มนุษย์ (คนมีสัจจะ) ขอให้จริงเท่านั้น แล้วจะเอาอะไร เป็นคำของไท้ หลวงปู่ฯ ผู้มีสัจจะ นั้นน่าดู นำมาสู่ สุขสมปราถนา

มนุษย์
(คนมีสัจจะ)

ขอให้จริงเท่านั้น แล้วจะเอาอะไร

เป็นคำของไท้ หลวงปู่ฯ

ผู้มีสัจจะ นั้นน่าดู

นำมาสู่ สุขสมปราถนา

จริงจัง จริงใจ จริงแท้

แน่วแน่ มั่นคง

จริงจังต่องาน ไม่คดไม่โกง

ใจปลอดโปร่ง ตรงต่องาน

จริงใจต่อคน อดทนอดกลั้น

เหมือนมารดาท่าน รักบุตรสุดใจ

บุตรน้อย จะดื้อซนอย่างไร

ท่านยิ้มได้ ให้อภัยเสมอ

จริงแท้ แม้เวลาผ่านไป

ก็ยังคงไว้ ไม่เปลี่ยนแปลง

จริงจังจริงใจ ในที่ทุกแห่ง

ใจไม่แห้ง ไม่แล้งน้ำใจ

สัจจะ มีอานุภาพอจินไตย

เหมือนแม่ไก่ ขับไล่เหยี่ยวร้าย

สัจจะ รักแท้ ให้ชีวิตได้

มหาชนร่วมใจ พระโพธิสัตว์

ผู้มีสัจจะ สุขสมปราถนา ด้วยบารมี

ทำความดี เป็นสาย เป็นนิสัย

นิสัยดี คือบารมี ยิ่งใหญ่

ติดตามไป อุปถัมภ์ ค้ำชีวิต

แสวงบุญสร้างบารมี กรณียกิจ

เป็นชีวิต ของมนุษย์

มีปัญญา มีศรัทธา พระพุทธฯ

ผู้เป็นมนุษย์ คือคนมีสัจจะ

;;;;;;;;;;

คนศักดิ์สิทธิ์ (คนเหนือคน) คนศักดิ์สิทธิ์ คนเหนือคน เดินถนน แต่คนเคารพบูชา เนื่องจาก คุณธรรมสัจจะ เป็นคนจริง ไม่เลิกละ ทำความดี

 คนศักดิ์สิทธิ์
(คนเหนือคน)

คนศักดิ์สิทธิ์ คนเหนือคน

เดินถนน แต่คนเคารพบูชา

เนื่องจาก คุณธรรมสัจจะ

เป็นคนจริง ไม่เลิกละ ทำความดี

สม่ำเสมอ ตลอดกาล

เหมือนปลวก ที่ขยันหลาย

สร้างจอมปลวกใหญ่ 

ผู้มีสัจจะ ทำบุญเป็นสาย ได้บารมี

บารมี นี้ยิ่งใหญ่

คนธรรมดา กลายเป็นคนศักดิ์สิทธิ์

มีอานุภาพ มีฤทธิ์

แผ่เมตตารอบทิศ เปลี่ยนชีวิตคน

คนศักดิ์สิทธิ์ ชุบชีวิต

ทำคนใกล้ชิด เป็นคนดี

ธรรมชาติสวยงาม สดสี

ทำครอบครัวดี สังคมมีสุข

หมู่มาร ก็มากฤทธิ์อานุภาพ

แต่ดำขลับ ไม่สว่าง

มีอานุภาพ ทำลายล้าง

เหมือนดัง ระเบิดปรมาณู

แม้มีอานุภาพมาก

ก็จัก ทำลายตนและคนอื่น

ส่วนพระ มีความสุข ยั่งยืน

ทั้งตนและคนอื่น สุขสม

มารฤทธิ์มาก แต่แพ้พระ

บุญชนะบาป อจินไตย

พระชนะมาร ตัวร้าย

ขันติ คุณธรรมใหญ่ ปราบมาร

;;;;;;;;;;

วันครูวิชชาธรรมกาย (จริงแค่ไหน จริงแค่ตายซิ) วันเพ็ญ ขึ้น๑๕ค่ำเดือน๑๐ วันครู วิชชาธรรมกาย หลวงปู่ฯค้นคืนมาได้ วิชชาธรรมกาย สูญหายไป กลับคืนมา

