คำสัตย์ (เป็นวาจาที่ไม่ตาย) ผู้ใดสรรเสริญ คนไม่ดี หรือตำหนิ คนที่ ควรสรรเสริญ ผู้นั้น ปากเป็นโทษ ย่อมไม่เจริญ ไม่นานเกิน จะได้ทุกข์

 คำสัตย์
(เป็นวาจาที่ไม่ตาย)

ผู้ใดสรรเสริญ คนไม่ดี

หรือตำหนิ คนที่ ควรสรรเสริญ

ผู้นั้น ปากเป็นโทษ ย่อมไม่เจริญ

ไม่นานเกิน จะได้ทุกข์

ผู้กล่าววาจา แม้ตั้งพัน

ไม่สำคัญ เพราะไม่มีประโยชน์

ผู้พูดคำที่ดี เพียงหนึ่งบท

พระสุคต สรรเสริญ

ผู้กล่าวถ้อยคำ ที่ไม่ทำให้ใจขุ่น

 แต่อบอุ่นใจ ไม่หยาบคาย 

มีสาระ และเป็นคำจริง ได้

ผู้นั้น ใช่ เป็นพราหมณ์

ผู้ใด ไม่โกรธ ไม่สะดุ้ง ไม่ฟุ้งซ่าน

ไม่โอ้อวด ไม่น่ารำคาญ พูดด้วยปัญญา

 ผู้นั้นแล ชื่อว่า

เป็นมุนี มีวาจา สำรวมแล้ว

ผู้มีปัญญา ไม่พูดจาพล่อย ๆ

พูดลอยๆ ถึงคนอื่น หรือตน

จะมีผู้บูชา ในท่ามกลางชุมชน

ย่อมพ้นทุกข์ทน ไปสู่สุคติ

พระพุทธเจ้าตรัส เด็ดขาดปลอดภัย

เป็นไป เพื่อพระนิพพาน

 และเพื่อที่สุดแห่งทุกข์ ทั้งนั้น

แม่นมั่น เป็นที่สูงสุดแห่งวาจา

คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย

 นั่นแหละใช่ เป็นธรรมเก่า

สัตบุรุษทั้งหลาย ย่อมถือเอา

ธรรมเก่า ที่เป็นอรรถและเป็นธรรม

;;;;;;;;;;

วาจาชอบเป็นกุศลใหญ่ (วาจาร้ายเป็นกรรมหนัก):: คนขี้โกรธ มีวาจาหยาบ เราทราบดี ไม่สำรวมวจี เป็นคนไม่ดี ผิดศีล อุตส่าห์ทำบุญตักบาตร ไม่ขาด เป็นอาจิน บุญรั่วหนีสิ้น ไม่มีเหลือเลย

วาจาชอบเป็นกุศลใหญ่
(วาจาร้ายเป็นกรรมหนัก)

ทุฏฺฐสฺส ผรุสา วาจา

คนขี้โกรธ มีวาจาหยาบ เราทราบดี

ไม่สำรวมวจี เป็นคนไม่ดี ผิดศีล

อุตส่าห์ทำบุญตักบาตร ไม่ขาด เป็นอาจิน

บุญรั่วหนีสิ้น ไม่มีเหลือเลย

กลายเป็นคนแก่วัด ปากจัด ฟังไม่ได้

เป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ใหญ่ ที่ใครๆกลัวเกรง

ไม่อยากมาวัด กลัวจัด คนเก่ง

ทั้งกลัวทั้งเกรง ไม่เสงสู้

คนเหล่านี้ บ่นอู้อี้ ว่าทำดีไม่ขึ้น

สะทกสะท้อน สะอื้น บ่นน้อยใจ

ทำเพื่อใครๆมามาก แต่ทำไม

ไม่มีใครเห็นใจ ชักท้อใจ ชีวิต

สจฺจํ เว อมตา วาจา

คำสัตย์ แลเป็นวาจาที่ไม่ตาย

คำสัตย์ น่าประหลาด เป็นวาจาที่ไม่ตาย
ส่งผลให้ ได้สุขสำเร็จ สมปราถนา
เป็นบารมี ส่งฤทธี ให้จิตตะ
จะคิด จะปราถนาสิ่งใด ก็สำเร็จโดยง่าย

สัตยาธิษฐาน คือการตั้งสัจจะ แล้วอธิษฐาน 
กล่าวบนบาน ขออานุภาพอันไม่ประมาณ แห่งสัจจะ
ด้วยความจริง ที่ข้าพเจ้า ได้กล่าวมา
เกิดเป็นเดชะ ให้สมปราถนาทุกประการ

 สัจจะเป็นคุณธรรม จิตจะนิ่งใสสว่างล้ำ โดยธรรมชาติ
สุดคิดคาด เกิดบุญญธาตุ บารมี
ขับไล่ อุปสรรคปัญหา หมู่พาลาอัปปรี
ไม่อาจรอรี หนีกระเจิง

อภูวาที นิรยํ อุเปติ
คนพูดไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรก

คำพูดไม่จริงโกหก ตกนรกแน่นอน
ทำคนเดือดร้อน บาปหนัก
แถมคิดร้าย ใจร้าย คนตระบัดสัตย์
ใครๆก็ไม่อาจ เอาเป็นเพื่อน

ตกนรกทั้งเป็น เห็นๆ คนเหม็นหน้า

ความงามสง่า หนีหาย เหลือไว้แต่หมองหม่น

เข้าวงใหน ใครๆไม่เอา เศร้าเหลือทน

เดินถนนแทบไม่ได้ อายเหลือ

สัจจะ เป็นบารมี แต่นี่ อสัจ เป็นกิเลส

อุเทศ คำสอน เสียชีพอย่าเสียสัตย์

เราเกิดมาเป็นมนุษย์นี้ เพื่อกิเลสขจัด

บัณฑิตบอกชัด ให้อดเปลี้ยว ไว้กินหวาน

;;;;;;;;;;