วาจาชอบเป็นกุศลใหญ่ (วาจาร้ายเป็นกรรมหนัก):: คนขี้โกรธ มีวาจาหยาบ เราทราบดี ไม่สำรวมวจี เป็นคนไม่ดี ผิดศีล อุตส่าห์ทำบุญตักบาตร ไม่ขาด เป็นอาจิน บุญรั่วหนีสิ้น ไม่มีเหลือเลย

วาจาชอบเป็นกุศลใหญ่
(วาจาร้ายเป็นกรรมหนัก)

ทุฏฺฐสฺส ผรุสา วาจา

คนขี้โกรธ มีวาจาหยาบ เราทราบดี

ไม่สำรวมวจี เป็นคนไม่ดี ผิดศีล

อุตส่าห์ทำบุญตักบาตร ไม่ขาด เป็นอาจิน

บุญรั่วหนีสิ้น ไม่มีเหลือเลย

กลายเป็นคนแก่วัด ปากจัด ฟังไม่ได้

เป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ใหญ่ ที่ใครๆกลัวเกรง

ไม่อยากมาวัด กลัวจัด คนเก่ง

ทั้งกลัวทั้งเกรง ไม่เสงสู้

คนเหล่านี้ บ่นอู้อี้ ว่าทำดีไม่ขึ้น

สะทกสะท้อน สะอื้น บ่นน้อยใจ

ทำเพื่อใครๆมามาก แต่ทำไม

ไม่มีใครเห็นใจ ชักท้อใจ ชีวิต

สจฺจํ เว อมตา วาจา

คำสัตย์ แลเป็นวาจาที่ไม่ตาย

คำสัตย์ น่าประหลาด เป็นวาจาที่ไม่ตาย
ส่งผลให้ ได้สุขสำเร็จ สมปราถนา
เป็นบารมี ส่งฤทธี ให้จิตตะ
จะคิด จะปราถนาสิ่งใด ก็สำเร็จโดยง่าย

สัตยาธิษฐาน คือการตั้งสัจจะ แล้วอธิษฐาน 
กล่าวบนบาน ขออานุภาพอันไม่ประมาณ แห่งสัจจะ
ด้วยความจริง ที่ข้าพเจ้า ได้กล่าวมา
เกิดเป็นเดชะ ให้สมปราถนาทุกประการ

 สัจจะเป็นคุณธรรม จิตจะนิ่งใสสว่างล้ำ โดยธรรมชาติ
สุดคิดคาด เกิดบุญญธาตุ บารมี
ขับไล่ อุปสรรคปัญหา หมู่พาลาอัปปรี
ไม่อาจรอรี หนีกระเจิง

อภูวาที นิรยํ อุเปติ
คนพูดไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรก

คำพูดไม่จริงโกหก ตกนรกแน่นอน
ทำคนเดือดร้อน บาปหนัก
แถมคิดร้าย ใจร้าย คนตระบัดสัตย์
ใครๆก็ไม่อาจ เอาเป็นเพื่อน

ตกนรกทั้งเป็น เห็นๆ คนเหม็นหน้า

ความงามสง่า หนีหาย เหลือไว้แต่หมองหม่น

เข้าวงใหน ใครๆไม่เอา เศร้าเหลือทน

เดินถนนแทบไม่ได้ อายเหลือ

สัจจะ เป็นบารมี แต่นี่ อสัจ เป็นกิเลส

อุเทศ คำสอน เสียชีพอย่าเสียสัตย์

เราเกิดมาเป็นมนุษย์นี้ เพื่อกิเลสขจัด

บัณฑิตบอกชัด ให้อดเปลี้ยว ไว้กินหวาน

;;;;;;;;;;

วาจาร้าย (เป็นภัยแก่ตน):: น หิ มุญเจยฺย ปาปิกํ วาจาที่ร้าย ไม่ควรเปล่งออกไปเลยจริงๆ เหม็นอย่างยิ่ง เหม็นจริงๆ ยิ่งกว่าลมเหม็น ใครๆไม่อยากเข้าใกล้ หนีไปไกล ไม่อยากเห็น วาจาร้าย ยังเป็น เช่นหอกดาบ

วาจาร้าย
(เป็นภัยแก่ตน)

น หิ มุญเจยฺย ปาปิกํ
วาจาที่ร้าย ไม่ควรเปล่งออกไปเลยจริงๆ
 เหม็นอย่างยิ่ง  เหม็นจริงๆ ยิ่งกว่าลมเหม็น
ใครๆไม่อยากเข้าใกล้ หนีไปไกล ไม่อยากเห็น
วาจาร้าย ยังเป็น เช่นหอกดาบ

 ใจที่เคยสดใส เหลือไว้แต่ความมืด
ใจจืดชืด ขาดชีวิตชีวา
ใจมืดดับ เหมือนหลับ ดับปัญญา
ภัยและปัญหา ดาหน้า สู่ชีวิต

อพทฺธา ตตฺถ พชฺฌนฺติ
คำพูดของคนพาล เหมือนการผูกมัดตนเอง

คนเสงเครง วาจา ขาดสัจจะ
ขาดความจริงใจ ไม่จริงจังกับวาจา
กลายเป็นคนไร้ค่า ในสายตาคนทั่วไป

คนพาลมีอำนาจ ตระบัดสัตย์ จนเคย
ใครๆไม่กล้าเกินเลย กล่าวโทษ
กฎแห่งกรรมมีแน่ อย่าลิงโลด
เมื่อบุญหมด จะถึงบทกฎแห่งกรรม

กรรมวิบากมากนัก เป็นอนันต์
ถ้าใครรู้ทัน จะไม่ทำบาปเด็ดขาด
ทำบาปเพียงเม็ดงา แต่ว่าบาป
สุดคาด เป็นภูเขา

มุตฺวา ตปฺปติ ปาปิกํ
 วาจาชั่วร้าย แส่หาภัยให้แก่ตนเอง
 เป็นคนเสงเครง แกว่งงู ไม่พ้นคอ
แกว่งเท้าหาเสี้ยน เจ็บปวด น้ำตาสอ
 ระคายเคืองคนอื่นหนอ คำพูดร้ายๆ

วาจาชั่วร้าย ทิ่มแทงใจผู้คน
ผูกใจเจ็บเหลือล้น หาหนทางเอาคืน
กลายเป็นศัตรู คู่อาฆาต ทั้งหลับและตื่น
ในฝันเหมือนยังตื่น จะเอาคืนให้ได้ 

มนุญฺญเมว ภาเสยฺยํ
ควรกล่าวแต่วาจา ที่น่าพอใจ
เป็นที่เคารพรักใคร่ ของผู้ได้ยิน
ปิยะวาจา เป็นสังคหะ ของมนุษย์เดินดิน
มีใจถวิล ใคร่เห็นหน้า พาสุขใจ

สังคหะ ไม่ธรรมดา มีจิตปราถนา ให้อยู่เย็น
ปิยวาจา พูดเป็น ฟังแล้วเกิดกำลังใจ
ใจอบอุ่น อ่อนละมุน อุ่นละไม
มีจิตฝักใฝ่ ใคร่ทำแต่ความดี

;;;;;;;;;;