอ..ต่อกร ได้แต่เห่าหอน ห่างๆ

เหมือนคนไข้ แพ้น้ำเย็น กระเซ็นใส่ ขนลุกตั้ง

พระโพธิสัตว์ จึงสั่งสมสร้าง เมตตาบารมี 

 พระกับมาร ต่างกัน ที่เมตตา

อันเป็นดั่งมารดา ของพระโพธิญาณ

เมตตาที่แท้ มีข้อแม้ ไม่ห้ำหั่น

อยู่สุขสะบาย ด้วยกัน สร้างสวรรค์ในโลก

;;;;;;;;;;

คนอาชาไนย (เทิดธรรม นำชัย) เตะเสือได้ แต่ก็ไม่ ทำอะไรเสือ เป็นม้าวิเศษเหลือเชื่อ รู้ใจ จะไปเหนือใต้

คนอาชาไนย
(เทิดธรรม นำชัย)

ม้าอาชาไนย เตะเสือได้ แต่ก็ไม่ทำอะไรเสือ

เป็นม้าวิเศษเหลือเชื่อ รู้ใจ จะไปเหนือใต้

 ไม่เคยถูกดุถูกตี เป็นที่รัก ของนาย

เป็นม้าคู่ใจ จักรพรรดิ์ และพระโพธิสัตว์เจ้า

คนอาชาไนย เห็นเหตุแม้เพียงเล็กน้อย พลอยได้คิด

ปลงจิต เห็นภัย ในวัฏฏะ

เหมือนเห็นนรก หมกไหม้ อยู่กับตา

จิตผวา กลัวภัย ในนรก

คนอาชาไนย ไม่รอให้ ใครสอน

ความเดือดร้อน มาใกล้ สะดุ้งภัย ได้เอง

ที่รอให้ว่า นั่นหนา คนเส็งเครง

ไม่ใช่คนเก่ง เป็นคนธรรมดา ปัญญาหนา ปุถุชน

ม้าอาชาไนย กตัญญูหลาย ต่อเจ้าของ

คอยจ้อง เอาใจ เจ้านาย ของตน

เมื่อได้รับใช้ ก็สุขใจ เหลือล้น

ขยันและอดทน คือคน อาชาไนย

ม้าอาชาไนย เกิดมารับใช้ พระโพธิสัตว์

เป็นสหชาติ สมบัติแก้ว ของพระองค์

เป็นของวิเศษ ของคนวิเศษ บุญส่ง

บุญจำนง ให้ลงมาเกิด เทิดธรรมชัย

;;;;;;;;;;

ทานคือชีวิต (นี้คือจิตโพธิสัตว์) พระโพธิสัตว์ ตรวจดูเห็นชัด ทานบารมี เป็นบารมี ที่หนึ่ง เริ่มต้น การรื้อสัตว์ขนสัตว์ แสนลำบากลำบน ต้องทานบารมี เริ่มต้น ใช้ขนสรรพสัตว์

 ทานคือชีวิต
(นี้คือจิตโพธิสัตว์)

พระโพธิสัตว์ ตรวจดูเห็นชัด ทานบารมี
เป็นบารมี ที่หนึ่ง เริ่มต้น
การรื้อสัตว์ขนสัตว์ แสนลำบากลำบน
ต้องทานบารมี เริ่มต้น ใช้ขนสรรพสัตว์

ท่านว่า การทำทาน กับการรบเสมอกัน
แม่นมั่น สละตระหนี่ของฉัน ยากหลาย
ชนะตนได้ จะชนะโลกทั้งใบ
รักษาพระศาสน์ พระรัตนตรัย ให้สรรพสัตว์

พระพุทธองค์ ทรงสรรเสริญ การเลือกให้ 
ยกเว้นสังฆทานไว้ เป็นการให้ ไม่เจาะจง
พระศาสนา สืบทอด ด้วยพระสงฆ์
ส่วนแต่ละองค์ ไม่คงอยู่นาน