วันครูวิชชาธรรมกาย
(จริงแค่ไหน จริงแค่ตายซิ)

วันเพ็ญ ขึ้น๑๕ค่ำเดือน๑๐

วันครู วิชชาธรรมกาย

หลวงปู่ฯค้นคืนมาได้

วิชชาธรรมกาย สูญหายไป กลับคืนมา

หลังพระปรินิพพาน ๕๐๐ปี

วิชชาฯนี้สูญหายไป

มารปิดบัง แทบเป็นแทบตาย

 หลวงปู่ฯ กู้คืนมาได้ อัศจรรย์

วันครู วิชชาธรรมกาย

คุณธรรมยิ่งใหญ่ สัจจะ

ยอมตาย ไม่เลิกไม่ละ

ไม่ทิ้งสัจจะ อุดมการณ์ 

ยอมตาย อาจไม่ใช่สัจจะ
ถ้าเป็นระเบิดเวลา ร้าย
ระเบิดพลีชีพ วอดวาย
สัจจะที่ใช่ นำไปสู่ ทมะ

ทมะ ข่มใจ
ไม่ไหลไปตามอารมณ์ ที่เสีย
 ไม่สนใจโลกธรรม ลามเลีย
นิ่งเสีย มีสติอยู่ในตน

 เดินทาง สายกลาง
ทาง สร้างบารมี
เหมือนปลาว่ายทวนน้ำ ต้องขันติ
สู้ปัญหาที่มี ด้วยชีวิต

ขันตี ปรมัง ตะโปตีติกขา
ขันติจึงจะ เอาชนะ อุปสรรคได้
ไม่สู้ ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป
 ได้ชัยชนะ ด้วยบารมี

ไม่สู้ คือไม่ทำร้าย
ไม่หนี ไม่ไปไหน อยู่ในคณะ
ไม่ออกจากวัด นิ่งสงบสงัดสง่า
ทำดีเรื่อยไป ภาวนาสมาธิ

ขันติ นี้คืออดกลั้น
รู้ทัน อารมณ์
มองดูมัน ด้วยการ นิยม
ชมว่าดี มาสร้างบารมีให้
 
อารมณ์ร้าย คล้ายเก้อเขิน
เดินหนี คลี่คลาย ใจเป็นสุข
จาคะ สละอารมณ์ หายทุกข์
เกิดสุขภายใน สละได้ แม้ชีวิต

เป็นสัจจะ เต็มที่
มีอานุภาพ ศักดิ์สิทธิ์
ทำอะไร ก็สำฤทธิ์
คิดอะไร ก็สมปราถนา

คนจริง จริงแค่ตาย
หลวงปู่ฯทำได้ จึงสำเร็จและชนะ
เกิดเป็นบารมี สุขสมปราถนา
ธรรมะ ย่อมชนะอธรรม

 ;;;;;;;;;;

โลกมีอันตราย (อยู่สะบายถ้ามีธรรม) ผู้มี สัจจะ ธรรมะ อหิงสา สัญญมะ และทมะ อารยะชน คนเจริญ คบหา นี่หละ ธรรม ที่ล้ำเลิศ

 โลกมีอันตราย
(อยู่สะบายถ้ามีธรรม)

ผู้มี สัจจะ ธรรมะ อหิงสา 
 สัญญมะ และทมะ
อารยะชน คนเจริญ คบหา
นี่หละ ธรรม ที่ล้ำเลิศ

ผู้มีสัจจะ คนศักดิ์สิทธิ์
เป็นบัณฑิต ตรง จริง แท้
 ซื่อสัตย์ เด็ดขาด ไม่มีแต่
สละแม้ชีวา รักษาความดี

จริงไม่เล่น แท้ไม่เทียม หรือเก๊
 คงทน ไม่มีเก เชื่อได้
สม่ำเสมอ ตลอดปี ตลอดไป
ขยันหลาย คล้ายปลวก ก่อจอมปลวก

ธรรมะ ความจริง ของโลกและชีวิต
  มีบุญบาปลิขิต ให้เป็นไป
ไม่ใช่หนึ่งสมอง สองมือของใคร
 ตัณหาตัวร้าย ไล่ต้อนสรรพสัตว์

อหิงสา ไม่เบียดเบียนใคร
รักษาไว้ ความอดทนขันติ
ไม่สู้ไม่หนี เรื่อยไป ทำดี
ได้บารมี ปราบมาร

