วิสาขบูชา (วันมหากรุณาพระนิพพาน):: วิสาขบูชา วันมหา กุศล วันมงคล ของสรรพสัตว์

วิสาขบูชา
(วันมหากรุณาพระนิพพาน)

วิสาขบูชา วันมหากุศล

วันมหามงคล ของสรรพสัตว์

พระพุทธเจ้า ของเรา อุบัติ

ตรัสรู้ และ ปรินิพพาน

แปลกดี ที่กาลทั้งสาม

ไม่เหลื่อมล้ำ ประจำ อยู่ในวัน

 ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 นั้น

โลก และสวรรค์ เหมือนกัน แสวงบุญ

ชาวสวรรค์ บูชา มหาจุฬามณี

พระเจดีย์ พระบรมสารี ริกธาตุ

องค์อินทร์ แสดงวาทะ ไม่ประมาท

เทวดาทั่วชั้นฟ้า ไม่ขาด แสวงบุญ

เหล่าเทวดา อิจฉา พวกมนุษย์

โอกาสดีสุดสุด มนุษย์ แสวงบุญได้ง่ายๆ

แต่น่าเวทนา มัวเมาหากิน กันอยู่ได้
คนทั้งหลาย บ้าหาทรัพย์ กับดักมาร

ปรโลก รอรับโชค ในวันนี้ 

ทั่วทุกที่ ยินดี ปรีดา ตั้งตาคอย

หมู่มนุษย์ เหมือนไก่ ได้พลอย

เขี่ยทิ้งจ้อย โง่หลาย ไม่รู้จักบุญ

วิสาขบูชา วันมหากรุณา พระนิพพาน 

 แผ่บุญญาใหญ่ ไพศาล กู้ธาตุธรรม
ส่ำสัตว์ ไร้ศรัทธา น่าสงสารล้ำ
  เดินตามกัน สู่คุกประหาร ไม่รู้เรื่อง

;;;;;;;;;;

ทักษิณาทาน (เข้าใจได้ ไม่ธรรมดา) ยามข้าวยากหมากแพง ดินแห้ง แตกระแหงไปทั่ว ขัดสน ข้นแค้นมืดมัว ตัวสั่นกลัว ตัวใครตัวมัน

ทักษิณาทาน
(เข้าใจได้ ไม่ธรรมดา)

