มิจฉาสมาธิอันตราย (ไม่ใส่ใจความสอาดมีระเบียบ) :: สมาธินอกศูนย์กลางกาย อันตรายยิ่ง ฉลาดจริง แต่ขาดปัญญา เป็นสมาธิ ที่ผิด นอกพุทธศาสนา สมาธิ ที่เป็นสัมมา ต้องศูนย์เจ็ดสอง

มิจฉาสมาธิอันตราย
(ไม่ใส่ใจความสอาดมีระเบียบ)

 สมาธินอกศูนย์กลางกาย อันตรายยิ่ง

 ฉลาดจริง แต่ขาดปัญญา

เป็นสมาธิ ที่ผิด นอกพุทธศาสนา
สมาธิ ที่เป็นสัมมา ต้องศูนย์เจ็ดสอง

 ปัญญาจะมา ถ้าศีลมี

เอาแต่ฝึกสมาธิ ระวังหนา
ศีลสมาธิมี ปัญญา จึงมา
สะอาด สว่าง สงบ นั่นหละ ทางสายกลาง

วัดพระธรรมกาย เน้นหลาย ความสะอาด
สมาธิจึงไม่พลาด ศูนย์เจ็ดสอง
สะอาด มีระเบียบ มีมารยาท จะต้อง
หนึ่งไม่มีสอง คุณยายจันทร์ ขนนกยูง

ศีลเป็นภาชนะ เก็บรักษาที่ดี
ความสะอาดและระเบียบ ไม่ถึงที่ มีปัญหา
ปัญญา เหลือไว้แต่ความเก่ง อหังการ์
ระเบียบจัด ขาดเมตตา นั่นหละ เผด็จการ

ปัญญามาพร้อมกับเมตตา ไม่วางท่าแมงป่อง

คึกคะนอง หยิ่งผยอง ลำพองขน

 อวดเก่ง อวดกล้า เกินตน

 ผู้คน เอือมระอา ส่ายหน้าหนี 

ฉลาด ขาดปัญญา พางมงาย

 ทำร้ายได้ แม้ตน และคนอื่น

ระเบิดพลีชีพ โง่สนิท คิดตื้นๆ

 ยิ้มชื่น ค้าง หลงผิด ได้คิดก็สาย

พระเจ้าคือใคร ไม่รู้

 รู้ว่ามีอยู่ ศักดา มหาศาล
เชื่อมั่นเต็มที่ ยอมพลี รับใช้การ

เสร็จงาน ไม่เอาไว้ ฆ่าควายโคถึก

ตกนรก หมก ไหม้ 

 พญามาร ผลักลงไป เอง
น่าสงสาร แสนทรมาน คนเก่ง
ทำตนเองแท้ๆ นี่แหละ คนฉลาด

รอดแต่ตัว หัว ไม่รอด

ฉอดๆ ต่อบิดา มารดา

ขาด เคารพ และกตัญญุตา 

อวดศักดา ระวังหนา แพ้ภัยตน

คนฉลาด แต่แฉลบ มีสิ่งซ่อนแอบ ปกปิด

 ร้ายกาจเกินคิด เมื่อมีอำนาจ
อำมหิต ผิดมนุษย์ บุตรปีศาจ 
มิจฉาสมาธิ ร้ายกาจ เกินคิด

;;;;;;;;;

สมาธิมิจฉา (พญามาร) สมาธิ เป็นสัมมาไม่ได้ ถ้าขาดศีล เป็นอาจิน ทำความสะอาด มีระเบียบ มีมารยาท อ่อนน้อมถ่อมตน เนียบ ศีลไม่เฉียบ สมาธิ เป็นมิจฉา พญามาร

 สมาธิมิจฉา
(พญามาร)

สมาธิ คือการรวบรวมสติ มาไว้ในตน
ได้สติ หายหมองหม่น ไม่ลืมตัวลืมตน อยู่ภายนอก
ใจอบอุ่น มีสุขประหลาด ยากจะบอก
ไม่มีในโลกดอก สุขอย่างนี้