สัญญมะ สำรวมระวังจิต
ประคอง เป็นนิจ เอาไว้ในตน
ทุกอิริยาบถ ตั้งสติ ฝึกฝน
เกิดเป็นคน โชคดีล้น รู้จักฝึกจิต

ทมะ ข่มใจ ฝึกฝนจิต
มีสติ หยุดสนิท ในกาย
หนีโลกโลกีย์ ตัณหา อันตราย
รักษาไว้ ปัญญา คือชีวิต

อารยะชน คนประเสริฐ
ย่อมมีจิตอเลิท คบหา
อุปถัมภ์ ค้ำชู ประดุจมารดา
มีชีวิต สุขสมปราถนา ทุกประการ

;;;;;;;;;;

พระโพธิสัตว์ (คนศักดิ์สิทธิ์) คนก็ศักดิ์สิทธิ์ได้ ไม่ใช่แต่พระ แต่ต้องมีสัจจะ จึงจะศักดิ์สิทธิ์ สัจจะ คือจริงที่ใจ ที่จิต ยังไม่มีสิทธิ์ เพียงหน้าตาเป็นคน

 พระโพธิสัตว์
(คนศักดิ์สิทธิ์)

คนก็ศักดิ์สิทธิ์ได้ ไม่ใช่แต่พระ

แต่ต้องมีสัจจะ จึงจะศักดิ์สิทธิ์

สัจจะ คือจริงที่ใจ ที่จิต

ยังไม่มีสิทธิ์ เพียงหน้าตาเป็นคน 

จริงใจหรือไม่ เพียงใด ดูได้ที่ทมะ
ข่มใจละ จะไม่เพ่งโทษใคร
จึงเห็นความดี ที่เขามีอยู่ได้
จึงยิ้มให้ ด้วยใจชื่นชม

ทมะเพียงใด ดูได้ ที่ขันติ
คือมี ความอดกลั้น ต่อการกระทบกระทั่ง
สะกดสะกัดอารมณ์ ไม่ให้คั่งค้าง
กระทั่ง ใจหยุดได้ ใจปีติ

ขันติหลาย ใจจะ จาคะ
  เป็นผู้เสียสละ ไม่ดูดาย เมื่อเห็นใครเดือดร้อน
ขจัดตัณหา ความตระหนี่ได้ แน่นอน
เพื่อส่วนรวมมาก่อน นั่นหละ พระโพธิสัตว์

พระโพธิสัตว์อุบัติ ธรรมชาติสวยงาม
ฝนฟ้าตกตาม ฤดูกาล
สงบร่มเย็น ปานสวรรค์
ชาวประชาสุขสันติ์ สวรรค์บนดิน

คนตระหนี่ ไม่อาจที่จะศักดิ์สิทธิ์
ด้วยจิต มีกิเลส ตัณหา
ใจมืดมีอารมณ์ ขาดเมตตา
มองหา แต่ความไม่ดี ที่เขามีอยู่

ดังนั้น ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง
คุณธรรมสัจจะตั้ง บนทางนี้
จงเข้าวัดแสวงบุญ สร้างบารมี
เป็นทางของคนดี คนศักดิ์สิทธิ์

;;;;;;;;;;

คนศักดิ์สิทธิ์ (มีฤทธิ์ด้วยบารมี) สัจจะคุณธรรม ยอดล้ำ คนจริง จริงอย่างยิ่ง จริงจัง จริงใจ จริงแท้ จริงจัง ไม่เล่น ไม่เห็นแก่เพลิน นั่นแหละ จริงใจ นั้นแน่ แผ่เมตตา

 คนศักดิ์สิทธิ์
(มีฤทธิ์ด้วยบารมี)

สัจจะคุณธรรม ยอดล้ำ คนจริง

จริงอย่างยิ่ง จริงจัง จริงใจ จริงแท้

จริงจัง ไม่เล่น ไม่เห็นแก่เพลิน นั่นแหละ

จริงใจ นั้นแน่ แผ่เมตตา

จริงแท้ แน่นอน ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน
คงทนถาวร ตลอดไป ไม่มีเก๊
สม่ำเสมอ ไม่ประมาท ไม่มีเก
ไม่สงสัยลังเล ทุ่มเท ชีวิต