ยามข้าวยาก..หมากแพง

ดินแห้ง แตกระแหงไปทั่ว

ขัดสน ข้นแค้นมืดมัว

ตัวสั่นกลัว ตัวใครตัวมัน

ในยามเช่นนี้ นี่แหละสำคัญ

พระพุทธองค์ท่าน ทรงชี้ นี่คือโอกาส

เป็นกาลทาน อย่าพลาด

 นี้เป็นโอกาส..ทอง ของชีวิต

สั่งสมทานบารมี เป็นที่พึ่ง

โอกาศมาถึง เป็นหนึ่งไม่มีสอง

เปิดยุ้งฉางแจกจ่าย ประคอง

คนแซ่ซ้อง เช่น เมณฑกเศรษฐี

ยังมีที่ลำบาก ยากยิ่งกว่านี้

นั่นคือที่ ปรโลกยาวนานหลาย

หลังหมดลม ต้องก้มหน้า เดินทางไกล

แดนอันตราย ในอบายภูมิ

ถ้าไม่ใช่นักสร้าง ทางบารมี

จะเดินทางแบบนี้ ทั้งนั้น

ด้วยคนทั้งหลาย ประมาทกัน

ไม่ผายผัน มุ่งมั่นบารมี

ยกเว้นไว้ มีผู้อุทิศ

 ญาติสนิท อุทิศบุญไปให้

ทำทักษิณาทาน อันยิ่งใหญ่

แด่สงฆ์ไท้ ในพุทธศาสนา

ทักษิณาทานเท่านั้น บุญอนันต์ ส่งถึงได้

บุญอย่างอื่นไซร้ ส่งไป ไม่ถึง

ทั้งผู้ให้ และผู้รับ ต่างทราบซึ้ง

ได้บุญใหญ่เป็นที่พึ่ง อจินไตย

ทักษิณาทาน ผู้ทำได้ ไม่ธรรมดา

 มีปัญญา ศรัทธา พระรัตนตรัย

 เป็นเสบียงเลี้ยงตน เดินทางไกล

วัฏฏะร้าย คุกประหาร

 ทักษิณาทาน คือทานให้สงฆ์

ไม่เจาะจง สงฆ์รูปใด

แม้ในอนาคตนานไกล

สงฆ์ไท้..ทุศีล มีเพียงเศษชิ้นผ้าฯ

นี้ก็ใช่ ยังได้ชื่อว่า

มีอานิสงส์ไม่อาจประมาณ 

 นักบุญนอกศาสนา ไม่เทียมทัน

แม้ประพฤติพรหมจรรย์ ได้ฌาณขั้นสูง

เป็นเครื่องชี้ว่า ผ้าจีวรนั้น สำคัญยิ่ง
เป็นสิ่ง แทนพระพุทธองค์

พญาช้างฉัตรทันต์ ยอมปลง
วางชีวิตลง ปล่อยให้นายพรานตัดงา

สงฆ์ทั้งหลายในพุทธศาสนา 

จึงเป็นเนื้อนา..บุญอันยิ่ง

ด้วยอำนาจพุทธคุณ..มีจริง

ผ้าจีวรเป็นสิ่ง แทนพุทธองค์

;;;;;;;;;;

ทรัพย์สมบัติ (ไม่อาจใช้ในปรโลก) ทรัพย์สมบัติ ขาดไม่ได้ ใช้เลี้ยงชีวิต ทุกผู้คน จึงวิ่งขาขวิด หาทรัพย์ หากันจ้าระหวั่น แข่งขันกันรวย ถึงกับ ลืมบุญ ลืมบาป ลืมญาติพี่น้อง

 ทรัพย์สมบัติ
(ไม่อาจใช้ในปรโลก)

ทรัพย์สมบัติ ขาดไม่ได้ ใช้เลี้ยงชีวิต

ทุกผู้คน จึงวิ่งขาขวิด หาทรัพย์

หากันจ้าระหวั่น แข่งขันกันรวย ถึงกับ

ลืมบุญ ลืมบาป ลืมญาติพี่น้อง

คนทั้งหลาย ลืมคิดไปว่า
ทรัพย์นั้นหนา เพียงใช้ได้ ในโลกนี้
หลังตาย ซึ่งนานหลายๆ ใช้แต่บุญที่มี
 พระพุทธองค์ อุบัติขึ้นมานี้ เพื่อที่จะมาบอก

 เมื่อตายไป สิ่งที่หาไม่ได้ใช้ ได้แก่ทรัพย์

ตรงข้ามกับ สิ่งที่ใช้ไม่ได้หา นั่นหละ คือบุญ

โลกมนุษย์นี้ พระท่านชี้ ต้องเร่งลุ้น

ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี

เพราะทุกวันนี้ ที่เราสะบายอยู่ได้

ด้วยอาศัย บุญเก่า กรรมวิบาก

โลกนี้คือโรงละคร ที่กรรมนำชัก

ไม่ใช่ผลจาก หนึ่งสมองสองมือ

กิเลสกรรมวิบาก อยู่หลังฉากละคร

คอยกำกับ ทุกตอน สอนให้คิดให้พูดให้ทำ

ดังนั้น คนดีก็รวยได้ คนชั่วก็รวยได้ ด้วยกรรม

ที่ทำไว้ในอดีต เมื่อถึงขีดถึงคราว

อย่าคิดว่า บุญบาปไม่มี ทำดีได้ดีมีที่ไหน

จะเชื่อใคร ถ้าไม่เชื่อพระพุทธเจ้า

ไม่เชื่อก็ได้ แต่อย่าผ่าน มิฉนั้นโง่เขลา

ผู้ดูเบา ปัญญาพระพุทธเจ้า คือคนพาล

น่าเวทนายิ่งนัก สรรพสัตว์คล้ายกัน เมามันชีวิต

เหมือนคนตาบอดสนิท ไม่คิดว่ามีท้องฟ้า

เดินตามกัน สู่โรงประหาร ของมารา

เมื่อตอนจะตายสติคืนมา เป็นอย่างนี้หละ ทุกภพชาติ

บ้านแท้ของสรรพสัตว์ แน่ชัด ที่ปรโลก

น่าตลก โลกมนุษย์ เลิศสุด มาขุดทอง

มาแสวงบุญ สร้างบารมี  อันเป็นที่หมายปอง

ของ..สรรพสัตว์ทั้งผอง ในปรโลก 

ทรัพย์สมบัติ ปนตัณหา หากว่าขาดสติ

ลืมไปว่า สมบัตินี้ มาด้วยบุญ

จะเกิดความทยานอยาก มักมาก กามคุณ

สมบัติไม่ใช่สมบัติ ค้ำจุน ชีวิต

สมบัติเป็นวิบัติ ทำลายตน

เหมือนเหล็กมีสนิมปน ทำลายจน ผุพัง

สมบัติเป็นวิบัติ ทำลายล้าง

สมบัติให้สุขสมหวัง เพียงใช้แสวงบุญสร้างบารมี

;;;;;;;;;;