ท่านเรียกว่า สุขทางธรรม สุขสันโดษสมถะ
อนามิสสุขนั่นหละ หรือสุขไม่อิงวัตถุภายนอก
เป็นสุขด้วยใจ ที่ใสสว่าง นั่นดอก
สุขที่สามารถออก..จาก นิวรณ์ห้า

สมาธิมีสอง จงตรองดู
จะได้เป็นผู้ ไม่หลงผิด มิจฉาสมาธิ
การหลงผิด สำคัญผิด นี้
ยากเหลือที่ จะหันหลังกลับ รับของใหม่

มิจฉาสมาธินี้ เป็นของมาร
มีฤทธิ์มหาศาล เพื่อการ ทำลาย
ขาดจิตเมตตา นั่งนิ่งเป็นบ้า ขณะที่ศาสนามีภัย
ชาวประชา จะอดตาย ทุกข์หลาย ภัยธรรมชาติ

สัมมาสมาธิ นี้ ต้องผ่านที่ ศูนย์กลางกาย
กลางดวงธรรม จึงใช่ คล้ายสตาร์เกต
สุขประดัง อย่างไม่ละลด เป็นที่สังเกต
และมีเมต..ตา กรุณา ไม่นั่งเป็นบ้าอยู่เฉย

การฝึกสมาธินี้ ต้องมี เป็นชีวิต
ด้วยสมาธินี้ ประสิทธิ์ คุณสมบัติ ความสามารถ
สำหรับศีลนั้นประสิทธิ์ รูปสมบัติ
และทานนั้น ก็ไม่อาจขาด ประสิทธิ์ทรัพย์สมบัติ หรือเสบียง

สมาธิ เป็นสัมมาไม่ได้ ถ้าขาดศีล
เป็นอาจิน ทำความสะอาด มีระเบียบ
มีมารยาท อ่อนน้อมถ่อมตน เนียบ
ศีลไม่เฉียบ สมาธิ เป็นมิจฉา พญามาร

;;;;;;;;;;

หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร (ถึงสุดธรรม)::ตลอดแสนโกฎิจักรวาล อนันตจักรวาล ทั่วภพสามไม่รู้กัน ว่าพญามาร อยู่ฉากหลัง ควบคุมบัญชา ชีวามนุษย์ ทุกอย่าง อยู่เบื้องหลัง เกิดแก่เจ็บตาย และปัญหา

หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร
(ถึงสุดธรรม)

หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร

 บุคคลต้นวิชชา เป็นท่าน ที่หาได้ยาก

ท่านกล่าวไว้ น่าใส่ใจ จำยิ่งนัก

ไม่มีใครรู้จัก ฉากหลัง ต้นปัญหาของมนุษย์

ตลอดแสนโกฎิจักรวาล อนันตจักรวาล

ทั่วภพสามไม่รู้กัน ว่าพญามาร อยู่ฉากหลัง

ควบคุมบัญชา ชีวามนุษย์ ทุกอย่าง

อยู่เบื้องหลัง เกิดแก่เจ็บตาย และปัญหา

รวมทั้งความทุกข์ทรมานทั้งปวง

และยังล่วงบัญชา โลภโกรธหลง

บังคับให้ก่อกรรม รับวิบาก อย่างงวยงง

แล้วลากลงอบาย เวียนว่ายในวัฏฏะ

จิตมืดมิด ด้วยฤทธิ์อวิชชา

ดับปัญญา ไม่ให้รู้ว่า เกิดมาทำไม

เป้าหมายชีวิต คืออะไร

 พญามารใหญ่ ตัวการ มันล่ะอยู่เบื้องหลัง

จะทำลายล้างพญามาร
หลวงปู่ฯท่าน จะต้องไป สุดสายธาตุสายธรรม
 ทำลายรัง พญามารผู้ก่อการ กิเลสกรรม
ปราบอธรรม ให้สิ้นซาก

