ศีล ใจสูงใจใส (อยู่ในกาย) ศีล ใจสูงใจใส แต่อยู่นอกกาย ไม่ใช่พุทธศาสนา มีความสว่าง แต่ขาดสุขเมตตา นอก ศูนย์กลางกายา เมตตาไม่มี

ศีล ใจสูงใจใส
(อยู่ในกาย)

 ศีล ใจสูงใจใส

แต่อยู่นอกกาย ไม่ใช่พุทธศาสนา

มีความสว่าง แต่ขาดสุขเมตตา

นอก ศูนย์กลางกายา เมตตาไม่มี

พุทธภาวนา ศูนย์กลางกาย

แน่นอนได้ พุทธแท้

เป็นสัมมาสมาธิ นั่นแหละ

หมู่มารตามแก้ ตามกีดกัน

กายมนุษย์ จึงสุดสำคัญ

เป็นทางผ่าน ทางสายกลาง

มีพระรัตนตรัย มีจริงจัง

เป็นองค์พระ ใสสว่าง ธรรมกาย

ศีลนอกกาย ก็ใสสว่าง

แต่แปลกจัง ไม่สุขเมตตา

เหมือนตรอกตัน นั่นหละ

หลงคิดว่า ถึงที่พัก

พลอยคิดว่า พระนิพพานไม่มี

พระรัตนตรัยก็ดี ไม่มีเหมือนกัน

คงเป็น ตัวหนังสือเท่านั้น

ด้วยพุทธแท้นั้น มารปิดบัง

พุทธแท้ หายไป ตั้งแต่ ๕๐๐ปี

ที่ พระพุทธองค์ ปรินิพพาน

แต่ก็ยากหลาย ที่ใครจะเชื่ออย่างนั้น

น่าอัศจรรย์ หลวงปู่ฯท่าน เอาคืนมาได้

ศีล ใจใสใจสูง ในกาย

ถูกส่วนได้ ใจตกศูนย์

ความสว่างเจิดจ้า ทวีคูณ

สุขสมบูรณ์ ด้วยเมตตา

;;;;;;;;;;

ศีล (คนใจสูงใจใส) ศีล คนใจสูงใจใส มองข้ามได้ นิสัยร้ายๆของเขา เห็นแต่ความดี แม้มีน้อย ใจจึงเบา ส่วนความดีของเรา ก็ไม่อวด

 ศีล
(คนใจสูงใจใส)

ศีล คนใจสูงใจใส

มองข้ามได้ นิสัยร้ายๆของเขา

เห็นแต่ความดี แม้มีน้อย ใจจึงเบา

ส่วนความดีของเรา ก็ไม่อวด

ศีลดี จึงมีความเคารพ

มีความสะอาด น่าคบหา

มีเกียรติชื่อเสียง เลื่องลือชา

แม้เทวดา ก็ลงมาคุ้มครอง

ทานนั้น ปานว่าแม่น้ำใหญ่

ศีลนั้นใช่ ภูเขาใหญ่ต้นน้ำ

ทานกับศีล เป็นคู่อุปถัมภ์

ทาน มีศีลค้ำ จึงเรียกว่าทาน

ศีลใจสูงใจใส ไร้ตระหนี่

คอยคุ้มครองชีวี ให้ปลอดภัย

ภัยทุกชนิด ไม่กล้ำกลาย

ทั้งตน และคนอยู่ใกล้ เป็นสุข

รวมถึงธรรมชาติ สดใส

ภัยสงคราม โรคภัย สงบ

มหาชนอยู่ดีกินดี มีรักเคารพ

โลกทั้งภพ เป็นหนึ่งเดียว

ภูเขาใหญ่ ป่าใหญ่ สำคัญนัก

เป็นแหล่งฝนตกหนัก ประจำ

มรสุม นำเมฆใหญ่ คลึ้มดำ

สรรพสัตว์สุขล้ำ มีข้าวปลาอาหาร

เหมือนผู้มีศีล มีบุญนัก

จาก  พระนิพพาน

บุญเป็นอริยะทรัพย์ ทุกสิ่งอัน

คอยดลบันดาล ปานเทพเนรมิต

;;;;;;;;;;

ยอดคน (คนมีศีล) ศีล มาจากสิระ แปลว่ายอด หรือศีรษะ ยอดคน มีศีล เป็นธรรมดา ไม่ต้องรบก็ชนะ ศัตรูแพ้ใจ

 ยอดคน
(คนมีศีล)

ศีล มาจากสิระ

แปลว่ายอด หรือศีรษะ

ยอดคน มีศีล เป็นธรรมดา

ไม่ต้องรบก็ชนะ ศัตรูแพ้ใจ

ศีล เป็นเกราะ เป็นอาวุธวิเศษ
ป้องกันภัยเพท ทุกชนิด
ศีลเป็นสะพาน ให้ท่านสัมฤทธิ์
สำเร็จกิจทุกอย่าง กระทั่งพระนิพพาน

ผู้ทำร้าย ผู้มีศีลได้

ไม่ใช่ผู้ ไม่ใช่คน

เหมือนกับ ทำร้ายมารดาตน

ที่ทุกคน กราบไหว้

เก่งขนาดไหน ก็แพ้ภัยตน

จิตใจสับสน ไม่เป็นสุข

ร้อนรน ทุรนทุราย เป็นทุกข์

เหมือนถูก ไฟนรกสุม

ศีล เป็นที่มา สมบัติสาม

ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ

เป็นธรรมดา ธรรมชาติ

ผู้ศีลขาด สมบัติเป็นภัย

สมบัติเป็นภัย กินไม่อิ่ม

ความสุขเป็นสนิม ทุรนทุราย

เป็นคนพาล คนจัญไร

เป็นภัย สังคม

ผู้มีศีล สังเกตได้

ผู้คนเข้าใกล้ สงบเย็น

สำรวมมารยาท จะเห็น

นำสังคมอยู่เย็น เป็นสุข

;;;;;;;;;;