หยุดคือความสำเร็จ
(เป็นเคล็ดของชีวิต)
ใจเป็นศูนย์ ของความสุขความสำเร็จ
เข้าถึงจุด สุขสมปราถนา ใจหยุดเป็นเคล็ด
หยุดที่จุดสำเร็จ คือศูนย์กลางกาย
ใจมีลักษณะอ่อนไหว พัดไปได้ คล้ายลม
แสวงหาความสุขสม ดอมดมกามคุณ
หยุดอยาก ยากนัก ถ้าหากไม่รักบุญ
หรือมีผู้มีคุณ..เกิดขึ้น กอบกู้ธรรมธาตุ
การเจริญภาวนา คือการฝึกรักษา ใจให้หยุด
ตำแหน่งที่สุด ต้องหยุดไว้ในตน
ณ ศูนย์กลางกาย เป็นเป้าหมาย ในสุดของทุกคน
เป็นคล้ายประตูกล เข้าไปหา พระรัตนตรัย
การฝึกใจหยุด ยากนัก ต้องหยุดอยาก นั้นยากยิ่ง
มีกิเลสตัณหาสิง ยากยิ่งเป็นล้นพ้น
ชนะกิเลสในใจ ได้ชื่อว่า ชนะตน
เป็นคนเลิศคน เหนือมนุษย์มนา เทวดาเดินดิน
คนทั้งหลาย หลับตาลงไป เห็นความมืด แล้วอึดอัด
นั่นแหละชัด มีตัณหา ทะยานอยาก
ทำใจให้รักความมืดได้ ใจหยุดนิ่ง ง่ายนัก
เมื่ออยากหยุด บุญก็ผุด เกิดความสะบาย
ความมืด หรืออวิชชา บังปัญญาและอานุภาพ
ก่อเกิดปัญหา สารพัด สรรพสัตว์ มีทุกข์หนัก
วนเวียน ว่ายวน เป็นวัฏฏะจักร
กิเลสกรรมวิบาก มีทุกข์มาก ยากยิ่งจะหลุดพ้น
ความมืด คือกิเลสนิวรณ์ห้า ที่บังตาไม่ให้เห็น
เหมือนหนึ่งเป็น เมฆหนา บังพระอาทิตย์
เอาชนะนิวรณ์ ที่จรมา ด้วยหยุดใจให้สนิท
ใครจะคิด มีดวงตะวันภายใน สว่างจ้า ปัญญาเกิด
อย่าเกลียด ความมืดมิด และความคิดฟุ้งซ่าน
เพียงคิดได้เท่านั้น ความสุขพลัน ปรากฎ
โล่งโปร่งเบาภายใน สะบาย ใสสด
ความเบื่อหน่ายซึมเซ็ง หายหมด สดชื่น
คำว่าไม่เกลียด ใจละเมียด มีสติสัมปชัญญะ
ไม่ปัดสวะ ตั้งสติ มีความสนใจ
คือให้รู้ และเห็น แต่ไม่เขม้นมองจ้องไป
ให้มองกว้างๆ คล้ายมองป่าไม้ ในขณะรถวิ่ง
;;;;;;;;;;