ท่านเป็นหนึ่งเดียว ในอนันตจักรวาล
ที่คิดการ อย่างนั้นได้
จำจะต้องสร้างบารมี อย่างยิ่งใหญ่
พาหมู่คณะไป ที่สุดธรรม

เห็นจำคิดรู้ รวมหยุดที่จุดเดียว
ศูนย์กลางกายนั่นเชียว จุดเดียวเท่านั้น
จุดอื่นๆ ล้วนไม่สำคัญ
สู้มารได้ จุดนี้เท่านั้น หลวงปู่ฯท่านระบุ

ผ่านศูนย์กลางกายได้ จะได้เห็น
พระเป็นๆ เห็นอยู่ในนั้น
ตถาคตคือธรรมกาย รู้ได้พลัน
สิ้นสงสัย ตื้นตัน เบิกบานปีติ

พระธรรมกาย เป็นอัตตาตัวตน
ทุกๆคน คนชั่วคนดี ล้วนมีทั้งนั้น
เข้าถึงได้ ปลอดภัย ในวัฏฏะสงสาร
สมปราถนาทุกประการ ชีวิต

พระธรรมกาย ผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบาน
สรวมซ้อนกับท่าน รู้ทันชีวิต
รู้จุดหมาย การเกิดมา หายข้องจิต
ทุ่มชีวิต แสวงบุญ สร้างบารมี

;;;;;;;;;;

ความบริสุทธิ์ (เป็นอาวุธ มารกลัวนัก):: วิริยะ คือกล้าหาญ เสียสละ ขันตินั่นหนา กล้าแกร่งแท้ แก้ไขปัญหา

ความบริสุทธิ์
(เป็นอาวุธ มารกลัวนัก)

วิริยะ

คือกล้าหาญ เสียสละ

ขันตินั่นหนา

กล้าแกร่งแท้ แก้ไขปัญหา

สัจจะคือคนรักดี

มิมีทิ้งอุดมการณ์ ไม่เห็นแก่หน้า

อธิษฐานนั่นหละ

ตอกย้ำ คำปณิธาน

วิริยะ กล้าหาญ

เปรียบปาน มีดโกน

ถ้าโดน

ก็บิ่นหรือบาด ตัดขาดได้

การเสียสละ

ใช้ความหาญกล้า ที่ใหญ่

เสียสละได้

ไม่เสียดาย แม้ชีวิต

ขันติ กล้าแกร่ง

แข็งแรง ปานมีดอีโต้

เป็นมีดโต

ไม่โก้หรู แต่สู้ปัญหา

ทั้งฟันทั้งสับ

รับรอง ไม่มีบิ่นเลยนา

เจอปัญหา

ไม่มีเหนื่อยหน่าย เพราะได้บารมี

สัจจะ

เปรียบว่า เป็นมีดดาบ

ทั้งคมวาววับ

เฉือนสับ ได้ทุกท่า

ยึดถือความดี

มิมี ไว้หน้า

ทั้งกล้าหาญ และแกร่งกล้า

รบชนะ พญามาร

วิริยะ หมายถึงไม่สู้

คือเป็นผู้เสียสละ

ขันตินั่นหนา

ได้เวลา ทำบารมี ให้แก่

สัจจะ ทำดีเรื่อยไป

ไม่เห็นแก่หน้าผู้ใด แท้

อธิษฐานแน่วแน่

ตอกย้ำ คำปณิธาน

ความกล้าหาญ

หมู่คนพาล เกรงกลัว

ยิ่งแกร่งเกินตัว

ยิ่งกลัว.. หนัก

ยิ่งบริสุทธิ์สะอาด

น่าประหลาด มารกลัวนัก

นี้เป็นหลัก

ทางปัญญา เอาชนะมาร

;;;;;;;;;;

สมรู้ร่วมคิด (ทุจริตก่อการ) (collusion):: ก่อบาป หยาบช้า เช่นมัน หลงคบคนพาล อนันต์ บาป