ผู้มีสัจจะแท้ ดูให้แน่ ที่ทมะ
จริงใจต่อตน นั่นหละ ยิ่งใหญ่
จริงใจต่อตน ฝึกตน จึงใช่
ฝึกตน คือฝึกใจ จึงใช่ บัณฑิต

ฝึกตนได้แท้ แปรเป็น ขันติ
เป็นคนที่ ชนะตน คือยอมคน ทนนิ่ง
รักษามารยาท สะอาด มีระเบียบ จริงๆ
งามยิ่งมารยาท ชนะขาด ชนะใจ

ทนนิ่งอย่างสะบาย..ได้ กลายเป็นจาคะ
สามารถสละ ความตระหนี่ ออกจากใจ
ตัณหาอุปาทาน ต้านไว้ไม่ได้
ใจปีติหลาย สว่างไสว ได้บารมี

คนศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์ ด้วยบารมี
เป็นผู้ที่ น่าเคารพเลื่อมใส กราบไหว้
เป็นศูนย์รวมใจมหาชน พาพ้นภัย
คนทั้งหลาย ยกไท้ ไว้เหนือเศียร

;;;;;;;;;;

ปลอดอบายมุข (ไม่ชิงสุกก่อนห่าม) :: พระเอก ทั้งดีทั้งเก่ง ทั้งเฮง คนเหนือคน เดินถนน เช่นเราเรา แต่ไม่เอา ความชั่ว

ปลอดอบายมุข

(ไม่ชิงสุกก่อนห่าม)

 ผู้ที่ทั้งเก่งและดี นี้มีไม่มาก

 เรียกพระเอกนางเอก ยากนัก จักหา

เดินถนน เช่นเรา แต่ไม่เอาความชั่วช้า
มีสติสัมปชัญญะ หิริโอตัปปะ อายและกลัวบาป

ปลอดอบายมุข ไม่ชิงสุกก่อนห่าม

มีฆราวาสธรรม สุดดี ค้ำชีวิต

สัจจะ ทมะ ขันติ จาคะ สุดจิต

มุ่งสู่ทิศ พระรัตนตรัย

 

 สัจจะ ไม่เห็นแก่หน้า กล้ารักษาความดี

ไม่โลเลหลีกหนี ตลอดชีวี ตลอดไป

เป็นดั่งทองคำ ไม่ดำไม่คล้ำ เชื่อได้

ทุกข์ระทมขนาดไหน รักษาไว้ ความดี

ทมะ ข่มใจ ไม่อาลัย ตัณหา

ศึกษา ฝึกฝน ฝึกตน ไม่ถอย
 ด้วยรู้ดีว่า ชีวาเป็นของน้อย

เวลาไม่คอย..ใคร จึงใส่ใจฝึกตน

ผู้ฝึกตน คือคนบัณฑิต

ทุ่มเทจิต มุ่งสู่ทิศ พระรัตนตรัย

ตามทางสายกลาง สว่างไสว

จึงไม่เหมือนใครๆ ที่ฝักใฝ่ทางต่ำ

ขันติ อดทน เป็นคนสู้ปัญหา 

สู้ยิบตา สุดชีวา ไม่มีหนี

ไม่ยั่น ทุ่มมัน สุดชีวี
ถือเป็นโอกาสดี ได้บารมีสั่งสม

ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป

ไม่สู้ คือไม่ว่าร้ายทำร้าย
ไม่หนี คือรักษาสามัคคีไว้

ทำดีเรื่อยไป ทำใจหยุดนิ่ง

จาคะ ยอมเสียสละแม้ชีวิต

ใจหยุดสนิท สว่างไสว
เกิดอานุภาพ มหัศจรรย์ ยิ่งใหญ่
ปัญหาทั้งหลาย หนีหายกระเจิง

 อุปสรรคนั้นหรือ คือ มีไว้ข้าม

ไม่ใช่เรื่องขำ ให้ทำตาม พระสอน
 ใช้ขันติแก้ได้ ใช่ แน่นอน
มีอุปสรรคเดือดร้อน ก็ดี บารมีเกิด

 

รีบเร่งเร็วรี่ สร้างบารมีสั่งสม

เอาไว้ข่ม..ขี่ อุปสรรคเถิด

ชีวิตนี้เป็นทุกข์ เป็นที่อุปสรรคเกิด 

พระเอกนางเอก ผู้ประเสริฐ จะได้ชัย ไปทุกที่

;;;;;;;;;;