คนพาลจ้องจับผิด (บัณฑิต จ้องจับดี) คนพาล จ้องจับผิด บัณฑิต จ้องจับดี ปุถุชน ขาดสติ ไม่เห็นความดี ของคนอื่น แม้มาก

 คนพาลจ้องจับผิด
(บัณฑิต จ้องจับดี)

คนพาล จ้องจับผิด

บัณฑิต จ้องจับดี

ปุถุชน ขาดสติ

ไม่เห็นความดี ของคนอื่น แม้มาก

 

ความผิดของตน มากล้น ไม่เห็น

มองเขม้น เห็นแต่ของคนอื่น

แม้ไม่มาก ก็ยังฟื้น

ปากรั่ว ลื่นไหล ไฟดับ

ใจเวทนา ปรารภเหตุ

ด้วยจิตเมตตา จึงปรารภ

แล้วจึงปลง ปล่อยวาง สงบ

ปล่อยสัตว์โลก เป็นไปตามกรรม

ต่างจากตำหนิ ติเตียน

ใจเพี้ยน ไม่สงบ

ไม่มีเมตตา แล้วปรารภ

ปลงไม่ตก หาความสงบไม่ได้

คนพาล ใจ ไม่หยุดไม่นิ่ง

จึงวิ่ง ออกไป ไม่สงบ

เห็นอะไรขวางหูขวางตา ไปหมด

แล้วก็ไม่อด ที่จะตำหนิ

ตำหนิแล้ว รู้สึกสะบาย

ได้ผ่องถ่าย ระบายไปได้บ้าง

หารู้ไม่ได้บาป อย่างจัง

สติพัง บาปหลั่งไหลเข้ามา

จงได้สติ ทุกเวลานาที มีค่า

อย่าเสียเวลา กับสิ่งภายนอก

สติตั้งอยู่ในตน ไม่ให้ออก

มิฉนั้น กลายเป็นวอก หน้าเป็นคน

;;;;;;;;;;

เมื่อถูกตำหนิ เป็นโอกาสดีได้บุญใหญ่ (reprimanded):: การถูกตำหนิ ติติง เป็นสิ่งที่ หนีไม่พ้น ตราบใดที่เรายังเป็นคน ต้องอดทน ขันติ

เมื่อถูกตำหนิ
เป็นโอกาสดีได้บุญใหญ่

(reprimanded)

การถูกตำหนิ ติติง
เป็นสิ่งที่ หนีไม่พ้น
ตราบใดที่เรายังเป็นคน
ต้องอดทน ขันติ

อดทนได้ ไม่ธรรมดา
กลายเป็นจาคะ บุญญาใหญ่
เท่ากับได้ ให้อภัย
เหนือกว่าทานใดใด รู้ไว้ด้วย

ติเพื่อก่อ งามละออ ถ้าทำได้
ทำด้วยความจริงใจ
แต่ก็เสี่ยงกับโอฐภัย

ซึ่งใครๆ ก็ไม่เสี่ยง

คนทั้งหลาย ชอบคนชม

ไม่นิยม คนติ

แต่พ่อแม่ดี ครูดี หรือเพื่อนดี

ต้องทั้งติ ทั้งชม

ด้วยใจเมตตา ปราถนาดี 

โอบอ้อมอารี เอื้ออาทร

เป็นการสอน

ไม่ใช่ตำหนิ มิมีภัย

การตำหนิกล่าวโทษ

ด้วยความโกรธ เกลียด อิจฉา
เป็นธรรมดา ของปุถุชน ที่หนา

เป็นการด่า ว่าร้าย

ไม่มีใครเหมือนพ่อแม่

หวังดีแท้ มีแต่เมตตา
ใครขึ้นเสียงกับท่าน เป็นบ้า
เป็นบุตรผีห่า เพิ่งขึ้นมาจากนรก

ได้พ่อแม่ดี มีบุญนัก

ทำให้ลูกรัก เป็นคนดี มีศรัทธา
เป็นยอดกัลยาณมิตร คอยดุ คอยว่า

 ไม่เพ่งโทษา ไม่ได้ด่าติเตียน

 การทนต่อคำสั่งสอนได้

ไม่ดื้อรั้น ขยันหมั่นฝึกฝน
ขันติ มีอดกลั้น อดทน
เลิศล้น เหนือมนุษย์

 ;;;;;;;;;;