 ใจเลื่อมใสดีแล้ว ท่านว่า ทักษิณาได้บุญมาก

เมื่อใจปีตินัก ทำบุญได้บุญมาก เป็นธรรมดา

ชีวิตจะพลิกผัน ในปัจจุบัน เลยหนา

และต่อๆไปภายหน้า อนันตกาล

คนพาลเท่านั้น ไม่สรรเสริญทาน

การคบคนพาล ท่านจึงได้ห้าม

คบคนพาลเป็นอัปมงคล ใจหมองคล้ำ

ชีวิตไหลลงต่ำ ดำดิ่ง ไปอบาย

ผู้ให้ ย่อมผูกไมตรีไว้ได้

ผูกใจคนไว้ ได้มิตรดี เหมือนเทวดา

คอยคุ้มครอง ปกปักรักษา

อุ้มชูประดุจมารดา และร่วมชตา ร่วมทุกข์ร่วมสุข

ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก และคนหมู่มาก ย่อมคบเขา

จึงมีชื่อเสียงไม่เบา เกริกไกร

จะทำกิจการ งานย่อมเจริญไว

รวมทั้ง ย่อมเป็นใหญ่ ในแผ่นดิน

ปราชญ์ผู้ให้ความสุข ย่อมได้รับความสุข

จะไร้ทุกข์ สุขสมปราถนา ทุกประการ

 เป็นขวัญกำลังใจ ให้หมู่ชนเป็นคนดี ขยัน

โลกปานสวรรค์ สุขสันติ์กันทุกคน

ผู้ให้สิ่งที่ชอบใจ ย่อมได้รับสิ่งที่ชอบใจ

ให้สิ่งใด ย่อมได้สิ่งนั้น

ผู้ให้สิ่งประเสริฐ ย่อมเข้าถึงฐานะที่ประเสริฐ เช่นกัน

ผู้ให้สิ่งที่เลิศนั้น ก็ย่อมได้สิ่งทีเลิศ แน่นอน

เมื่อให้ แน่ไซร้ ย่อมได้บุญ

เราเกิดมาเร่งลุ้น แสวงบุญสร้างบารมี

เกิดมา ได้เป็นมนุษย์ สุดโชคดี

ศรัทธาไม่มี ก็ทำบุญไม่ได้ เหมือนไก่เห็นพลอย

ควรให้ สิ่งที่สมควรให้ จึงจะได้บุญ
ให้แล้วสูญ บุญไม่ได้ แถมได้บาป
เช่นให้น้ำเมา ให้สิ่งบันเทิง จงทราบ
คบคนพาล คนบาป จึงอัปมงคล

;;;;;;;;;;

บุญบาปมีจริง (ให้ระวังอย่างยิ่ง กายวาจาใจ) คิดพูดทำผิด มีโทษ ตามกฎแห่งกรรม ไม่มีทางรอด ขอย้ำ ยุติธรรมที่สุด ลาภยศฐานะ อุตส่าห์หา เหมือนคูต ในที่สุด ว่างเปล่า เอาไปไม่ได้เลย

บุญบาปมีจริง
(ให้ระวังอย่างยิ่ง กายวาจาใจ)

คิดพูดทำผิด มีโทษตามติด ตามกฎแห่งกรรม

ไม่มีทางรอด ขอย้ำ ยุติธรรมที่สุด

 ลาภยศฐานะ อุตส่าห์หามา เหมือนคูต

ในที่สุด ว่างเปล่า เอาไปไม่ได้เลย

คนศักดิ์ใหญ่ ลืมตัวไป จึงประมาท

น่าอนาถ ทำผิดพลาด ก่อบาปหยาบช้า

ถลำลึก ใจมืดมิด อำมหิต สุดพรรณา

คิดว่าตนเองนั่นหนา อมตะ อนันตกาล

ทางโลก อาจรอด แต่ก็จอดอย่างอนาถ

 ไม่คิดคาด จะมาเจอกฎเหล็ก กฏแห่งกรรม

บาปเพียงหยด ทั้งหมด ทะเลน้ำ 

 เป็นวิบากกรรม ในอบาย น่ากลัวหลาย สยดสยอง

คนส่วนใหญ่ มิจฉาทิฎฐิ มิมีเชื่อ

น่าเวทนาเหลือ เหมือนไก่ ได้พลอย

 มิจฉาทิฏฐิ เห็นดี เป็นด้อย

เห็นกงจักร หยดย้อย งาม

พระโพธิญาณ จึงสำคัญ ยิ่งนัก

มิจฉาทิฏฐิ สวามิภักดิ์ ยอมจงรักภักดี

พระโพธิสัตว์ จึงยืนหยัด สุดชีวี

สร้างบารมี ช่วยสัตว์ อินทรีย์อ่อน

บาปนั้น ให้ผล ในบัดดลทันที ทันใด 

คุณภาพใจ ถูกทำลาย ก่อน

ขาดเมตตา ปัญญาดับ อารมณ์ร้อน

คนดีถอน คนชั่วจร มาใกล้

 สมบัติหนีไป  เจ็บไข้ จรมา

 สารพันปัญหา ชีวา ไม่ปลอดภัย

แตกสามัคคี มิตรดี กลับกลาย

เป็นศัตรูใหญ่ หอกข้างแคร่ 

ทำดีได้ดีแน่ ขอเพียงแต่ มีความอดทน

ฝึกฝน ความอดกลั้น คืบคลานไป อย่าหยุดทำดี

ไม่สู้ แต่ก็ไม่หนี

ชนะทุกที ด้วยบารมี นั่นเอง

ตายไม่สูญ บาปบุญ มีจริง

บุญสุขยิ่ง บาปทุกข์จริง อจินไตย
 คือคิดไม่ถึง ทำไมจึง มากมาย
หลวงปู่ฯ เวทนาหลาย จะแก้ไข จึงไปสุดธรรม 

;;;;;;;;;;