สมรู้ร่วมคิด

(ทุจริตก่อการ)

(collusion)

การสมรู้ร่วมคิด 

ทุจริต ก่อการ

ก่อบาป หยาบช้า เช่นมัน

หลงคบคนพาล อนันตบาป

 อาจด้วยเกรงกลัวอำนาจ

จะพิฆาต ชีวัน

เหตุใหญ่แท้นั้น

เป็นมัน มิจฉาทิฏฐิ

มิจฉาทิฏฐิ

คนดี ไม่คบ

ชอบประจบ

เอาใจ คนไม่ดี

หวังลาภยศสรรเสริญ

ความเพลิน โลกีย์

สติขาด ประมาทเต็มที่

เป็นพาลี มิมีกลัวนรก

ไม่เชื่อบุญบาปว่ามี

โลกนี้ หรือโลกหน้า

เป็นคนบ้า

ท้านรก

ใจมืดดำ

กิเลสชักนำ วิ่งพล่าน

น่าสงสาร

อนาคตกาล อนันตทุกข์

มีลูกมีหลาน

บอกต่อกัน ให้คบคนดี

คนดีคนชั่ว ดูได้ ต้องใช้สติ

ดูให้ดี ดูที่นิสัย

มันอาจทั้งหล่อสวย

รวย ไม่ธรรมดา

คนโบราณท่านป้องกัน ด้วยการบูชา

พาลูกหลาน ไหว้พระสวดมนต์

 

นั่งสมาธิสวดมนต์

เป็นกลวิธี หนีพาล

หรือพาลูกหลาน

ขยัน เข้าวัด ปฏิบัติธรรม

 

ถ้าไม่อย่างนั้น

 ยิ่งห้าม มัน เหมือนยิ่งยุ

ลูกหลาน พานมุทลุ

วิ่งเข้าสู่ หมู่คนพาล

;;;;;;;;;;

วัฏฏสงสาร (คุกใหญ่ ใส่สรรพสัตว์):: สรรพสัตว์ ติดคุก ยังสนุกอยู่ได้ อยู่ในกรง เหมือนไก่ ยังวิ่งไล่กันสนุก

วัฏฏสงสาร

(คุกใหญ่ ใส่สรรพสัตว์)

สรรพสัตว์ ติดคุก

ยังสนุกอยู่ได้

 อยู่ในกรง เหมือนไก่

ยังวิ่งไล่กันสนุก

ไม่คิดออกจากกรง

แม้เปิดกรง ยังไม่ลุกเลย

อยู่ในคุกจนเคย

คล้ายกันเลย ปลาคุ้นน้ำ

เครื่องพันธนาการสรรพสัตว์

เห็นได้ชัด คือร่างกาย

มีเจ็บป่วยไข้

และไม่สมประกอบ

 วัฏฏสงสาร

เป็นคุกใหญ่ ใส่สรรพสัตว์

น่าอนาถ

เหล่าสรรพสัตว์ ไม่รู้

ทุกข์ท่วมท้น

แต่ไม่ดิ้นรน ต่อสู้

กัลยาณมิตรร้องกู่

ยังทำหู ทวนลม

พญามาร

สร้างอวิชชา มาปิดบัง

เป็นเหมือนยาสั่ง

สติพัง ไม่เหลือ

หลับตามืดตื้อ

เป็นกระบือ ไม่รู้ใต้เหนือ

มีอารมณ์ร้ายเหลือ

เกลี้ยวกลาด ชาติคนพาล

ศาสนาพุทธ

ผุดขึ้นมา กอบกู้

แต่ก็อยู่ ไม่ได้นาน

ต้องเข้านิพพานไป

นับพระองค์ไม่ถ้วน

กระบวน พระโพธิสัตว์

หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร รู้ชัด

จึงยืนหยัด ถึงสุดธรรม

;;;;;;;;;;