เกียรติยศ (ย่อมปรากฎในผู้ อยู่โดยธรรม) คนฉลาด ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่งุ่นง่าน งี่เง่า เบาปัญญา สำรวมอินทรีย์ มีมิตรดี คบหา พึงทำที่สุด ของทุกขา ได้

 เกียรติยศ
(ย่อมปรากฎในผู้ อยู่โดยธรรม)

คนฉลาด ไม่ฟุ้งซ่าน

 ไม่งุ่นง่าน งี่เง่า เบาปัญญา

สำรวมอินทรีย์ มีมิตรดี คบหา

 พึงทำที่สุด ของทุกขา ได้

กามทั้งหลาย

ให้ ความยินดีน้อย ทุกข์มาก

บัณฑิตรู้ แจ้งประจักษ์

จึงออกจาก กาม แม้เป็นทิพย์

นรชนใด วางใจในตน

ไม่สับสน ใจเชื่อมั่น

 ย่อมถึง ซึ่งพระนิพพาน

ผู้อย่างนั้น เป็นบุรุษ สุดสูง

ผู้ประพฤติตน ในสิ่งที่ไม่ใช่

และไม่ใส่ใจ ในสิ่งที่ดี

ปล่อยตนปล่อยใจ ตามตัณหากาลี

ย่อมเป็นผู้ที่ น่าเวทนา

ผู้รู้ธรรม สัตบุรุษ และอสัตบุรุษ

เทวดาและมนุษย์ บูชา

 ล่วงข่าย เครื่องข้อง ตัณหา

จงประจักษ์ว่า เป็นมุนี

สมณะภายนอก ไม่มี 

 สังขารนี้ ไม่มีจีรัง

 ความหวั่นไหว ในพระพุทธเจ้า ไม่มีตั้ง

เหมือน รอยเท้าย่าง ไม่มีในอากาศ

เกียรติยศ ย่อมปรากฎ แก่ผู้ขยัน

มีสติตั้งมั่น การงานสะอาด 

ใคร่ครวญแล้ว จึงทำ ไม่ประมาท

 เป็นธรรมชาติ ของผู้ อยู่โดยธรรม 

;;;;;;;;;;

คนเหนือคน (ฝึกฝนสมาธิ):: คนโง่ โต เป็นควาย ไม่มีจุดหมาย อยู่ไป อย่างนั้น ออกหากิน นอน ถ่าย สืบพันธุ์ เหมือนกัน กับกาไก่ ไร้ทิศทาง

คนเหนือคน
(ฝึกฝนสมาธิ)

คนโง่ โต เป็นควาย

ไม่มีจุดหมาย อยู่ไป อย่างนั้น

ออกหากิน นอน ถ่าย สืบพันธุ์

 เหมือนกัน กับกาไก่ ไร้ทิศทาง

คนฉลาด มักพลาด ด้วยแฉลบ

แสบ ด้วยตัณหา พาฉิบหาย

หนึ่งสมอง สองมือ อันตราย

จอดตอนท้าย แพ้ภัยตน

 
 คนมีปัญญา ศรัทธา พระพุทธองค์

 ดำรงตน บน ทางสายกลาง

 รีบรุด ทำนิพพานแจ้ง กระจ่าง

สติตั้ง อดทนสู้ หมู่มาร

คนมีปัญญา อดเปลี้ยว ไว้กินหวาน

ขยัน ประหยัด สัตย์ซื่อ

ถือสัจจะ เมตตา คนล่ำลือ

คนนับถือ ยกย่อง แซ่ซ้อง สรรเสริญ

มีปัญญา กล้าหาญ ชาญชัย

อุทิศกายใจ ให้ ส่วนรวม
ส่วนตัวปล่อยวาง ส่วนกลาง ร่วม
เป็นศูนย์รวม สร้าง ทางบารมี

คนดีมีปัญญา พัฒนาสติ เจริญภาวนา
จึงจะมีสัมมาคารวะ อ่อนน้อมถ่อมตน
มีเมตตากรุณา เหลือล้น
คนเหนือคน ฝึกฝน สมาธิ

;;;;;;;;;;