ความเพียร
(ทำไม่หยุด ประดุจน้ำไหล)
โกสชฺชํ ภยโต ทิสฺวา วิริยารมฺภญฺจ เขมโต
อารทฺธวิริยา โหถ เอสา พุทฺธานุสาสนี
พุทธภาษิต ลิขิต มีใจความว่า
จงรู้ใว้หนา ว่าความเกียจคร้านนั้น เป็นภัย
การปรารภความเพียร นั้นแน่ไซร้
จึงจะปลอดภัย จงใส่ใจ ปรารภความเพียรเถิด
ท่านหมายเอา เพียรที่สุดให้ถึง ที่พึ่งแท้
อันได้แก่ ทำใจหยุดใจนิ่ง
เจริญภาวนา เข้าถึงฐานะประเสริฐ เลิศยิ่ง
เหนือทุกสิ่ง พระรัตนตรัย ในตัว
ใครเกียจคร้าน ก็เหมือนกันกับลูกแกะน้อย
ที่ไม่ค่อยเชื่อฟัง ไม่ระวังสุนักป่า
ออกจากฝูง ก็จะถูกรุม ในไม่ช้า
เป็นเหยื่อของหมาป่า อย่างน่าอนาถ
หิยฺโยติ หิยฺยติ โปโส ปเรติ ปริหายติ
อนาคตํ
เนตมตฺถีติ ญตฺวา
อุปฺปนฺนจฺฉนฺทํ โก ปนุเทยฺย ธีโร
มัวคำนึงถึงแต่ความหลัง มีแต่พัง หดหาย
และมีแต่จะพา ละลาย มัวคำนึงไป แต่ข้างหน้า
อันใดมาไม่ถึง หวังพึ่งไม่ได้ดอกหนา
น้ำบ่อหน้าพึ่งไม่ได้ อย่ารอถ้า ให้ปรารภความเพียร
อย่ามัวหันเหียน มองออก ข้างนอกตัว
มันน่ากลัว มันอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว
ที่สว่างไสว ให้กำลังใจ มีแห่งเดียว
ใครๆไม่แลเหลียว หญ้าปากคอก
คือเก็บใจไว้ในตน ไม่ให้วิ่งวนอยู่ภายนอก
ทานศีลภาวนาเท่านั้นดอก ขอบอก คือเก็บใจ
ใจจะค่อยๆนิ่ง ค่อยๆใส
สุดท้ายจะสว่างไสว ใช่ นั่นคือปัญญา
กำลังใจจะมา ความเพียรจะมี
คุณธรรมอิทธิบาทสี่ จะเกิดมีขึ้น
มีฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสา หน้ายิ้มรื่น
ชีวิตตื่น สุขสดชื่น สำเร็จสมปราถนา
;;;;;;;;;;
